Druckschrift 
Sermones de tempore et de sanctis et de diversis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

De UirginibusHomel̓. I

ſuum ſpōſus marceſcere: ſi palleſcere: ſi caleſcere impatiēti deſiderio: accelerabit cōpulediē: offeret oſcula: iūget amplexꝰ. O leta diēnuptiaꝝ. O felicē ſpōſaꝫ tali ꝯiugio. Carpeoſcula beata ſpōſa: iūge amplexꝰ: canta. Ecce qd̓ cōcupiui iā video: qd̓ amaui iā teneo:ip̄i ſuꝫ iuncta in celis: quē in terris poſita toius tā deuotione dilexi. Simile eſt regnū celoꝝdecē ꝟginibꝰ: quas rex celoꝝ ſi ſibi cū lāpadibus luminoſis occurrerint in illū celeſteꝫthalamū irraſale cubiculū introducet. Sedquid facimus: qꝛ quinqꝫ ſunt fatue ⁊ quinqꝫprudētes? Puto aūt ꝙ ⁊ plures ⁊ prudētiūnumerū lōge ſuperet multiplicitas fatuarū:ceteꝝ oēs acceptis lāpadibꝰ exierūt obuiaꝫſpōſo ⁊ ſpōſe. Exierūt. Vnde exierūt: Plane de ſubſtātie ⁊ ſeculari cōuerſatiōe: iuxta52. illd̓: Recedite exite inde: ⁊ īmūdū ne tetige.12. ritis: audit ⁊ abraā. Exi de terra tua: ⁊ d̓ co.15. gnatiōe tua: ⁊ de domo patris tui. Loth qͦꝫde zodomnis exire p̄cipit̉ ⁊ retroſpicere ꝓhibetur: ne parit̓ cū zōdomitis ardētibꝰ inuoluat̉ incēdio. Sꝫ qͥd dixit ad angelū: Eſt ciuitas hic iuxta ad quā poſſū ꝯfuge̓ parua ⁊ ſaluabor in ea. Nunqͥd nō modicū eſt: et viuetaīa mea? Ciuitas parua ⁊ iuxta: id eſt nō lōgea ſeculo in qua loth ardēte zodoma ſaluatur: monaſteriū eſt. Nunqͥd non modica eſtreſpectu illius mundi latitudinē occupans:populoſa valde ⁊ malicioſa: cupiditatis ⁊ libidinis flagrat incēdio: Eximꝰ inde ⁊ ad ꝑuaꝫ ciuitate q̄ iuxta eſt ꝯfugimꝰ: ardentē cuciuibus ſuis zodomā relinquentes. Saluarbor inquit in ea. Planę ſaluabimur ī ciuitaticula iſta: ſi non reſpexerimꝰ retro: ſi flāma/tis zodome q̄ iuxta iuſte ardet non nos app̄hēderint: nō nos incēderint fauille caduce.De hac zodoma exierūt ꝟgines obuiā ſpōſo ⁊ ſpōſe: longe em̄ eſt a virgībꝰ flāma zodomorum. Exierūt auteꝫ cum lāpadibꝰ luboshabētes p̄cinctos ⁊ lucernas ī manibus ardentes vt ⁊ caſtitatis cinguluꝫ aſtringat̉ incorpore: ⁊ ad vtilitatē proximi ⁊ gloriā pr̄islux exempli clareat in oꝑatiōe. Sic gedeonin lagunculis lampades occultās: ſed in hora certaminis fractis vaſculis demonſtrāsrepentina luce hoſtes terruit: ⁊ vertit in fugam. Terrent̉ enim principes tenebrarū viſaluce bonoꝝ operū: qꝛ ſtare ante lucē tenebre non poſſunt. Prudētes em̄ virgines acceperūt oleū in vaſis ſuis cū lampadibus.Uide prudentiā virginū iſtarū: ſciebant noctem fore producā: ⁊ neſciētes qua hora noctis ſpōſus vēiret: nō ꝯtēte oleo lāpadū etiāī vaſis oleū ſumūt: vt ſi forte illd̓ qd̓ erat ī lā

