Ser. XCVIISeati Bernardi

non iaꝫ aliena reputabit̉ de qua ſpōſus ait:.2. Uox turturis audita eſt in terra nr̄a. Audisͣ. erat em̄ dicētes: Capite nobis vulpes ꝑuulas: ⁊ forte ex eo in vocē exultationis erupitvt diceret: Dilectꝰ meꝰ mihi ⁊ ego illi. Plane vox turturis: q̄ tam viuēti qͣꝫ mortuo ſingulari vtiqꝫ caſtimonia ſuo cōꝑari ꝑſeueratvt eā neqꝫ mors neqꝫ vita chriſti ſeꝑet a charitate. Intuere vtrū nam aliqͥd hūc dilectūquertere potuerit a dilecta: qͦ minꝰ ei et peccāti ⁊ auerſe ꝑſeueraret. Glomerate nubesradios ſolis offendere ꝯtēdebant vt iniqͥtates noſtre ſaꝑent inter nos ⁊ deū: ſed incaluit ſol ⁊ vniuerſa diſſoluit. Alioqͥn quādo redijſſes ad eū niſi ille tibi ꝑſeueraſſet: niſi cla6maſſet: Reuertere reuertere ſunamitis: reu̓tere reuertere vt intueamur te. Eſto ergo illi ⁊ tu nihilominꝰ ꝑſeuerās: vt nullis ab eoflagellis aūt laboribꝰ auertaris. Luctare cūangelo ne ſuccūbas: qꝛ regnū celorū vim patitur: ⁊ violēti rapiunt illud. An non lucta:dilectꝰ meus mihi ⁊ ego illi? Notam fecit dilectioneꝫ ſuam: exꝑiatur ⁊ tuam. In multisem̄ tēptat te dn̄s deus tuꝰ. Declinat ſepiusauertit facieꝫ: ſed nō in ira. Probatiōis iſtoeſt: nō reprobatiōis. Suſtinuit te dilectꝰ: ſuſtine tu dilectū: ſuſtine: virilit̓ age. Non illūvicere peccata tua: te quoqꝫ ipſius flagellanon ſuꝑent: ⁊ obtinebis bn̄dictionem. Sedquando? Cum aurora fuerit: cum aſpirauerit iam dies: cū ſtabilierit hieruſalē laudē inº terra. Ecce vir iam inqͥt luctabat̉ cum iacobvſqꝫ mane. Auditā fac mihi mane miſericordiam tuā: qꝛ ſꝑaui in te dn̄e. Nō tacebo necdabo thi ſilētiū vſqꝫ mane: vtinā nec ieiuniūNimirū dignaris ⁊ paſci ſꝫ int̓ lilia. Dilectmeus mihi ⁊ ego illi: qͥ paſcit̉ inter lilia. Nimiꝝ ⁊ ſupra ſi meminiſti in eodē cantico euidēter exp̄ſſuꝫ eſt: ꝙ florū apparitio turturiscomitet̉ auditū. Sed attēde ꝙ locū nō cibūindicare videt̉: nec quibꝰ paſcit̉ exprimit: ſint̓ que Forte em̄ nō cibo ſꝫ cōſortio paſcit̉liliorū: nec lilijs veſcit̉ ſꝫ ꝟſat̉. Nimiꝝ odore potiꝰ qͣꝫ ſapore lilia placēt: et viſui magisſunt apta qͣꝫ eſui. Ita ergo paſcit̉ int̓ lilia donec aſpiret dies: ⁊ venuſtati florū fructuumſuccedat vbertas. Interī qͥppe floꝝ nō fructuū tp̄s eſt: dū in ſpe magis qͣꝫ in re ſumꝰ: ⁊ꝑ fidē nō ꝑ ſpeciē ambulātes: expectationemagis qͣꝫ exꝑiētia gͣtulamur. Cōſidera deniqꝫ floris teneritudinē: et memēto vbi qd̓ aitapl̓s: Quia hēmꝰ theſaurū iſtū ī vaſis fictilibꝰ. Quāta em̄ vident̉ īminere ꝑicula floribus: qͣꝫ facile ſpinarū aculeis lilium ꝑforat̉.Merito ꝓinde canit dilectus. Sicut liliuꝫ

