Seati BernardiSer. XCVI
mūdi huiꝰ. Cōſulite ꝯſciētias vr̄as frēs ⁊ videte: qꝛ vbi abūdauit delictuꝫ: ſuꝑabundat⁊ gratiā. Maria nō ꝓtendit meritū: ſꝫ grāꝫq̄rit. Deniqꝫ vſqꝫ adeo fidit gratie ⁊ nō altuſapit: vt ſalutationē angelica vereat̉. Maria inqͥt cogitabat: qualis eſſet iſta ſalutatio.Nimirū ſeſe ſalutatione angelica reputabatindignā. Et forſitan talia meditabat̉. Vndehͦ mihi: vt veniat angelꝰ dn̄i mei ad me? Netimeas maria: ne mireris angelū venientē: ⁊maior angelo venit. Ne mireris angelū dn̄i⁊ dominꝰ angeli tecū. Poſtremo quid ni videas angelū: cum iam angelū viuas? Quidni viſitet angelus vite ſociam. Quid ni ſalutet ciuem ſanctoꝝ ⁊ domeſticā dei. Angelica plane vita ꝟginitas: ⁊ qui nō nubēt neqꝫnubent̉ erūt ſicut angeli dei. Uides ne ꝙ ethoc nihilominꝰ mō aqueductꝰ noſter aſcendit ad fonteꝫ: nec ſola iam oratione celos penetrat: ſed etiā incorruptione que proximūdeo facit ſicut ſapiēs ait: Erat em̄ ꝟgo ſancta corpore ⁊ ſpiritu ne qͥd forſitan ſuꝑ hͦ dubites aqueductu. Sublimis equidē valde:ſꝫ nihilominꝰ integerrimꝰ manet. Ortus cōcluſus: fōs ſignatꝰ: templū dn̄i: ſacrariū ſpirituſſancti. Nec em̄ eſt fatua virgo: cui nonmodo oleū eſt: ſꝫ olei plenitudo in vaſe recōdita. Aſcēſſiones in corde ſuo diſpoſuit: conuerſatiōe parit̓ ſufficit ſicuti iā diximꝰ ⁊ oratione aſcendes. Deniqꝫ abijt in montana cūfeſtinatione ⁊ ſalutauit elizabeth: ⁊ in miniſterio eius quaſi mēſibꝰ tribꝰ: vt iā tunc poſſet dicere matri mater: qd̓ tanto poſt filio dixit filius. Sine mō: ſic em̄ decet nos implere omnē iuſticiā. Plane mōtana cōſcendēscuiꝰ iuſticia ſicut montes dei. Tertiꝰ em̄ hicaſcēſus ꝟginis fuit: vt funiculus triplex difficile rūperet̉. Feruebat ſiqͥdem in querēdagr̄a charitas: ſplendebat in carne ꝟginitas:humanitas in obſeqͥo eminebat. Etem̄ ſi qͥsſe humiliat exaltabit̉. Quid hac humilitateſublimiꝰ? Ueniſſe eā mirabat̉ elizabeth ⁊ di.ſ. cebat: Vnde hoc mihi vt veniat mater dn̄imei ad me? Sed iam magis miret̉: ꝙ inſtarvtiqꝫ filij ⁊ ip̄a nō mīſtrari venerit: ſed miniſtrare. Merito ꝓinde cantor ille diuinus in.s. jpſius āmiratiōe p̄cinēs aiebat: Que eſt iſtaq̄ aſcēdit ſicut aurora ꝯſurgēs: pulchra vt luna: electa vt ſol: terribilis vt caſtrorū aciesordinata? Aſcēdit plane ſupra om̄e hūanuꝫgenꝰ: aſcēdit vſqꝫ ad āgelos: ſꝫ ⁊ ip̄os qͦꝫ trāſcendit: ⁊ celeſtē oēꝫ ſuꝑgredit̉ creatura. Nimirū ſupra angelos hauriat neceſſe eſt: quātus refundat hoībꝰ aquā viuaꝫ. Quō fiet iſtud:qm̄ virū nō ꝯgnoſco⁊ Uere ſctā corꝑe ⁊ ſpū