padibꝰ ānihilaret̉ ⁊ deficeret: de eo qͦ ī vaſisrepoſuerant ad cuſtodiam luminis lampades īplerent. Oleū ī lāpade̓ ē opꝰ bonū ī manifeſtatione: ſed dū videt̉ a ꝓximis claritasoperis dū mirant̉ ⁊ laudant extollit̉ plerunqꝫ ⁊ aſſurgit elatus animꝰ operantis: ⁊ duꝫ.in ſe ⁊ non in dn̄o gloriat̉: lumen lampadisannullat̉: ⁊ carens fomēto cōgruo lampasque coram hominibꝰ clare lucet: coram dn̄otenebrat̉. Prudentes vero virgines oleumpreter qd̓ in lampadibꝰ habēt̉: ad oleum invaſis reponūt: qꝛ nimiꝝ ſancte anime dumſponſi ſui p̄ſtolant̉ aduētū: dū toto deſiderio ei clamāt quotidie: adueniat regnū tuū:pret̓ illa opera que proximis lucent ⁊ ad deigloriā vident̉ aliqua ī occulto vbi ſolus pater videt opera faciūt: vt ſi forte illa que cōſpicua ⁊ clara ſūt: flatus laudis humane extinxerit: oleuꝫ occulte conſcientie ſuffraget̉Hec eſt gloria filie regū ab intus dū plus deoleo qd̓ in vaſis conſcientie diluceſcit qͣꝫ deeo qd̓ lucet deforis gloriatur: periſſe eſtimetomne qd̓ cernit̉: nec dignū iudicat remuneratione quod fauores hominū proſequunt̉Latenter igit̉ que preualet operat̉ petit ſecretuꝫ: orationibꝰ pulſat celū: fundit lachrymas teſtis amoris: ⁊ cum dilecto illo ſuo ſuſpirio gemituqꝫ fabulat̉. Hec eſt gloria ſedabintus: ſed inuiſa filie regum ⁊ amice. hocoleū fatue virgines non habēt: qꝛ niſi ad nitorem vane glorie ⁊ fauorē hoīm bona operant̉. Hoc oleū in quo prudētes cōfidunt inabditis conſciētiaꝝ vaſculis reponūt. Moram aūt faciēte ſpōſo dormitauerūt homīes⁊ dormierūt. Dormiūt ꝟgines bone in dn̄o⁊ in chriſti pectore dulce reclinatoriū habētes: mane illud vltimū p̄ſtolātes. Mane in pꝫquit aſtabo tibi ⁊ videbo. O qͣꝫ iocūdo interim ſopore ſopiunt̉: quaꝝ caro in ſpe requieſcit: ⁊ in ſpe ſpūs hilareſcit. Libet int̓ hͨ memīſſe qd̓ ſctūs germanꝰ pōtifex anthiſiodorēſis romā petes cū edram deueniſſet: ad tumulū ſancti caſſiani diuertit: quē ꝓprio vocans noīe: quid inqͥt agis frater chariſſime?Et ille de tumulo: dulci inqͥt in pace reqͥeſco⁊ aduētū ſaluatoris expecto. Ecce prudētiūvirginū ſomnꝰ: quibꝰ celitꝰ dicit ſpiritus: vtreqͥeſcant a laboribꝰ ſuis. Non aūt hoc fatuis virginibꝰ dicit̉: nec talis interim ſopor eorum. Neqꝫ enim a laboribus quarū caro videt corruptioneꝫ vt ingrediatur putrędo inoſſibus earum: ⁊ ſubter eas ſcateat. Et hocquidem caro. Anima vero ſepulta in inferno quem dormit cōturbata que in tormētispoſitia aret ſiti: nec ſperat guttā refrigerij et

x iij

Ga. 53.hen .12.Gen̄. 19.

Aa. 52.

5epuis

psͣ. 5.