Beati BernardiSer. CLXIA

primū videat̉ adeptꝰ. Attamē ſcio ꝙ hodielectū ſit ī euāgelio: dixerat ih̓s ꝑalytico: Cōfide fili remittunt̉ tibi pctā tua: ⁊ reputatū ēei ad blaſphemiā. At ille cui nimiꝝ cogitatōhoīs cōfitet̉: qͥd inqͥt cogitatis mala in cordibus vr̄is? Blaſphemare me blaſphematis:⁊ quaſi ad excuſandū vim viſibilis curationis: virtutē mihi inuiſibileꝫ vſurpare. Sędego vos potiꝰ blaſphemos eſſe ꝯuīco: ſignoꝓbās viſibili īuiſibilē poteſtate. Vt ſciatisinqͥt qꝛ poteſtatē habet filiꝰ hoīs in terra dimittēdi pctā: tūc ait paralytico: Surge tollelectū tuum ⁊ ambula. Et tu ergo ſi iā ſurgisdeſiderio ſuꝑnoꝝ: ſi gͣbatū tollis corpꝰ ſcꝫ aterrenis eleuas voluptatibꝰ: vt iaꝫ nō ferat̉aīa concupiſcētijs eius: ſed magis ip̄a vt dignum eſt regat illud ⁊ ferat quo non vult: ſidemū ambulas q̄ retro ſunt obliuiſcēs: ⁊ adea q̄ ante ſunt te extendēs: deſiderio ⁊ ꝑpoſito ꝓficiēdi: curatū te eſſe nō dubites. Neqꝫem̄ ſurgere poteras ſi nō aliquatenꝰ onꝰ eſſetalleuiatū: ⁊ nec grabatuꝫ tollere: niſi exoneratꝰ magis: qꝛ nec ambulare feruore ꝯuerſationis cū pctōꝝ graui mole poſſibile ē. Propter qd̓ fiducialit̓ iā poſtulare pōt qͥ eiuſmodi eſt: tantū caueat ne forte aut poſtulet nonpoſtulanda: aut minus poſtulet q̄ nō a deoſunt poſtulāda: aut ea tepide querat q̄ totoaffectu ⁊ om̄i tēpore ſunt querēda. Petitis⁊ nō accipitis eo ꝙ male petatis: vt in cōcupiſcentijs veſtris. Sic agit omnis qui terrena querit vltra neceſſitatē: qui mūdialē gloriam ſectatur aut voluptatē. Tale eſt etiamquod ſolent ſeculares homines mortem inimicorū in orationibus poſtulare: ceteraqꝫ ſimilia que nō oportet. At vero ſi temporaliaſi defuerint: petenda quidē ſunt: quantū neceſſitas humana requirit: ſꝫ iuxta beati gregorij ſententiā: non ſunt nimiū requirendaIn quo genere etiam illa ſpiritualia ſunt ſine quibus nihilominꝰ ſalus conſtare poteſtvt ſermo ſcientie: gratia curationū: om̄iaqꝫde quibus certum non habemꝰ quid expediat nobis: vtpote ſi te fatiget tēptatio: ſupplicandum quidē pro ea vt auferat̉ a te: ſed nōnimis obnixe: quoniā in talibus meminiſſeſemꝑ oportet apoſtolice illius ſentētia: nos.s. enim quid oremus ſicut oportet neſcimus:⁊ deo magis cōmittere qͣꝫ tenere aliqͥd apd̓nos definire. Hęc autem ſunt toto affectu ⁊omni tempore poſtulāda: hec ſunt pro quibus inceſſanter ⁊ qͣꝫ obnixe poterunt ad deum clament deſideria tua: vt habeas gratiam eiꝰ bonam: ⁊ placere poſſis in oculis pietatis ipſius: ⁊ in eo viuas ⁊ moriaris in ipſo

