Druckschrift 
Sermones de tempore et de sanctis et de diversis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Beati BernardiDeT.

CXX

reſurrectiōis die ⁊ aduētuꝫ male iudicis ſibiꝯſciētia pareſcit? Dormitauerūt igit̉ omnes⁊ dormierūt. Media āt nocte clamor facteſt. Ecce ſpōſus venit exite obuiā ei. O clamorē prudētibꝰ virginibꝰ oīm modulationeomnibꝰ modulis dulciorē. Ecce ſpōſus venit. Putas vox iſta eſt filij dei: quā cū venerit beata illa hora: omnes qͥ in monumentisſūt audiēt: ⁊ qͥ audierīt viuēt: Bn̄e ieſu chriſte fili dei viui: da in illa hora auditui meogaudiū ⁊ leticiā: ⁊ exultabūt oſſa humiliataNon timeā tunc q̄ſo dn̄e ab auditione mala5. quā audituri ſūt: qͥbus dicturꝰ es. Ite maledicti in ignē eternū: Erit fortaſſis vox iſta illius tubatis archāgeli: in cuiꝰ voce: ⁊ in nouiſſima tuba dn̄s deſcēdet d̓ celo. Canet em̄tuba: ad cuiꝰ clangoreꝫ (vt hieronymi ꝟbisvtar) totꝰ timet mūdus. Fragor igit̉ tube illius dū tubabit angelꝰ: dū exꝑgiſcūt hoīes:tartara etiā tenebroſa ꝯcutiet. Audiēt miẜiqͥ ibi ſunt qͥ illo tenent̉ ergaſtulo: audiēt tūcqͥ nūc audiūt ⁊ facere nolūt. Ex ite obuiā eimagnꝰ qͥdē clamor: qm̄ vt ſibilla dicit: quādo tuba ſonituꝫ creſcere dimittet ab alto: qn̄⁊ dn̄s celū aduocabit deſurſū: ⁊ terrā diſcernere volens populū ſuū: ante ſe ⁊ prudētesvirgines ab infatuatis ſeꝑare: aduocabit celum deſurſuꝫ: vt ꝟtutes ille celoꝝ de ſuis ſedibꝰ moueant̉: ⁊ oēs angeli cū eo ad iudican5. duꝫ ꝯgregent̉. Pſalmiſta: Aduocabit celūdeſurſuꝫ: id eſt ſpūs aīaſqꝫ iuſtoꝝ qͥbus an.s. te dictū fuerat vt reqͥeſcerēt tp̄s adhuc modicū donec impleret̉ numerꝰ fratrū eorum.Tūc celeſti illa habitatiōe relicta: ſancte illeaīe ſuis corꝑibꝰ reddite: tāto tutiꝰ quāto incorruptiꝰ gaudebūt. Tūc in momēto in ictuoculi: iuxta ezechielē: in cāpo pleno oſſibusmortuoꝝ oſſa ad oſſa: ⁊ nerui ad neruos: etiūcturę ad iūcturas denuo colligent̉: qꝛ ſurgit corpꝰ ſpūale qd̓ ſemīatū eſt aīale: ⁊ reſuigēs a mortuis iā nō morit̉: mors illi vltra nōdn̄abit̉. Tūc in articulo in diluculo diei illiꝰveniēte ſponſo clamor magnꝰ oēs excitabitdormiētes: ⁊ clamabit ꝟtute magna efficaciſſima. Exite obuiaꝫ ei. Exite dormiētes: ⁊ inoccurſum iudicis feſtinate. Tūc plangēt ſe.23. oēs tribꝰ terre. Tūc dicēt mōtibꝰ: cadite ſuper nos: ⁊ collibꝰ: oꝑite nos. Exite d̓ tumulis quos cōſciētie memoria nō accuſat: ⁊ videte iudicē bene ſibi ꝯſcij ⁊ boni meriti gaudētes. Reprobos aūt nō tā volūtas qͣꝫ poteſtas iudicis exhibebit: nec tā de monumens. j. tis exient qͣꝫ trahent̉. Merito dies illa diesire dies calamitatis ⁊ miſerie: dies tenebrarum ⁊ caliginis p̄dicat̉: in qua iudicij ſignū

