Beati BernardiSer. CXV
CXX
ſum eſt: deſtruet ⁊ exuet: cui nimirū erit leticia: ⁊ lux ei lucebit ꝑpetua. Qd̓ cōgregationem mare dixerim nō tibi videat̉ abſurdū:q̄ nimiꝝ flāte aura tēptatiōis: ꝓcellis tēptationū multotiens elidit̉. In qua ſunt qͣꝫ plures qͥ aſcēdūt vſqꝫ ad celos p̄ſumēdo: ⁊ deſcēdūt vſqꝫ ad abyſſos deſperādo: qͦruꝫ aīain ip̄is tabeſcente turbant̉ ⁊ mouentur ſicut.ebrij: ⁊ oīs ſapiētia īmo cōſcientia deuorat̉.Sed licet mirabiles elatiōes maris: mirabilis tn̄ in altis dn̄s: qꝛ ⁊ ſi qn̄qꝫ in naui dormire ſuſtineat: nouit tn̄ ſurgere ī tꝑe oportuno⁊ eo imperāte fluctibꝰ ⁊ mari redit tranqͥllitas magna. Ad īueniēdos fines ſapiētie vtꝓpoſuimꝰ tres poſuimꝰ ꝑabolas euangelicas: eaſqꝫ ꝓut dn̄s dedit expoſuimꝰ: pͥma detheſauro: ſcd̓am de margaritis: tertiā de ſagena: iam ꝟo deuicta tāte caliginis dēſitatepatet quō ſapiētia attingat a fine vſqꝫ ad finem fortit̉. Sane ẜm ꝙ ꝓceſſimꝰ ſapiētia qͣſi mediū locū tenet: habēs hinc cōtinētiā: inde miſericordiā. Attingit aūt mō ad iſtā: mōad illā: fortitudinē vtrimqꝫ mīſtrās. Luxuria ſiquidē impugnat cōtinētiā: auaricia miſericordiā. Luxuria flagitiū eſt: auaricia ſpiritualis neqͥcia. Vnde illud vitium corꝑis:iſtud aīe. Vnde qꝛ nulluꝫ eſt pctm̄ qd̓ ita inquinet corpꝰ ſicut luxuria. Omne em̄ peccatum qd̓ fecerit hō extra corpꝰ ſuū eſt: qͥ autēfornicat̉ in corpus ſuuꝫ peccat. Similit̓ ſuꝑom̄e pctm̄ auaricia inqͥnat aīam. Un̄ ⁊ idorlorum ſeruitꝰ dicit̉. Incuruat em̄ ad infirma⁊ egena elementa aīam: q̄ ſoli creatori ſubiecta ceteris rebꝰ deberet p̄eſſe. Qui ergo ꝑſeuerāt in cōtinētia aſſultꝰ ſentiūt luxurie: ſedapud ſapientiā fortitudinē inueniūt reſiſtendi. Per hoc em̄ ꝙ eis ſapit deus: ⁊ guſtareqn̄qꝫ merent̉ qͣꝫ dulcis eſt dn̄s illā infeliciſſimā ⁊ fetētiſſimā dulcedinē luxurie reſpuūt:⁊ apud eū īueniūt̉ refrigeriū: cuiꝰ apd̓ ſe hn̄tdeſideriū. Similit̓ auaricia ſubuertere nitit̉miẜicordiā: ⁊ quaſi ſub ſpecie boni res monaſterij ꝓhibet vendere ꝓ neceſſitatibꝰ infirmorū: ac ſi corrue̓ debeat mōaſteriū ſi curaſuſcipiat̉ infirmoruꝫ. Sed qͥbꝰ ſapit deꝰ nonadeo ſapit terrena ſubſtantia quin infirmiscōpatiāt̉. Auaricia em̄ dū ingerit ſuꝑfluitates vult neceſſitates reſecare: ſꝫ ſagena miſericordie q̄ ſit ex filis cōpaſſionis: ⁊ īpēdit caritatē in neceſſitatibꝰ īueniendis: ⁊ habꝫ diſcretionē ī ſuꝑfluitatibꝰ reijciēdis. Dat itaqꝫſapiētia ꝟtutē ⁊ fortitudinē plebis ſue: ꝟtutem ꝯtra auariciā: fortitudinē cōtra luxuriā⁊ tn̄ inter tot ꝑturbationes: ⁊ int̓ tot anguſtias diſponit vt diligētibꝰ deū omnia coope-
