De Berbis Abacuch ꝓphete Ser.

I

demonijs cumulat̉ ⁊ ſi pͥnceps apoſtoloruꝫin ꝓfundū negatiōis ſubmergit̉: nō eſt tn̄ qͥxo 8. de manu dei poſſit eruere. Quos enim predeſtinauit: hos ⁊ vocauit: ⁊ quos vocauit:hos et iuſtificauit. Nōne huic adherere bonū eſt: Querite frēs: q̄rite dn̄m ⁊ ꝯfirmamini q̄rite faciē eiꝰ ſemꝑ. Querite dn̄m ⁊ viuetanīa vr̄a. Et aīa mea inqͥt illi viuet: q̄ mundo mortua eſt. Que em̄ mūdo viuit: non illiviuit. Sic ergo queramꝰ eū vt et ſemꝑ q̄ramus: ⁊ cū venerit q̄rere nos dicat de nobis.vHec eſt generatio querentiū deū: q̄rentiumfaciē dei iacob. Sicqꝫ aꝑiant̉ porte eternales ⁊ introeat rex glorie et nos cū illo: qui ēdeus benedictus in ſecula. amen.De verbis abacuc ꝓphete Supercuſtodiam meā ſtābo.Egīmus ī euapicgelio ꝙ p̄dicāte dn̄o: ⁊ ſub myſterio edendi corꝑis ſui diſcipulosad cōicandū paſſionibꝰ ſuis āmonente dixerint quidam: durus ē hic ſermo: ⁊ ex hoc iāabpi. sͣ. nō fuerint cū eo. Interrogati vero diſcipuli an ⁊ ip̄i vellent abire: dn̄e inqͥunt ad queꝫibimꝰ: Uerba vite eterne habes. Ita dicovobis fratres: vſqꝫ hodie quibuſdā manifeſtū eſt: qm̄ verba q̄ loquit̉ ieſus ſpūs ⁊ vitaſunt: ⁊ ꝓpter ea ſequunt̉ illū alijs dura vidētur: miſerā alibi q̄runt ꝯſolationē. Sapiētiaſiquidē in plateis clamitat: in lata videlicetet ſpacioſa via q̄ ducit ad mortē vt reuocetsͣ. a4. ambulātes ꝑ eā. Deniqꝫ qͣdraginta ānis inquit ꝓximꝰ fui generationi huic: et dixi ſem.61. per hi errant corde: Habes ⁊ in alio pſalmoSemel locutꝰ ē deꝰ. Semel vtiqꝫ: qꝛ ſemꝑvna em̄ et nō interpolata ſꝫ ꝯtinua et per petua locutio eſt. Reuocat aūt pctōres ad coret de cordis errore redarguit: ꝓ eo ꝙ ibi habitet ip̄e: ibiqꝫ loquatur: faciens nimiruꝫ qd̓.40. docuit per ꝓphetam dicentem. Loquiminiad cor hieruſalē. Nā babilon qm̄ terra ē necpoteſt ſuſtinere vniuerſos ẜmones eiꝰ elōgat̉ a corde: et in carne magis ambulat tāqͣꝫmortua a corde: īmo tanqͣꝫ colūba ſeductanō habēs cor. Uult em̄ letari cū malefeceritet exultare in rebꝰ peſſimis: audiēſqꝫ vocemdn̄i hmōi gaudia nullatenꝰ approbantē ſeddeteſtante ſꝫ arguentē ſꝫ cōdemnantē: fugitet abſcondit ſe in ſil̓itudine p̄uaricatoris adeSed heu me qͣꝫ vile oꝑimentū q̄ris miſeraaīa: qͣꝫ inutile q̄ris oꝑimentū. Folia em̄ ſuntq̄ intexis: folia inqͣꝫ q̄ nil tibi caloris p̄beāt:nil habeāt ſoliditatis. Orto deniqꝫ ſole areſcent: et ventꝰ vrēs diſꝑgit illa: tu ꝟo nuda

