Beati BernardiSer. XCVI

maria martyr ī anima fuiſſe dicat̉. Miret̉ qͥnon meminerit ſe audiſſe pauluꝫ inter maxima gentiū crimina memorantē ꝙ ſine affection fuiſſent. Longe id fuit a marie viſceribꝰlonge ſit a ſeruulis eius. Sed forte quis dicat: Nunqͥd nō eū p̄ſcierat moriturū? Et indubitant̓. Nunqͥd non ſperabat cōtinue reſurrecturū? Et fidenter. Super hec doluitcrucifixū: Et vehementer. Alioquin qͥſnaꝫtu frater aut vnde tibi hec ſapiētia: vt mireris plus cōpatientē: qͣꝫ marie filiū patientē:Ille etiā mori corꝑe potuit: iſta cōmori corde non potuit. Fecit illd̓ charitas: qͣ maiorēnemo habuit: fec̄ ⁊ hec caritas: cui poſt illaꝫſimilis altera non fuit. Iam te mater miſericordie per ipſum ſinceriſſime tue mentis affectum tuis iacet ꝓuoluta pedibꝰ luna: mediatricem ſibi apud ſolē iuſticie cōſtitutā deuotis ſupplicatōibus interpellat vt in luminetuo videat lumen ⁊ ſolis gratiā tuo mereat̉obtentu: quā vere amauit p̄ omnibꝰ ⁊ ornauit ſtola glorie īduēs: ⁊ coronā pulchritudinis ponēs in capite tuo. Plena es gratiarū.plena rore celeſti: innixa ſuꝑ dilectu delitijsaffluēs. Ciba hodie pauꝑes tuos dn̄a: ip̄iqꝫ catelli de micis edant: nec puero abrae tatum ſꝫ ⁊ camelis potū tribuas de ſuꝑeffluenti idria tua: quia tu vere puella es preelecta⁊ p̄parata altiſſimi filio: qui eſt ſuper omniabenedictꝰ in ſecula. Amen.In natiuitate marie.Ecunde Virgisamplectit̉ celuꝫ preſentiā: terra memoriā venerat̉. Sic nimiruꝫ totiusboni illic exhibitio: hic tenuis quedā libatio. primitiarū: ibi res ⁊ hic nomen. Dn̄e inquitnomē tuū in eternū: ⁊ memoriale tuū ī generatione ⁊ generationē. Generatio ⁊ generatio: non angelorū ꝓfecto: ſed hoīm eſt. Visſcire quia ⁊ memoriale eius in nobis eſt: pret. 6ſentia ī excelſo? Sic orabitis inquit: Paternoſter qui es in celis: ſanctificet̉ nomen tuū.Fidelis oratio: cuiꝰ ipſa primordia ⁊ diuineadoptiōis ⁊ terrene peregrinationis admoneant: vt hoc ſcientes ꝙ qͣꝫdiu nō ſumus incelo ꝑegrinamur a dn̄o: gemamꝰ intra noſmetipſos: adoptionē filiorū expectantes: p̄ſentiaꝫ vtiqꝫ patris. Signant̓ proinde: ⁊ dechriſto ꝓpheta loquit̉ dicēs: Spūs ante faciem nr̄aꝫ xp̄s dn̄s: in vmbra eiꝰ viuemꝰ inter gentes. Nam inter celeſtes qͥdem beatitudines nō in vmbra viuit̉: ſꝫ potiꝰ in ſplenvo. dore. In ſplēdoribus ſanctoꝝ inqͥt ex vteroante lucifeꝝ genui te. Ueꝝ id qͥdem pr̄. At