tellus ſudore madeſcet: in qua recidet e celoignis ⁊ ſulphureꝰ amnis. Tartareūqꝫ chaos monſtrabit terra dehiſcens. Ignis enimante dominū p̄cedet ⁊ inflāmabit in circūitueiꝰ inimicos eiꝰ: quos tūc inſtar zodomitaꝝinuenit nudos ⁊ intectos. Sic em̄ reſurgenttes ignis ⁊ ſulphuris imber inūdans igniet⁊ conburet̉. Erit tūc om̄ino miſerabile viſuꝙ incorruputibile ⁊ incremabile corpꝰ ardebit: nec interibit cōburet̉ nec minuet̉. Capillus em̄ de capite nō ꝑibit: qꝛ nil corꝑis qd̓ incorruptelā induerit vel incidi poterit vl̓ aduri. Aſpice ſalemandrā ſuꝑ ignitas ⁊ ardentes prunas illeſo corꝑe gradientē. Porro alleſtus lapis talis fert̉ eſſe nature vt ſemel accēſus inextinguibilit̓ ardeat: igne lapide īherēte nec tn̄ ꝯſumēte. Tali ꝟo mō vt opinorignis ille ſulphureꝰ inflāmabit īimicos dn̄i.Iuſtos ꝟo ſic̄ babyloneos tres pueros nōtaget oīno: nec ꝯtriſtabit: nec moleſtie qͥcqͣꝫimportabit: cū reformabit dn̄s corpꝰ humanitatis nr̄e configuratū corꝑi claritatis ſue.Rogo qͥd inter hec erit mētis peccatoribusqͥ nūc letant̉ cū malefecerint: ⁊ exultāt in rebus peſſimis: Quid inqͣꝫ animi tunc habebūt ardētibꝰ elemētis: terra dehiſcēte: ⁊ hiatu terribili chaos demōſtrante tartareū: cōſurgētibꝰ mortuis: ⁊ iudice illo cui pr̄ omneiudiciū dedit: cū omnibꝰ angelis celitꝰ adueniēte? Miſeꝝ me dū hec cogito ⁊ ſcribo cortimore palpitat: humēt ocl̓i: ⁊ tribularer nimiū ſi neſcirē miſericordias dn̄i. Ueꝝ ad ꝓpoſitū reuertamur: tūc ſurrexerūt oēs virgines ille ⁊ ornauerūt lāpades ſuas: id eſt conſciētias cogitationibꝰ accuſantibꝰ aut etiamdefendētibꝰ. Arguā te inqͥt ⁊ ſtatuā te cōtrafaciē tuā. Poſuimꝰ nos pct̄ā nr̄a poſt dorſūnr̄m dū hic viueremꝰ: ⁊ tanqͣꝫ de actibꝰ nr̄isnulla eſſet an̄ tribunal chriſti faciēda diſcuſſio per negligētiam peccata multa obliuionitradidimꝰ. Sed quid ait? Statuā te contrafaciē tuam: id eſt totā vitā tuā qͥcquid cogitatu actuqꝫ peccaſti ante tue faciē mētis adducam: q̄ cū oīa ſimul videris dicā. Hec feciſti⁊ tacui. Sic fieri arbitror horā illā: tale iudicium fieri ꝟitate q̄ xp̄s eſt in cordibꝰ ſingulorum iudicāte. Heu quāta tunc in mētē venient q̄ nūc vel nulla putātes incōfeſſa atqꝫ inpurgata relinqͥmꝰ: qd̓ metuēs piꝰ ac prudēsrex ezechias. Recogitabo tibi inqͥt oēs annos meos in amaritudine aīe mee. Recogitabo .i. iteꝝ cogitabo: ne aliqͥd forte oblitusſim Neqꝫ aliqͥd iniudicatū ⁊ indiſcuſſum remaneat. Ornat ergo lāpades prudētes ꝟgīnes oleo qd̓ in vaſis repoſuerāt: ſꝫ fatuaruꝫ

Exech. 37

Soph̓. j.

S481

.

Mat .25.

Luc̄. 23.

Apo. 6.

cii. i.

Ubi.8.

Exi. l3i

Tertu.