et miſera remanebis. Tūc ergo nihil oꝑtuꝫqd̓ nō reuelet̉: qm̄ veniet dn̄s qui ⁊ illumīabit abſcōdita tenebraꝝ ⁊ manifeſtabit conſilia cordiū. Nō erit iā qͦ lateas miſera. Fruſtra dices montibꝰ: cadite ſuꝑ nos: ⁊ collibꝰoperite nos: qm̄ nudā ⁊ apertam oportebitte ſtare an̄ tribunal xp̄i: vt audias vocē iudicij que vocē cōſilij ꝯtēpſiſti. Ecce eī quid loquitur deus. Agite inquit penitentiā ⁊ diſſiᶻmulant multi ⁊ ꝯtinent aures ſuas et dicūtdurus eſt hic ſermo. Non ſic impij nō ſic diſſimulare poteritis cum ſonabit aſperū illudverbū: ⁊ auditio mala: Ite maledicti ī ignē 2eternū. Uidetis fratres: qͣꝫ ſalubriter ammoneat nos ꝓpheta: vt ſi vocē eius audierimꝰhodie nō obduremꝰ corda noſtra. Eadē em̄pene verba et in euangelio legitis: ⁊ in propheta. Ait em̄ dn̄s in euangelio: Oues mee ⁊vocem meā audiunt. Et ſanctꝰ dauid ī pſalmo: Populus inquit eius: haud dubiū qͥnᶜdn̄i ⁊ oues paſcue eius: hodie ſi vocem eiusaudieritis nolite obdurare corda vr̄a. Vtilius nanqꝫ et multo ſalubriꝰ eſt hodie audireeum cōſulentē: ꝯſolantē: āmonentē: docētēet vt multū arguentē increꝑantē corripientem: qͣꝫ in die illa tā amara: tā lugubri: tā tenebroſa: audire illū iudicantē: indignanteꝫ:vlciſcentē: ſeuientē: cōdemnantē. Bonū inqͣꝫ mihi vt humilier: vt corripiat me iuſtꝰ inmiſericordia ⁊ increpet me: qͣꝫ vt oleū peccatoris impinguet caput meū: ne forte terra inueniar: quaꝫ ꝑcutiat virga oris ſui: qn̄ vaſa figuli virga ferrea cōterent̉: Bonū mihiꝓpter verba labioꝝ eius cū ꝓpheta cuſto/ ꝑdire vias duras: qͣꝫ pariter cū impio interfici ſpū labiorū eius. Nunc em̄ ſi quid amaritudinis ſentio in voce eius non ſine dulcedine eſt: quoniā cū iratus fuerit mīe recordabitur: īmo vero et ip̄a indignatio nō aliūdeqͣꝫ de miſcd̓ia eſt. Quos em̄ amat arguit etcaſtigat: et flagellat omnē filiū queꝫ recipit:viſitans in virga iniquitates eiꝰ: et in verberibꝰ peccata ipſius: miſericordiā autē ſuamnō diſpergit ab eo. Propterea qͥ prudētesſunt nō operiūt vulnera ſua ſed detegūt: cōfitent̉ dn̄o qm̄ bonus quoniā in ſeculū miſericordia eiꝰ: et ſic vinū rep̄hēſionis infunditvt nō deſit oleū cōſolationis. Propterea inqͣꝫ ſapiens apprehēdit diſciplinā ne quandoiraſcat̉ dominꝰ ⁊ iā ẜm multitudineꝫ ire ſuenō querat: ſꝫ recedat zelus eiꝰ ab ipſo. Indeeſt em̄: ꝙ ſapientis cor vbi triſticia: cor veroſtultorum: vbi leticia: ſed triſticia illius cōuertet̉ in gaudiū: ⁊ extrema gaudij illoꝝ luctus occupabit. Audi deniqꝫ abacuc ꝓpheE

L ij

Eſa .4.

psͣ. 54

ngͣ 2

4. 33.

gps

Aabi. sͣ.

40 6

psͣ. 16.

Io. 10.psͣ .94.

Mat .25.

Mat .4.

psͣ. 94.

Io. 10.