Druckschrift 
Sermones de tempore et de sanctis et de diversis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

In Natiuitate virgīs Marie Se

plena. An vero inueniri potuiſſe miramur:vnde talis ac tātus fieret aqueductus: cuinimiꝝ ſummitas inſtar ꝓfecto ſcale illiꝰ quāvidit patriarcha iacob celos tangere: īmo ⁊trāſcēdere celos ⁊ viuidiſſimū illū aquarū q̄ſuꝑ celos ſūt poſſet attingere fontē? Mirahatur ⁊ ſalomon: et velut deſperanti ſimilislxi. aiebat: Mulierē fortē qͥs inueniet? Nimiꝝppterea tāto tꝑe humano generi fluēta gr̄edefuerūt: ꝙ necdū intercederet is d̓ quo loqͥmur tam deſiderabilis aqueductꝰ. Nec mirabere diutiꝰ expectatū: ſi recordaris quotannis noe vir iuſtus in arche fabrica laborarit: ī qua pauce: id eſt octo anime ſalue facteſunt: idqꝫ ſatis ad modicū tēpus. Sꝫ quō nr̄hic aq̄ductꝰ fontē illū attigit tam ſublimem:Quomō putas niſi vehemētia deſiderij: niſi feruore deuotionis: niſi puritate oratiōis?j. jj. Sic ſcriptū eſt: Oratio iuſti penetrat celos.Et qͥs iuſtus: ſi nō maria iuſta: de qua ſol iuſticie ortꝰ ē nobis? Quō ergo illa inacceſſaꝫ:attigit maieſtatē: niſi pulſando: petēdo: q̄rēdo: Deniqꝫ ⁊ qd̓ q̄rebat īuenit cui dictū eſt:inueniſti gratiaꝫ apud deū. Quid? Plena ēgratia: ⁊ grām adhuc inuenit? Digna ꝓrſusinuenire qd̓ querit cui ꝓpria nō ſufficit plenitudo: nec ſuo pōt eſſe cōtēta bono: ſꝫ quēadmodū ſcriptū eſt: Qui bibit me adhuc ſitiet.Petit ſuꝑerfluentiaꝫ ad ſalutē vniu̓ſitatis.Spūſſanctꝰ ait ſuꝑueniet in te: ⁊ p̄cioſum illud balſamū tāta tibi copia tantaqꝫ plenitudine influet: vt copioſiſſime effluat circūquaqꝫ. Ita eſt iam ſentimꝰ: iam exhilarant̉ facian .i. es noſtre in oleo: iam clamamꝰ Oleū effuſuꝫnomē tuū: memoriale tuū in generationeꝫ ⁊generationē. Verū id quidē nō inuanū: ⁊ ſioleū effundit̉: ſꝫ nō perit. Propterea ſiqͥdeꝫ⁊ adoleſcētule: ꝑuule ſcꝫ aīe: ſponſum diligunt: idqꝫ nō parū: ⁊ vnguentū deſcēdēs d̓capite nō mō barba: ſed ⁊ ip̄a veſtimēti oraſuſcepit. Intuere o homo conſiliū dei: agnoſce conſiliū ſapiētie: cōſiliū pietatis. Celeſtirore aream rigaturꝰ totū velleri prius infudit: redēpturꝰ humanū genus p̄ciū vniuerſum cōtulit in mariam. Vt quid hoc Fortevt excuſaret̉ eua ꝑ filiā: ⁊ querela viri adu̓ſus feminā deinceps ſopiret̉. Ne dixeris vltra o adā: ml̓ier quā dediſti mihi dedit mihꝰd̓ ligno vetito: dic potiꝰ ml̓ier quā dediſti mihi me cibauit fructu bn̄dicto. Pijſſimū ſaneconſilium: ſed latet forſitan aliud: nec totuꝫhoc eſt. Uerū id quidē: ſed parū eſt ni fallordeſiderijs veſtris. Dulcedo lactis eſt: elicit̉forte ſi fortiꝰ p̄mimꝰ: ⁊ pinguedo butyri. Alſius ergo intuemini quanto deuotionis affe

