Druckschrift 
Sermones de tempore et de sanctis et de diversis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

In Natiuitate Pªinio λv9

virginis Marie Ser. I

Iigit̉ quēadmodū vſqꝫ ad angelos plenitudine gratie ſupra angelos ſuꝑueniēte ſpūſctōꝑuenit. Eſt in angelis charitas: eſt puritaseſt humilitas. Quid horū non enituit in maria? Sed oſtenſum eſt ſuꝑius vt quidē a nohis oſtēdi potuit: ſuꝑeminētiaꝫ ꝓſequamurCui em̄ angelorū aliqn̄ dictū eſt: ſpūſſanctſuꝑueniet in te: ⁊ virtꝰ altiſſimi obūbrabit tibi: ideoqꝫ qd̓ naſcet̉ ex te ſanctū: vocabit̉ filius dei: Deniqꝫ ꝟitas de terra orta eſt: nōde angelica creatura: nec angelos ſed ſemenabrae app̄hēdit. Magnū eſt angelo vt miniſter ſit dn̄i: ſꝫ maria ſublimiꝰ qͥddā meruitvt ſit mater. Fecūditas itaqꝫ ꝟginis ſuꝑeminens gloria eſt: tātoqꝫ excellētior angelis facta munere ſingulari: qͣꝫto differētiꝰ p̄ miniſtris nomē matris accepit: hāc inuenit grāplena iā gr̄a: vt caritate feruida: ꝟginitate ītegra: humilitate deuota: fieret nihilominꝰſine viri ꝯgnitiōe grauida: ſine muliebri dolore puerꝑa. Paruꝫ eſt qd̓ ex ea natū eſt: neꝟbū qd̓ de ore pr̄is ad nos egreſſum eſtⁱ virgine mediāte: vacuuū reuertat̉. ſꝫ per eandēnihilominꝰ ꝟginē grāꝫ ꝓ gr̄a referamꝰ. Eructemus memoriā donec p̄ſentiā ſuſpiramꝰ⁊ ſue reddant̉ origini fluenta gratie vt vberius fluāt. Alioqͥn: niſi ad fontē redeāt exiccant̉: ⁊ infideles in modica qd̓ maximuꝫ eſtacciꝑe nō meremur. Modicū plane memoria ad p̄ſentiā: modicū ad id qd̓ cupimꝰ: magnū ad id qd̓ meremur: longe infra deſiderium: ſed nihilominꝰ ſupra meritū. Sapiēterꝓinde ſponſa: ⁊ ꝓ hoc modico non modicei. i. gratulat̉. Cuꝫ em̄ dixiſſet: Indica mihi vbipaſcas vbi cubes ī meridie: recipiēs exiguaꝓ īmēſis ſed pro paſtu meridiano libans ſacrificiū veſꝑtinū: mīme tn̄ vt ſolet fieri murmurat aut triſtat̉: ſed gratias agit: ⁊ in om̄ibus ſeſe exhibet deuotioreꝫ. Nouit em̄ ꝙ ſifidelis fuerit in vmbra memorie: lucē p̄ſcientie ſine dubio obtinebit. Itaqꝫ qͥ reminiſcimini dn̄i ne taceatis: ⁊ ne detis ſilētiū ei. Nimirū qͥ p̄ſentē habēt dn̄m exhortatione nō4 indigēt: ⁊ qd̓ ait ꝓpheta alius: Lauda hieruſalē dn̄m: lauda deū tuū ſyō: ꝯgratulationis eſt potiꝰ qͣꝫ cōmonitionis. Qui ī fide ambulāt: egēt āmonitione ne taceant: ⁊ ne dederint ſilētiū ei. Loquit̉ em̄ ⁊ loquit̉ paceꝫin plebē ſuā ⁊ ſuꝑ ſanctos ſuos: ⁊ in eos qui.17. cōuertunt̉ ad cor. Cęteruꝫ: cum ſancto ſanctus eris: ⁊ cū viro innocēte innocēs eris: ⁊audientē ſeſe exaudiet: ⁊ loquēti ſibi loquetur. Alioquin ſilentium ei dediſti ſi taceas..s2. Sed vnde ſi taceas? Alaude? Ne taceatisinqͥt ⁊ ne detis ſilētiū ei: donec ſtabiliat hie-