mat̓ ſane eūdē ip̄m ſplēdorē genuit: ſꝫ in vmbra: nō niſi ea tn̄ qͣ obūbrauit altiſſimꝰ. Merito ꝓinde canit eccl̓ia: non illa qͥdē eccleſiaſanctorū q̄ in excelſis ⁊ ī ſplēdore: ſꝫ q̄ interiꝑegrinat̉ in terris. Sub vmbra eiꝰ quē deſideraueram ſedi: ⁊ fructꝰ eius dulcis gutturimeo. Lucē qͥppe meridianā vbi paſcit ſponſus ſibi petierat indicari ſꝫ rep̄ſſa eſt: ⁊ ꝓ plenitudīe lumīs ſb̓ vmbra eiꝰ quē deſide̓auerāſedi. Neqꝫ em̄ ip̄iꝰ exꝑierat vmbrā: ſꝫ ip̄m veram: ſed ſub vmbra eius quem deſideraueram ꝓfecto meridiē: lumē plenū de luminepleno. Et fructꝰ ait dulcis gutturi meo: ac ſidicat: guſtui meo. Vſqꝫ quo nō parcis mihinec dimittis me: vt glutiā ſaliuā meā? Quouſqꝫ manet illa ſentētia: Guſtate ⁊ videte qͥniaꝫ ſuauis eſt dn̄s? Et qͥdē ſuauis guſtui ⁊dulcis gutturi: vbi merito etiā ſuꝑ hͦ ſponſaꝓruꝑit in vocē gr̄arūactiōis ⁊ laudis. Sedqn̄ dicet̉: Comedite amici ⁊ bibite: ⁊ inebriamini chariſſimi. Iuſti epulent̉ ait ꝓph̓a: ſꝫ ī ꝑꝯſpectu dei vtiqꝫ nō in vmbra. Et de ip̄o ſatiabor ait cū apꝑuerit gloria tua. Vos eſtis Iqͥ ꝑmāſiſtis mecū in tēptatiōibꝰ meis: ⁊ egodiſpono vobis ſicut diſpoſuit mihi pr̄ meuſregnū: vt edatis ⁊ bibatis ſuꝑ mēſam meā.Sed vbi? In regno meo inqͥt. Beatꝰ plane.qͥ māducabit panē in regno dei. Sanctificet̉itaqꝫ nomē tuū: ꝑ qd̓ vtcūqꝫ interim in nob̓eſſe dn̄e ꝑ fidē in cordibꝰ habitās: qm̄ nomētuū iā īucicatū eſt ſuꝑ nos. Adueniat regnūtuū. Ueniat vtiqꝫ qd̓ ꝑfectū ē: ⁊ euacuet qd̓eſt ex ꝑte. Habetis ait apl̓s fructū vr̄m ī ſanctificationē: finē ꝟo vitā eternā. Uita eternafons indeficiēs: qͥ vniuerſam irrigat ſuꝑficitꝑadiſi. Nec mō irrigat: ſꝫ īebriat: fōs ortorūputeᶻ aquarū viuētiū q̄ fluūt impetu: et fluminis impetꝰ letificat ciuitatē dei. Quis ꝟofōs vite: niſi xp̄s dn̄ſ: Cū inqͥt apꝑuerit vitavr̄a: tūc ⁊ vos apparebitis cū ip̄o in gloria.Sane ip̄a ſeſe plenitudo exinaniuit: vt fieretnobis iuſticia ⁊ ſanctificatio et remiſſio: necidum apparēs vita aut gloria: aut beatitudoDeriuatꝰ eſt fons vſqꝫ ad nos: in plateis deriuate ſunt aque: licet nō bibat alienꝰ ex eis.Deſcēdit ꝑ aqueductū vena illa celeſtis: nōtn̄ fontis exhibēs copiā: ſꝫ ſtillicidia gr̄e aretibꝰ cordibꝰ nr̄is infundēs: alij qͥdē plus: alijminus. Plus equidē aqueductꝰ vt accipiatceteri de plenitudine ſꝫ non plenitudineꝫ ipſam. Aduertiſtis iam ni fallor: quē velim dicere aqueductū: qui plenitudinem fontis īſius de corde patris exc piēs nobis edidit iilum: ſed ſi non ꝓut eſt: ſed prout capere poteramꝰ. Noſtis em̄ cui dictum ſit: aue gratia

Tren̄.

psͣ. 105

Bat 6

xx.

pt. j.

L.t. i.

Can̄. 5.ps. 67.

Caū i.