Druckschrift 
Sermones de tempore et de sanctis et de diversis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

SeyCVBeati. Sernardi.

anguſtus introitꝰ: mora breuis: ſola morscerta. Cogit̉ totꝰ adam iudiciuꝫ portare qd̓meruit. Dilatatꝰ eſt vehemēter: multiplicatus eſt: ⁊ repleuit terraꝫ. Attamē velit nolitqͣꝫtūcūqꝫ recalcitret: vniu̓ſis adhuc fert ſen3. tentiā quā excepit. Terra inqͥt es ⁊ in terraꝫibis. Grauis eqͥdē ſnīa: ẜꝫ nō ſine grādis miſericordie tēperamēto. Dura admodū ſed ſimerita pēſes: indulgētie plena. Siqͥdem nōminꝰ iuſte peccāti diceret̉ terra eras: ſꝫ ex hͦſub terrā ibis. Iuſtus foret etiā tūc: iuſtꝰ dominꝰ ⁊ laudabilis nimis. Dignꝰ plane qͥ laudaret̉: ſꝫ nō ego idoneꝰ qͥ laudare. Alioquintūc quoqꝫ nihilominꝰ vere dicere: ſi tn̄ dicere poſſem. iuſtus es dn̄e ⁊ rectū iudiciū tuū.At nō infernꝰ ꝯfitebit̉ tibi: neqꝫ mors laudabit te: ſꝫ nos qͥ viuimꝰ benedicimꝰ dn̄m. Peperciſti ergo creature tue: peꝑciſti glorie nomīs tui: vt deſcēdentē de hierl̓m: minime tn̄vſqꝫ in iericho patereris abduci. Semiuiuꝰadhuc relictus in via ſemi laudare poſſum:vbi totꝰ vixero: ibi totꝰ erumpā in laudem:⁊ dicent oīa oſſa mea: dn̄e quis ſimilis tibi?Propt̓ hoc nēpe cum iratꝰ fuiſſes miſeri cordie meminiſti: nō dānans hoīeꝫ in loco ꝑditionis: ſed in loco afflictionis humilians: qͥdcauſaris hō: qͥd ſnīaꝫ q̄reris duriorē? Terreaditus es factus e terra: vt ip̄a tibi ſit patriaque materia fuit. Sed audire inquies velimquia ſpūs es ⁊ ad ſpm̄ ibis. Siquidem etiaꝫſpiritus ſum: qd̓ ad animā pertinet: nec portionē hanc mei dubitauerim portionē. Au.4. diui ſane ab apoſtolo: Quia dominꝰ ſpiriteſt: et ab ipſo domino: qꝛ ſpiritꝰ eſt deꝰ. Necmodo ſpiritꝰ: ſed ſpirituū pater. Vt quid exgo tenet me mater carnis: quia caro ex parte: ſpirituuꝫ pater non recepit: cum ex parteſim ſpiritꝰ? Scio ſcio: agit hoc non tam ſubſtantia ip̄a qͣꝫ culpa. Sicut enim peccatoresſpiritus inter celū ⁊ terrā ventoſum hoc medium tenēt: vn̄ ⁊ ptātes huiꝰ aeris nominātur: ſic pctā nr̄a int̓ nos ⁊ deuꝫ ſeꝑant: intercreatorē patremqꝫ ſpirituū: ⁊ ſpiritalē vtiqꝫcreaturā. Traxit aīam corpꝰ in regionē ſuā:⁊ ecce p̄ualens opprimit ꝑegrinaꝫ. Factumeſt nēpe talētū plumbi: non aliūde tamē: nij. §. ſi qꝛ ſedēt iniqͥtas ſuꝑ illd̓. Corpꝰ em̄ aggrauat aīam ſꝫ vtiqꝫ qd̓ corrūpit̉: corrūpit̉ aūt:o. 8. īmo etiā apl̓o teſte: Mortuū eſt ꝓpt̓ pctm̄.Itaqꝫ licet quodāmō celū ſit hō celeſtibꝰ ſine dubio ſpiritibꝰ ſil̓is: ſubſtātia ſimul ⁊ forma: ſubſtātia qͥdē qm̄ ſpiritalis: forma veroqꝛ rōnalis eſt: minime tn̄ leuare euꝫ duo iſtaſufficiūt: vt mereat̉ audire: qꝛ celū es ⁊ in celum ibis. Fruſtra gl̓iet̉ de libertate arbitrij:

q̄ in mēte eſt: captiuꝰ ducit̉ in legē peccati: q̄in carne eſt. Nā ⁊ ſi forſitan videret̉ duplexfuniculꝰ poſſe alteri eq̄ duplici p̄ualere: vt videlicet queꝫ ſibi terra gemīo qͦdā iure: tanqͣꝫpr̄ia parit̓ ⁊ materia vēdicat: ob geminā nihilominꝰ q̄ p̄dicta eſt. ſubſtantie ſcꝫ ⁊ formeſimilitudine celū qͦꝫ recipiat vt celeſtē: ſꝫ iamtriplicatꝰ inferior ille ⁊ deorſuꝫ trahēs pctōeqͥdē accedēte funiculꝰ: niſi illinc qͦꝫ occurrerit gratia non rūpet̉. Sane vbi illa affuerit:haud dubiū qͥn ſaluat̉ facile grauis iſte quotrahimur: īmo quē trahimꝰ funiculꝰ iniqͥtatis. Hec em̄ int̓ nos ⁊ deū nō ſeꝑās int̓uenitſꝫ ręparās ⁊ ꝯiūgēs. Itaqꝫ ibo mihi ad monteꝫ gr̄e ⁊ colles miẜationū: quos theſaurosoēs repoſitos audio penes chriſtū. Ibo adeū qͥ eſt plenꝰ gr̄e ⁊ ꝟitatis: ſi forte accipiamaliqͥd de plenitudine illa: īmo ſi forte accipiar in plenitudinē illā: vt cū ceteris aliquādomēbris occurrā in mēſurā etatis plenitudischriſti. Nemo quippe aſcendit in celū: niſi qͥ ⁊.deſcendit de celo. Fideliſſimus plane ⁊ benigniſſimus mediator: qui quidē nō diſcreuit:ſꝫ fecit vtraqꝫ vnum: mediū parietē macerieſoluens donans nobis omnia delicta: debēsquod aduerſum nos erat: cyrographum decreti quod erat contrariū nobis: ⁊ ip̄m tulitde medio affigens illud cruci: expoliās principatꝰ ⁊ ptātes traduxit confident̓ palaꝫ triumphās illos: pacificāſqꝫ ꝑ ſanguinē ſuuꝫ q̄ſunt in celo ⁊ q̄ ſuper terrā. Propter hāc nēpe ſalutē quam in medio terre erat operaturus: non cōfeſtim ſub terra poſuit homineꝫ:ſicut peccando meruerat: ſꝫ in terra. Siqͥdeꝫreſpirandū eſt nobis et nullatenꝰ deſperandum donec in terra adhuc interim cōſtituti:⁊ ſuſpicere celū poſſumꝰ: ⁊ ſuſciꝑe data opima ⁊ dona ꝑfecta deſurſum a pre luminū: apatre ſpirituū: a patre miẜicordiaꝝ. Naꝫ ⁊ꝓpterea rectuꝫ fecit hominē: etiam corporeipſo: ⁊ os homini ſublime dedit: cum pronavtiqꝫ ſpectēt animātia cetera terrā: vt attoſlens ad ſidera vultꝰ illico ſuſpiret: vbi tā beatā ⁊ ꝑhēnē cōſpicit māſionē. Nōne em̄ pie⁊ fidelit̓ intuentibꝰ nobis: vehementiſſimuꝫquoddā incētiuū amoris: ⁊ ꝓuocatio flagratiſſimi deſiderij: eſt viſio ip̄a tā lucidiſſime regionis? Nō ſunt ſtelle celi ſimiles glebis terre. Inter ſplendorē ſolis ⁊ caliginem ſoli huius nō ꝑua diſtātia eſt. Forte tn̄ hic quoqꝫnonnulla: ſꝫ in ſuo genere pulchra videntur:⁊ hec ip̄a vndiqꝫ mixta: non pulchris: vt aurum in luto: gēma in ſterquilinio: liliuꝫ interſpinas: tota pulchra es patria mea: ⁊ macula non eſt in te: tota pulchraes: abſqꝫ eoqt

Sapͣ. 9.

Sapͣ. 9.

Gen̄. 3.

Io. 4.

Ro. 8.

I. j.