ctu a nobis eā voluerit honorari: qͥ totiꝰ boni plenitudinē poſuit in maria: vt perinde ſiqͥd ſpei: ſi qͥd gr̄e: ſi quid ſalutis ab ea nouerimus redundare: q̄ aſcēdit delitijs affluēs.Ortus plane delitiarū quē nō mō afflaueritveniēs: ſꝫ ⁊ ꝑflauerit ſuꝑueniens auſter illediuinus vt vndiqꝫ fluant ⁊ effluāt aromataeiꝰ: cariſmata ſcꝫ gr̄arū. Tolle corpꝰ hoc ſolare: qd̓ illuminat mūdum: vbi dies? Tollemariā hāc maris ſtellā: maris vtiqꝫ magni ⁊ſpatioſi: quid niſi caligo inuoluēs ⁊ vmbramortis ac dēſiſſime tenebre relīquunt̉? Totis ergo medullis cordiuꝫ: p̄cordiorū affectibus ⁊ votis oībus mariā hanc veneremur:qꝛ ſic eſt volūtas eiꝰ: qͥ totū nos habere voluit ꝑ mariā. Hec inqͣꝫ voluntas eiꝰ eſt: ſꝫ ꝓnobis. In oībus ſiquidē ⁊ ꝑ om̄ia ꝓuidensmiſeris: tēptationē noſtrā ſolat̉: fidem excitat: ſpem roborat: diffidētiā abigit: erigit puſillanimitatē. Ad patrē verebaris accedereſolito auditu territus ad folia fugiebas: ieſūtibi dedit mediatorē. Quid nō apud talē patreꝫ filius talis obtineat? Exaudiet̉ vtiqꝫ ꝓreuerentia ſua: pater em̄ diligit filiū. An ꝟotrepidas ⁊ ad ipſum? Frater tuus eſt ⁊ carotua: tēptatꝰ ꝑ oīa abſqꝫ peccato: vt miẜicorſfieret: hūc tibi fratrē maria dedit. Sed forſiltan ⁊ an in ip̄o maieſtatē vereare diuinā: ꝙlicet factꝰ ſit homo: māſerit tamē deꝰ. Aduocatū habe̓ vis ⁊ ad ip̄m? Ad mariā recurre.Pura ſiquidē humanitas in maria: nō moſdo pura ab omni cōtaminatione: ſed ⁊ puraſingularitate nature. Nec dubiꝰ dixerim exaudiet̉ ⁊ ipſa pro reuerentia ſua. Exaudietvtiqꝫ matrē filius: ⁊ exaudiet filiū pater. Filioli: hec peccatorū ſcala: hec mea maxima fiducia eſt: hec tota ratio ſpei mee. Quid em̄?Poteſt ne filiꝰ aut repellere aūt ſuſtinere repulſam: nō audire: aut nō audiri filiꝰ poteſt:Neutrū plane. Inueniſti ait angelus grāmapud deū. Felicit̓. Semꝑ hec inueniet gratiam: ⁊ ſola eſt gratia qua egemꝰ. Prudensvirgo nō ſapientiam ſicut ſalomon: nō diuitias: non honores: nō potētiam: ſed gratiaꝫreqͥrebat. Nimirū ſola eſt gratia qua ſaluamur. Quid nos alia cōcupiſcimꝰ frēs? Queramus gratiā ⁊ per mariā q̄ramus: qꝛ quodquerit īuenit: ⁊ fruſtrari non poteſt. Queramus grām: ſed gratia apud deum: naꝫ apudhomines gratia fallax. Querant alij meritūnos īuenire gratiā ſtudeamꝰ. Quid em̄: nōgratie eſt qd̓ hic ſumus. Profecto miẜicordie domini eſt qd̓ nō ſumꝰ conſumpti nos:Quid nos? Nos periuri: nos adulteri: noshomicide: nos raptores: purgamenta vtiqꝫ

pubꝰ

fed̓. 5.

car.