inter ſpinas: ſic amica mea int̓ filias. An nōerat int̓ ſpinas: qͥ dicebat: Cū his qͥ oderunt ẜpacē eram pacificus? Cęteꝝ ⁊ ſi iuſtus germinat ſicut liliū: ſꝫ nō ad liliū ſponſus paſcit̉nec ī ſingularitate complacet ſibi. Audi deniqꝫ inter lilia cōmorantē. Ubi inqͥt duo ver qtres cōgregati fuerint in noīe meo ibi ſum inmedio eorū. Amat ſemꝑ media ieſus: diuerticula ſemꝑ ⁊ reclīatoria reprobat filiꝰ hoīs:dei ⁊ hoīm mediator. Dilectꝰ meus mihi etego illi: qͥ paſcitur inter lilia. Curremus habere lilia fratres: extirpare ſpinas ⁊ tribuloſ⁊ inſerere lilia feſtinemꝰ: ſi quādo forte ⁊ adnos paſcēdus dignet̉ dilectꝰ deſcēde̓. Apudmaria vtiqꝫ paſcebat̉: idqꝫ copioſus ꝓ multitudine liliorū. An non lilia virginitatis decus: humilitatis inſigne: ſuꝑeminētia charitatis? Erūt tn̄ ⁊ a nobis lilia qͣꝫ inferiora valde: ſed inter hec quidē dedignabit̉ paſciſpōſus: ſi quidē eas quas p̄diximꝰ actionē gratiarū: deuotiōis hilaritas illuſtrauerit: orationē intētionis puritas candidauerit: ꝯfeſſioneꝫ indulgētia dealbauerit: ſicut ſcriptū ē:Si fuerint peccata veſtra vt coccinū: quaſi ꝓnix dealbabunt̉: ⁊ ſi fuerīt rubra: quaſi vermiculus: velut lana alba erūt. Ceterū qͥcqͥdeſt qd̓ offerre paras marie cōmēdare memēto: vt eodē alueo ad largitorē gratie gr̄a redeat quo īfluxit. Neqꝫ impotēs erat deꝰ ⁊ ſine hoc aqueductu infundere gratiā ꝓut vellet: ſed tibi vehiculū voluit ꝓuidere. Forteem̄ manus tue aut ſanguine plene: aut infeſte muneribꝰ: ꝙ nō eas ab omni munere excuſſiſti. Ideoqꝫ modicū iſtud qd̓ offerre deſideras gratiſſimis illis ⁊ omni acceptiōe digniſſimis marie manibꝰ offerēda tradere cura: ſi nō vis ſuſtinere repulſaꝫ. Nimiꝝ cādidiſſima quedā lilia ſunt: nec cauſabit̉ ille liliorū amator int̓ lilia nō īuētū qͥcquid illud ſitquod inter marie manus inuenerit.Ue maria gratia plena dn̄s tecum. Miraculūfuit ꝙ ꝟgo peꝑit: mētis clamor:ꝟginis amor: ꝟtutu zelus: vitioꝝ fuit occaſus. Uirgo ſctīſſima q̄ ſaluatorē genuit peperit ⁊ aluit: q̄ iugit̓ eiꝰ adheſit lateri: q̄ comesindiuidua: nullo fere abfuit itinere: q̄ intētap̄ ceteris īuigilauit ꝟbo ⁊ oꝑi eiꝰ ſola ſaluatoris: ac tuū inſignia: opeꝝ oꝑa melliflua pſdicatiōis genera inaudita ꝯͣ mūdū ⁊ pctm̄ ⁊tartarū ſabuluꝫ diuine ſeueritatis acerrimaeloqͥa qͦ eis diu interfuit: ſpecialius vidit̉: ſecretiꝰ audiuit: citiꝰ agnouit: ꝓpēſiꝰ retinuit:⁊ apl̓is alijſqꝫ diſcipulis luculētiꝰ edidit: di-

2. Coꝝ. 4

Can̄. 2.Uhi. sͣ.

Gn̄. 22.

Can̄. 6

Luc̄. .i.

Aſa. i.

Hat .1.

bs. 11j.