⁊ integritatē carnis hn̄s ⁊ ꝓpoſitū integritatis. Rn̄dēs aūt angelus dixit: Spūſſctūs Zſuꝑueniet in te: ⁊ virtꝰ altiſſimi obūbrabit tibi. Ne interrogaueris inqͥt: ſupra me ē: ⁊ nōpotero ad illud. Spūſſctūs: nō angelicꝰ ſuꝑueniet in te: ⁊ ꝟtus altiſſimi obūbrabit tibi:nō ego. Ne ſteteris vel int̓ angelos ꝟgo ſancta: ſublimiꝰ aliqͥd tuo ſibi mīſterio ꝓpinanduꝫ terrā ſitiēs p̄ſtolat̉. Paululū cū ꝑtrāſieris eos: īuenies quē diligit aīa tua. Paululum inqͣꝫ: non qꝛ incōparabilit̓ ſuꝑemineat:ſꝫ ꝙ int̓ eū ⁊ ip̄os mediū nihil inuenias. Traſi ergo ꝟtutes ⁊ dn̄ationes cherubin qͦꝫ ⁊ ſeraphin: vt ad eū ꝑuenias de quo vociferantur adinuicē: ſanctꝰ: ſanctus: ſanctꝰ dn̄s deſabaoth. Qd̓ em̄ ex te naſcet̉ ſctm̄: vocabit̉ filiꝰ dei. Fons ſapiētie v̓bū pr̄is in excelſis: hͦverbū mediante te caro fiet: vt qͥ dicit ego in Iopr̄ę ⁊ pater in me. dicat nihilominꝰ: qꝛ ego adeo ꝓceſſi ⁊ veni. In pͥncipio inqͥt erat v̓bū IoIam ſcatet fons: ſꝫ interim tm̄ in ſemetipſo.Deniqꝫ: ⁊ ꝟbū erat apud deū. Lucē ꝓfectohabitans inacceſſibilē: ⁊ dicebat dn̄s ab initio. Ego cogito cogitatiōes pacis ⁊ nō affli Iactiōis. Quis em̄ ꝯgͣuit ſenſuꝫ dn̄i: aut qͥs cōſiliarius eius erat? Deſcēdit itaqꝫ cogitatiopacis in opus pacis: vbū caro factū eſt ⁊ habitat iā in nobis. Habitat plane ꝑ fidē in cordibus nr̄is: habitat ī memoria nr̄a: habitatin cogitatione: qꝛ vſqꝫ ad ip̄aꝫ deſcēdit imaginationē. Quid em̄ priꝰ cogitaret homo dedeo: niſi forſitan idolū corde fabricaret̉: Incōprehēſibilis erat ⁊ inacceſſibilis: inuiſibilis ⁊ inexcogitabilis oīno. Nūc ꝟo comprehendi voluit: videri voluit: cogitari voluitQuo nā mō inqͥs? Nimiꝝ iaces in p̄ſepio: īꝟginali gremio cubās: in mōte p̄dicās: ī oratione ꝑnoctās: ⁊ in cruce pēdēs: ī morte pallens: liber inter mortuos: ⁊ in inferno imperās: ſeu eti ā tertia die reſurgens: ⁊ apl̓is loca clauorū victorie ſigna demōſtrās: nouiſſime corā eis celi ſecreta cōſcendēs. Quid horum nō vere nō pie non ſctē cogitat̉: Quicquid hoꝝ cogito: deū cogito: ⁊ ꝑ oīa eſt demeus. Hec ego meditari dixi: ſapiētiā ⁊ prudentiā iudicaui eructuare mēoriā ſuauitatisqm̄ in huiuſcemodi nucleis virga ſacerdotalis copioſe ꝓduxit: quā ī ſuꝑnis hauriēſ vberius nobis maria refūdit. In ſuꝑnis plane⁊ vltra angelos: q̄ verbū pr̄is corde ſuſcepivt ſcriptū eſt: Dies diei eructat vbū. Vtiqꝫ pēdies pat̓: ſicꝭ dies ex die ſalutare dei. Annon etiam virgo dies. Et p̄clara. Rutilansplane dies: que ꝓcedit ſicut aurora conſurgēs: pulchra vt luna: electa vt ſol. Intuere
Textus
Luc̄ .1.
Canͣ. 6.
Io. i.
psͣ. 18.
Iere .19.
Io. 8.
Textus