ruſalē laudē in terra. Laus hieruſalē iocunda: et decora laudatio. Niſi forte angelos ciues hieruſalē mutuis opinamur laudibꝰ delectari: ⁊ deciꝑe de vanitate inidipſuꝫ. Fiatvolūtas tua pater ſicut in celo ⁊ in terra: vtlaus hierl̓m ſtabiliat̉ in terra. Quid em̄ mōeſt? Nō querit angelus ab angelo gloriaꝫ inhieruſalem: ⁊ homo ab hoīe laudari cupit īterra Execranda ꝑuerſitas: ſed eoꝝ ſit quiignorātiā dei habet: qͥ obliti ſunt dn̄i dei ſuiUos qͥ reminiſcimī dn̄i ne taceatis a laudeeius donec ſtabiliat̉ ⁊ perficiat̉ in terra. Eſtem̄ ſilentium irrep̄henſibile īmo ⁊ laudabile magis: eſt ẜmo non bonus. Alioqͥn nō diceret ꝓpheta. Bonū eſſe homini p̄ſtolari cū ⁊ſilētio ſalutare dei. Bonuꝫ ſilētiū a iactātia:bonū a blaſphemia: bonū a murmure ⁊ detractiōe. Alius em̄ ob laboris magnitudinē⁊ pōdus diei exaſperatꝰ animo murmurat:dijudicat eos qͥ ꝓ aīa ſua ꝑuigilāt tanqͣꝫ reddituri vtiqꝫ rōne; Clamor eſt ſꝫ ſupra om̄e ſilētiū: clamor iſte animi obdurati ſilere facit:quā audiri nō patit̉ vocē ꝟbi. Aliꝰ puſillanimitate ſpūs in expectatiōe deficit: peſſimūqꝫ hͦ v̓bū plaſphemie eſt qd̓ nec in hoc ſeculo remittit̉ nec in futuro. Tertiꝰ in magnisambulat ⁊ in mirabilibꝰ ſuꝑ ſe dicēs: Manus nr̄a excelſa putās ſe aliqͥd eē cū nihil ſitQuid loqueret̉ huic qͥ loquit̉ paceꝫ? Dicitem̄: qꝛ diues ſum ⁊ nulliꝰ egeo. Porro ꝟitatis ſentētia eſt: Ue vobis diuitibꝰ: qꝛ habe­ Ltis h̓ ꝯſolationē vr̄aꝫ. Cōtra ꝟo: Btī inqͥt qͥlugēt qm̄ ip̄i ꝯſolabunt̉. Sileat ergo in nob̓lingua maledica: lingua blaſphema: linguamagniloqͣ: qm̄ bonū ē ī hͦ triplici ſilētio ſalutare dn̄i p̄ſtolari vt dicas: Loq̄re dn̄e: quia­.audit ſeruꝰ tuus. Eiuſmodi qͥppe voces nōad euꝫ ſunt ſꝫ aduerſus eum: ſicut legiſlatormurmurātibꝰ ait: Nō em̄ ꝯtra nos eſt murmur veſtrū ſed cōtra dn̄m. Ita tn̄ ab his taceas ne om̄ino taceas: ne dederis ſilētiū ei.Loq̄re illi contra iactātiā in ꝯfeſſione vt obtineas veniā de p̄terito. Loq̄re in gratiarūactione contra murmurationē: vt ampliorēinuenias gratiā in p̄ſenti. Loq̄re in orationeꝯtra diffidētiam vt ꝯſequaris ⁊ gloriā in futuro. Cōfiterę inqͣꝫ p̄terita et ꝓ pn̄tibꝰ gr̄asage: ac deinceps ora ſtudioſiꝰ ꝓ futuris: vtip̄e quidē non ſileat a remiſſionē: ab īmiſſiōea ꝓmiſſione. Ne taceas inqͣꝫ: ne dederis ſilētiuꝫ ei: loquere vt et ip̄e loquat̉ ⁊ dicere poſſis: dilectꝰ meꝰ mihi et ego illi. Iocūda voxet eloquiū dulce. Nimirū non vox murmuris hec ſed vox turturis eſt. Et ne dixeris qͦtmō cantabimꝰ canticum dn̄i in terra aliena:

r ij

ps. 147

Eſa. 5.

psͣ. 17

Caū. i.

Luc̄. 6.Mat. .5.

Exo. 16.

1. Re. 3.

Tren̄. 3