vt gloriā eiꝰ videre ⁊ ip̄o frui imꝑpetuū merearis. De his em̄ dictū eſt: ſine intermiſſiōe)orate. Vnde ⁊ ꝓpheta: Exqͥſiuit inquit tefacies mea: facie tuā dn̄e requiram. Et alibiUnam petij a dn̄o: vt inhabitē in domo dn̄i voībꝰ diebꝰ vite mee. Porro ad quartū genꝰor̄onis qd̓ eſt gr̄arūactio ꝑpaucos attingere credo: ⁊ quo rariꝰ eo p̄cioſiꝰ ē. Multamem̄ ꝓrſus gr̄aꝫ īueniet apud deū: quē iuxtaꝓmiſſionē ſua exaudit anteqͣꝫ īuocet̉: ⁊ teſtimoniū reddet ſpūi eiꝰ ſpūs quē habet exd̓o:qm̄ exauditū eſt deſideriū eiꝰ ita vt certꝰ iaꝫnon orare ſꝫ gr̄as agere poſſit. Sic em̄ habesin lazari reſuſcitatiōe: vbi dn̄s licꝫ priꝰ nihiloraſſet: Pater inqͥt gr̄as ago tibi qͥa audiſti Ime. Prima igit̉: id eſt obſecratio verecūdofiat affectu. Scd̓a quā ꝓprie diximꝰ oratiōeꝫaffectu puro: vt videlꝫ nō diſſimulemꝰ pct̄a:nō nos palpemꝰ: ſciētes ꝙ ſic quiſqꝫ inuenitgratiā apud deū: ſi īuētus fuerit durꝰ iudexin ſemetip̄m. Tertia: id ē poſtulatio ampluꝫq̄rit affectū ⁊ fiducie latitudinē: ſicut ſcriptueſt: Poſtulet aūt in fide nihil heſitans. Credo em̄ ꝓpterea dictū: Quēcunqꝫ locū calca ⁊uerit pes veſter: veſter erit: qd̓ tm̄ impetrabimus quātū porrexerimꝰ pedē fidei. Quarta q̄ eſt gr̄aꝝ actio: ip̄a debet eſſe deuotionepleniſſima ⁊ delitijs affluēs. Iam ꝟo de reuerētia or̄onis in eo qd̓ lectū eſt in capitulohuiꝰ regule: vos mō ſollicitauit auctoritas:ex cuiꝰ occaſione aliqua de oratione dicēdaputaui. Illud tn̄ breuit̓ dico: nōnullos vt arbitror exꝑiri interdū in oratiōe ariditatem ⁊hebetudinē quādā mētis: vt ſolis orātes labijs nō ſatis attēdāt: neqꝫ qͥd dicāt neqꝫ cuiloquant̉: ꝓ eo ꝙ velut ex ꝯſuetudīe quadācū minꝰ digna reuerētia ⁊ ſollicitudine acceſſerūt. Quid em̄ aliud cogitare debet frat̓ intrās ad or̄onē qͣꝫ ꝓpheticū illud: Ingrediar ꝑin locū tabernacl̓i āmirabilis vſqꝫ ad domūdei: Omnino ſiqͥdē oportet nos or̄onis tꝑecuriā intrare celeſtē: illā vtiqꝫ curiaꝫ in quarex regū ſtellato ſedet ſolio: circūdāte innumerabili ⁊ ineffabili beatoꝝ ſpirituū exercitu. Vnde ⁊ ip̄e qͥ viderat: qꝛ maiorē numeꝝnō īuenit: milia ait miliū miniſtrabāt el: ⁊ de⁊cies milies cētena milia aſſiſtebāt ei. Quataergo cū reuerētia: quāto timore: quāta illūchumilitate accedere debꝫ a palude ſua ꝓcedēs: ⁊ repēs ranūcula vilis? Quā tremebuſdus qͣꝫ ſupplex qͣꝫ deniqꝫ hūilis ⁊ ſollicitꝰ ettoto intētꝰ aīo maieſtati gl̓ie in pn̄tia angeloruꝫ: in cōſilio iuſtorū ⁊ ꝯgregatiōe aſſiſterepoterit miſer homūtio. In cūctis igit̉ actionibus nr̄is multa opus eſt animi vigilātia ẜ

Mar. 9.

Ro. 8.

Luc̄. 18.psͣ .26.

Is. 1.

os. 26.

Luc̄. 18.psͣ .26.

Ioſue .1.

Apoc. 5.

psͣ. lj.