rentur in bonum.Sermo ſecundus vnde ſupra.Lectio ſctī euāgelij ſcd̓m matheū.N illo temporeªdixit ieſus diſcipulis ſuis ꝑabolamhac. S l̓e ē regnū celoꝝ decē ꝟginibus: q̄ accipiētes lāꝑades ſuas exierūt obuiam ſponſo ⁊ ſpōſe. Et reliqua.Omelia beati bernardi abbatis deeadem lectione.donſus chriſiLeſt: ad cuiꝰ vocē qͥ amicꝰ eſt ſtat ⁊ audit: ⁊ gaudio gaudet ꝓpt̓ vocē ſpōſi: hinc nos deſpōdit apoſtolus qui ait: De 2.ſpondi vos vni viro virginem caſtam exhibere xp̄o. Timeo aūt ꝙ nō poſſit hoc facere qd̓ ſpōpōdit: id eſt aīaꝫ tuā exhibere xp̄oꝟginē caſtā. Caſtā addit: qꝛ ſūt q̄dā ꝟginescorꝑe q̄ cogitatiōe deuirginant̉: ⁊ ſuauē olētem ꝟginitatis florē libidinoſe affectiōis pudore ꝯtamināt. Et hec qͥdē fatuis qͥnqꝫ ꝟginibꝰ deſignant̉: qͣs nō recte intētiōis affectꝰinfatuat. Uirgo xp̄s eſt ⁊ ꝟ̓ginis filiꝰ ⁊ ꝟginem ꝯiugē vult habere: tu ſi habes āgelicāplus dico vob̓ xp̄i matriſqꝫ ſue gr̄aꝫ: hilareſce. tripudia: ⁊ in amplexꝰ xp̄i feſtinabundageſtiēs illd̓ amatoriū clama ſuſpirās. Oſculetur me oſculo oris ſui. Spōſa ergo es ieſuxp̄i: ſꝫ tuū nomē diligent̓ attēde. Spōſe velſpōſi nomē ab eo qd̓ eſt ſpondere grāmaticideriuāt. Dicunt̉ aūt ſpōſus ⁊ ſpōſa: qꝛ ſe ſibi alterutrū ſpōdēt: vt nec ille nec illa alterinubat. Porro int̓ diē deſpōſatiōis huiꝰ int̓ponit̉ aliqn̄ breue ſpatiū: aliqn̄ ꝓductū: ⁊ tn̄definita ac denoīata eſt dies qͣ debeāt ꝯuenire: qd̓ qͥdē ſapient̓ atqꝫ vtilit̓ ſtatutuꝫ eſt: vtinterī mutuꝰ amor augeat̉ ⁊ creſcat: ⁊ impatiens deſideriū cupite copulę qͦ ampliꝰ differtur igneſcat. Et qꝛ iuxta ſaluſtiū cupiēti aīenihil ſatis feſtinat̉: diē dictaꝝ nuptiaꝝ ꝓperantiꝰ eſſe deſiderāt. Sꝫ iacob pro rachel ſeptēniū a d̓i deſpōſatiōis labore deſudat: cubat ſub diuo: gelu alget: ſolibꝰ vrit̉: nec tātiac tā diuturni laboris amator vehemēs cedit iniurie. Quorſuꝫ aūt iſta. Vt ⁊ tu ſi iamſpōſa xp̄i es: ardeas amore: eſtua deſiderio:anhela ſuſpirijs: dū tardat dies copule ꝯcupite. Ait qͥdā: Palleat oīs amans: vt pallo⁊ macies ſint amoris ſigna certiſſima. Quidtibi cū lautioribꝰ epulis? Quid tibi cū vino:Non eſt hoc monachorū. Epulent̉ ſplendide ciues babylonis. Si te viderit ob amore
Mat .25.
i. Coꝝ. n.
Can. i.