De cantico Ezechie

Ftē tibi qꝛ tibi ſoli peccaui: vt in quo ego mecōdemno tu iuſtificeris: ⁊ vincas miſericordia cū de me iudicaris. Iam quidē ⁊ an̄ cogitauerā ea: ſed qꝛ nō ſatis punita ſūt: queme adhuc impedire poſſunt: rurſum redeoad ea recogitanda in amaritudine anīe meequouſqꝫ ita penitꝰ extirpāda ſint vt iā impedire nō poſſint. Nec infructuoſum vt arbitror erit hoc ſtudiū. Nempe ſi ſic viuit̉: īmoqꝛ ſic viuit̉ nō quidē carne ẜꝫ ſpū: ⁊ in talibꝰvita ſpūs mei: hoc eſt tā in mei ꝯſiderationeqͣꝫ in tui ꝯtemplatiōe: magis ac magis corripies me ⁊ viuificabis me. Siqͥdem corripior: cū me cogitando cōpungor: reuiuiſco cūte ſubleuatus vtcunqꝫ intueor. Itaqꝫ oſtēdendo me mihi corripies: on̄dendo te viuificabis. Porro viuifices neceſſe ē: qꝛ ecce ī pace amaritudo mea amariſſima Amarā paſſſum amaritudinē ꝓ pctīs in pͥncipio ꝯuerſionis: vnde clamaui: vadam ad portas inferi: amariorē ꝓ terroribꝰ in ꝓfectu ꝯuerſationis: quādo dixi: nō videbo dn̄m deū in terra viuentiū: Sed ecce iam pctīs pnīa punitis: ⁊ ſopitis terroribꝰ q̄ impugnare ſolebātin hac tamē pace amariſſimā ſuſtineo amaritudinē ꝓ defectu cōtemplatiōis. Verū quimihi peccata miſerādo donaſti: ⁊ tentatōesiuuādo ſuꝑaſti: etiā nunc o dn̄e reddes leticiuus am ſalutaris tui. Hoc eſt qd̓ ait Tu aūt eruiſti aīam meā vt nō periret: in ꝯflictu videlicet vitioꝝ: ſiue ī impetu tentationū: ꝓieciſtipoſt tergū tuū omīa pctā mea: ẜm multitudinē miſerationū tuarū. Nec īmerito. Neqꝫem̄ infernꝰ ꝯfitebit̉ tibi: quo vtiqꝫ ego penedeſcenderā: cū irruentibꝰ pulſarer tentatios. 3 nibus: qͥppe qꝛ niſi deus adiuuit me: paulominꝰ habitaſſet in inferno aīa mea. Sꝫ neqꝫmors laudabit te: qͣnimiꝝ aliqn̄ detinebar:dū adhuc iacerē mortuꝰ in pctīs. Nec expectabūt qui deſcendūt in lacū veritatē tuamqui ſcꝫ poſt guſtatā dulcedinē ꝯtemplatōisin lacū deſcendūt deſperatiōis. Mors ſiqͥdem ē iacēti in pctīs ante ꝯuerſionē: infernſuccūbenti tentationibꝰ poſt acceptā remiſſionē: lacus vero deſperanti poſt exꝑtā contemplationē. Nā quāto qͥs ad altiora ꝓfecerit: tanto grauiꝰ ſi corruerit collidit̉ qn̄ ruit.Nō itaqꝫ infernus ꝯfitebit̉ tibi: hoc eſt: quiiam quidē ſunt cōuerſi ſꝫ tentationibꝰ ſuꝑantur neqꝫ mors laudabit te: hi vtiqꝫ qͥ necduꝫꝯuerſi ſunt aut cōfeſſi letant̉ potiꝰ cū malefecerint: ⁊ exultāt in rebꝰ peſſimis. Amortuoquippe quaſi qui non ſit perit cōfeſſio. Necexpectabunt qui deſcendūt in lacū veritatētuā: quos de faſtigio diuine cōtemplatiōis

