Druckschrift 
Sermones de tempore et de sanctis et de diversis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

De ſancto MartinoSer. I

intrinſecus latet. Quid illud? Nēpe illi beati angelici ſpūs ⁊ aīe ſctōꝝ: que iam ingredimeruerūt: in locū tabernaculi ammirabilisvſqꝫ ad domū dei. Sicut em̄ ſunt corꝑa terreſtria: ſic ſunt ⁊ corꝑa celeſtia: ſꝫ lōge veroalia celeſtiū gl̓ia qͣꝫ terreſtriū: ſic ſunt celeſteſſpūs ⁊ trreſtres: nec mīor ſane diſtātia intereos. Angeli: archangeli: virtutes: pͥncipatꝰpoteſtates: dn̄atiōes: throni: cherubi ⁊ ſeraphin. Bene nomīa noui. Forte hoc totū eſtQuid enī ampliꝰ capiā terrigena de celeſtibus: carnalis hō de ſpūalibꝰ ⁊ diuinis? Uerūtn̄ ⁊ ſi ignoro qͥd lateat in his tātis appellatiōibꝰ: illud equidē certiſſime noui: ꝙ magnū ⁊ mirabile aliquid ſub hac tāta ꝟboruꝫmaieſtate clauſum ſit: ⁊ ſignatū. Nō ſine cacelū hoc dicit̉: plane eximiū neſcio qͥd celat̉in eo. Celat̉ inquā: ſꝫ tn̄ nō negat̉ fidei vſqꝫqͣqꝫ: Uidere em̄ nob̓ dat̉ in terra ip̄am exteriorē celi pulchritudinē: nō adire: internamquoqꝫ gl̓iam ſecretoꝝ eiꝰ: ⁊ ſi nō cōprehendere ꝯcedit̉ vel audire. Uidemꝰ patriā ſeda lōge ſalutamꝰ: adoramꝰ illas delicias: nonguſtamꝰ. Enīuero nō ſine cauſa vnigenituſqui ē in ſinu pr̄is: ip̄e nob̓ in regiōe hac vmbre mortis quā inhabitamꝰ celeſtiū gl̓iaꝫ ſpirituū ſane ꝑ fidē enarrat: corpoꝝ ꝟo ꝑ ſpeciē manifeſtat. Audi inqͥt filia ⁊ vide. Et factū eſt. Quorſum iſta. Inclina ait aurē tuā:et obliuiſcere ppl̓m tuū ⁊ domum pr̄is tui.Uult nos ponere ꝯtumaciā diſcere obediētiā apprehendere diſciplinā. Uult nos etiāobliuiſci poſteriora: deſpicere inferiora: terrenos mores ⁊ vicia gemina deſerere: celeſtia ſaꝑe: ſuꝑna q̄rere: anterioribꝰ inhiare.Uult ⁊ illū tm̄ decorē domus ſue ingenuaꝫꝯcupiſcere creaturā: quo ſcꝫ in eandē imaginē tranſformet̉ de claritate in claritatē: tāqꝫa dn̄i ſpū: ac ꝑinde ꝯcupiſcat etiā rex decorilliꝰ vtiqꝫ ſpiritalē. Sꝫ in quo viſus ille inqͥes vel auditꝰ inclinare me aurē ⁊ obaudiremonet. Nā ꝙ deſideriū pariat manifeſtū ē.Sane ergo ꝯſidera vniuerſā hanc celeſtiuꝫgl̓iam corpoꝝ inceſſanter legibꝰ obtemperare diuīs nec vnqͣꝫ ſibi poſitas in tā cōtinuismotibꝰ mętas excedere tempoꝝ: a ut locoꝝterīos trāſgredi ꝯſtitutos. Sꝫ ⁊ ip̄os ſpūstā ſublimes audi oēs admīſtratorios eſſe etin mīſteriū mitti dignātiſſimū: vti ne indignū dicā: minime tamē puto reperies in ſcripturis aliqn̄ quēqͣꝫ illoꝝ vel ꝯtradixiſſe mittēti: vel erga ip̄os tam inferiores ſe ꝓpt̓ qͦsin mīſteriū mittebant̉: ſaltē tenuit̓ fuiſſe cōmotū. Exempla ſunt obed ētie ſi diligenter/atēdas: eo ſane acceptabiliora: quo ī mate-