leIin lacū ꝓprie diffidentie forte deuolui contigerit. Qd̓ ꝓculdubio ſit cum nimia qͥs triſticia poſt acceptā tantā leticiam abſorbet̉. Atvero viuēs viuēs ip̄e ꝯfitebit̉ tibi. Eſt qͥ viuens carne: mortuꝰ ē ſpū: eſt qͥ mortuꝰ carnenihilominꝰ mortuꝰ eſt ſpū: ſꝫ hoꝝ neut̓ laudabit te: aut ꝯfitebit̉ tibi. Ceteꝝ viuēs ipſecōfitebit̉ tibi. Qui videlꝫ nō tm̄ carne ſed etſpū viuit ip̄e cōfitebit̉ tibi: ſicut ⁊ ego hodiehac me duplici vita tuo munere viuere confido. Sequit̉. Pater filijs notā faciet verita ꝓtē tuā: nō reuelat̉ ſeruo veritas: qꝛ ſeruꝰ neſcit quid faciat dn̄s eiꝰ. Sed nec mercēnariꝰrapit̉ ad cōtemplandā veritatē: qͥ ꝓpriā q̄rit vtilitatem. Filio aūt pater nota faciet veritatē ſuā: quē audit dicentē. Veꝝ tn̄ nō qd̓ 7ego volo ſed qd̓ tu pater. Reuelat̉ itaqꝫ ſeruo dei poteſtas: mercennario felicitas: filioveritas: nō ꝙ in deo iſta diſcreta ſūt: cui idēpoſſe qd̓ felicē ⁊ veracē eē: ſꝫ a creatura creator ꝓ diuerſis eiuſdē creature affectibꝰ: diu̓ſis ſentiat̉ reſpectibꝰ: cū ſancto em̄ ſanctꝰ: ⁊cū ꝑuerſo erit ꝑuerſus. Audi deniqꝫ voceꝫfilij. Dn̄e ſaluū me fac. Quarc? forte ne ardeat in inferno: forte ne fraudet̉ p̄mio? Non inquit: ſꝫ pſalmos noſtros cantabimus cūctisdiebꝰ vite noſtre in domo dn̄i. Nō inqͥt quero ſalutē vt penas vitē aūt infernū aūt in celo regnem: ſꝫ vt te in eternū cum illis laudeꝫde quibꝰ ſcriptū eſt: Beati qui habitāt ī do­ pꝰmo tua dn̄e: in fecula ſeculoꝝ laudabunt te.Seruus dicit: vadā ad portaſ inferi: mercēnarius: nō videbo dn̄m deū in terra viuentiū: filius: pſalmos nr̄os cantabimꝰ cunctisdiebꝰ vite noſtre in domo dn̄i. Cui ſil̓e eſt illud. Aperite mihi portas iuſticie: ingreſſus piin eas cōfitebor dn̄o. Et qͥ timet ire ad portas inferi: ⁊ qui deū cupit videre ꝓpter quietem ſui: vterqꝫ ꝓfecto q̄rit que ſua ſunt Porro qui pſalmos cantare deſiderat in domodn̄i: nō ſua vel ꝑicula fugit vel lucra appetitſed illū ꝓculdubio diligit quem laudare geſtit cūctis diebꝰ vite ſue. Laudat̉ nō immerito in eternuꝫ: qui viuit ⁊ regnat per oīa ſecula ſeculorum amen.De triplici coherentia vinculoruꝫclauorum ⁊ glutinorumOn ſic ſtamustota die ocioſi. Scimꝰ em̄ ⁊ qͥd q̄Crimus: ⁊ quis eſt qͥ nos redemit.Deū q̄rimus deū expectamꝰ. Nō eſt paruares nec parui animi: cū illa q̄ ſingulari pietatis nomīe gl̓iat̉: ſepiꝰ ſeſe querat̉ eſſe fruſtraE

E

Lerts

56. 93

pꝰ. 117.

psͣ 83.

Hat. .46.

.xpo