ria digniori. Sed noui quid ad iſta ſubmurmurat ſenſus homīs ⁊ cogitatio ꝓna ſemꝑad malū. Quid tu mihi inqͥt elementoꝝ ꝓponis obe̓dientiā ſuꝑnoꝝ: Quaſi vero autſenſus vllus in eis: aut vlla vigeat deliberatio rationis: ⁊ nō potius agi ip̄a: qͣꝫ agere videant̉. Quid vero vel ip̄oꝝ angeloꝝ obedientiā ſic cōmendas? Sentiunt quidē angeliſꝫ delectabilia ſola: obedientes equidē creatori: ſꝫ tam felici qͣꝫ facili voluntate. Quidniobediāt? Semꝑ em̄ vident faciē pr̄is: queꝫvidere ꝑfecta beatitudo: eterna gl̓ia: ſūmavoluptas ē. Produc nobis dn̄e pr̄iarchas⁊ ꝓph̓as viros obe̓dientes p̄ceptis tuis exvolūtate obediētes ꝯͣ ꝓpriā volūtatē. Factū ē Exhibet̉ inqͣꝫ nob̓ vt cet̓os breuitatiscauſa p̄teream exhibetur inquā nobis abraam ad p̄ceptuꝫ dn̄i exiens de terra ſua: eijciens ancillā et filiū eius: etiā chariſſimū filiuꝫiſaac īmolare paratꝰ. Quid hic hūana aſtutia poterit cauillari. Forte reſpōdeat quoniam multipharie multiſqꝫ modis apparenseis deꝰ: ſuſcipiebat̉ hoſpiti o: ꝑticipabat cōuiuio: animabat alloqͥo: inſtruebat conſiliodonabat. filijs: illuſtrabat victorijs: diuitijscumulabat. Quid dicēs cū venerit xp̄s factus obediēs pr̄i vſqꝫ ad mortē: mortē autēcrucis? Multū inqͥt ꝑ oēm modū. Quādoem̄ vnigenitū dei pr̄is: dei virtutē: ⁊ dei ſapientiā xp̄m: qn̄ p̄ſumerē emulari? Oblatꝰeſt qꝛ ip̄e voluit: qn̄ ⁊ quātum voluit paſſuſeſt: vtpote verus quidē hō: ſꝫ verus nihilominꝰ deus. Immo ꝟo ne ip̄am apl̓icā obedientiā afferas velim: quos nimiꝝ iuxta ꝓpheticā ꝓmiſſionē oculis ſuis vidiſſe ꝯſtatp̄ceptorē ſuū: ⁊ auribꝰ ſuis vocē audiſſe monentis. Vnde ⁊ vnꝰ eoꝝ exp̄ſſius ſcribensait. Quod vidimꝰ ⁊ audiuimus: qd̓ ꝓſpexi­ 2mus oculis nr̄is: ⁊ manꝰ nr̄e palpaueruntde ꝟbo vite. Quidni relinquerent oīa. qͥdniad omīa ſequerent̉ tante pn̄tiaꝫ maieſtatis?Quid ego non facerē: ſi mihi in eadeꝫ copiap̄ſtaretur? Sed non fecit taliter omni nationi: non p̄eunti vtiqꝫ nō ſequenti? Siquideꝫvt multi reges optauerūt videre ⁊ nō viderunt: ſic nihilominꝰ venerunt iam dies: qn̄deſideremus videre diem vnū filij hominisnec tamē mereamur Oportune ergo iā martinus ad mediū veniat: vt de medio fiat occaſio peccatoꝝ. Hodie em̄ ille per oīa ſimilis nobis plane et ſenſibibilis et paſſibilis: ſꝫet longe poſt illa patriarchaliū ⁊ ꝓpheticarū tempora viſionū: ⁊ homo purus nihil d̓natura diuinitatis habens: credens autē ineū quem non vidit: plenus fructu obediētie

sͣ. 44.

Act̉. .4.