Ser. ACIBeati Bernar.

XCI

cibus quem antea neſciebat domini facerevolūtatē. Sic ⁊ diſciplina nō iam ꝯſtringit.i liberū: ẜm illud: Iuſtis nō eſt lex poſita: ſedvolūtariū regit ⁊ dirigit in viā pacis. Suꝑhac lazari ſuſcitatione manifeſtius pſallit ꝓpheta: Nō derelīquas aīam meā in infernoqꝛ vt dixiſſe memini: ſecūdo huiꝰ feſtiuitatisdie: infernus quidā carcer anime rea conſcientia eſt. Nec dabis ſanctū tuū: non ſuū ipſius: ſed tuū vtiqꝫ quē ipſa ſanctificas: videre corruptionē. Corruptioni ſiqͥdem ꝓximꝰerat quatriduanꝰ qͥ ceperat iam fetere. Prope erat vt penitꝰ diſſolueret̉ ⁊ veniēs in profundum malorū contēpneret impiꝰ: ſꝫ p̄uentus voce virtutis: ⁊ ab ea viuificatꝰ gratiassͣ. agit dicēs. Notas mihi feciſti vias vite: adimplebis me leticia cū vultu tuo. Ad ipſiusſiqͥdem contēplationem euocaſti ⁊ eduxiſtiab inferno aīam meam: dū anxiaret̉ ſuꝑ meſpūs meus: intuens conſciētie ꝓprie faciemnimis abominādā: Clamauit. Uoce magnainqͥt lazare veni foras. Magna vtiqꝫ vocenō tam ſono clamoſa: qͣꝫ pietate ⁊ ꝟtute magnifica. Sed quo deuenimꝰ? Nunquid nonſupra celos virginē ꝓſequamur eūtē? Et ecce cum lazaro deſcēdimꝰ in abyſſum. A ſplēdore virtutis ad fetorē quatriduana ꝓcliuisdecurrit oratio. Cur hoc niſi qꝛ pondere ꝓprio ferebamur: ⁊ trahebat nos materia: tāto vberior vtiqꝫ quāto familiarior. Fateorimperitiā meā: puſillanimitatē ꝓpria nō abſcondo. Non eſt quod me magis delectetſed nec eſt qd̓ terreat magis qͣꝫ de gloria virginis maria habere ſermonē. Vt em̄ ſileaminterim ineffabile priuilegiū meritorū: ⁊ p̄rgatiuam penitꝰ ſingularē: tanto eam deuotionis affectu amplectunt̉: honorant: ſuſcipiunt: vt dignū eſt vniuerſi: vt licet de ea locgeſtiant oēs tamen quicquid dicit̉ de indicibili eoip̄o quod dici potuerit: minus gratuꝫſit: minꝰ placeat: minꝰ acceptat̉. Quid ni minus ſapiat quicquid de incōprehēſibili gloria comp̄hendere potuerit mens humana.Ecce em̄ ſi in ea laudauero ꝟginitateꝫ: mihimulte ꝟgines poſt eam vidēt̉ offerri. Si humilitatem p̄dicauero inuenient̉ forte vl̓ pauci qui docēte filio eius mites facti ſunt ⁊ humiles corde. Si magnificare voluero miſericordie eius multitudinem: ſunt aliqui miſericordie viri: etiā ⁊ mulieres. Unū eſt in quonec primā ſimilē viſa eſt nec habere ſequentem: gaudiū matris habens cū virginitatishonore. Optimā ꝑtē elegit ſibi maria. Optimā plane: qꝛ fecūditas ꝯiugalis: melior autem caſtitas virginalis: ꝓrſus aūt optima ē

Ser. ACIIlfecūditas ꝟginea ſeu fecūda ꝟginitas: mariepͥuilegiū eſt: nō dabit̉ alteri: qꝛ non auferet̉ab ea. Singulare eſt: ſꝫ ꝯtinuo etiā indicibile īuenit̉: vt nemo aſſequi poſſit ſic nec eloqͥqͥdem. Quid ſi ⁊ illud adijcias: cuiꝰ mater:Que iā poterit lingua etiā ſi angelica ſit: dignis extollere laudibꝰ virginē matrē: matrēaūt nō cuiuſcūqꝫ ſꝫ dei: Duplex nouitas: duplex p̄rogatiua: duplex miraculū: ſed digneꝓrſus aptiſſimeqꝫ ꝯueniēs. Neqꝫ em̄ filiꝰ alius virginē: nec deū decuit partꝰ alter. Uerūtamē nō hoc tm̄ ſi diligent̓ attēdas: ſꝫ ceteras qͦꝫ virtutes ſingulares ꝓrſus īuenies inmaria: q̄ videbant̉ eſſe cōmunes. Quę enimangelica puritas virginitati illi audeat cōparari: q̄ digna fuit ſpūſſancti ſacrarium fieri: ⁊habitaculū filij dei? Si rerū p̄cia de raritatepenſamꝰ: que pͥma in terris angelicā ꝓpoſuit ducere vitā ſuꝑ omnes eſt. Quō inqͥt fietiſtud: qm̄ virū nō cognoſco? Immobile ꝓpoſitū ꝟ̓ginitatis: qd̓ nec angelo filiū ꝓmittente aliqͣtenus titubauit. Quō inqͥt fiet iſtd̓Neqꝫ em̄ mō quo fieri ſolet in ceteris. Uirūpenitꝰ non cognoſco nec filij deſiderio: necſpe prolis. Quāta ꝟo ⁊ qͣꝫ p̄cioſa humilitatis virtꝰ cū tāta puritate: cū innocētia tanta:cū ꝯſcientia prorſus abſqꝫ delicto: īmo cū tāte gr̄eę plenitudīe? Unde tibi humilitas ⁊ tāta humilitas o beata? Digna plane quā reſpiceret dominꝰ: cuius decorē cōcupiſceretrex: cuiꝰ odore ſuauiſſimo ab eterno illo paterni ſinus attraheret̉ accubitu. Uide enimqͣꝫ manifeſte ſibi cōcināt virginis noſtre canticum ⁊ nuptiale carmen: nimirū cuiꝰ vterꝰſponſi thalamus fuit. Audi mariā in euāge­ elio. Reſpexit inqͥt humilitatem ancille ſue. 6Audi eandē in epithalamo. Cū eſſet rex ī accubitu ſuo: nardus mea dedit odorē ſuum.Nardus qͥppe herba humilis eſt et pectuspurgat: vt manifeſtuꝫ ſit humilitatem nardinoīe deſignari: cuius odor ⁊ decor īueneritgratiam apud deum. Sileat miſericordiamtuam ꝟgo beata: ſi quis inuocatā eam in neceſſitatibꝰ ſuis ſibi meminerit defuiſſe. Nosquidem ſeruuli cui ceteris in virtutibus cogaudemus tibi: ſed in hac potius nobis ipisLaudamus virginitatem: humilitatem miramur: ſed miſericordiam miſeris ſapit dulcius: miſericordiam amplectimur carius: recordamur ſepius: crebrius nuocamꝰ. Heceſt enim que totius mundi reparatione obtinuit: ſalutem omniū impetrauit. Conſtalenim pro vniuerſo generi humano fuiſſe ſolicitā: cui dictum eſt: Ne timeas maria inueniſti gratiam: vtiqꝫ quam querebās. Quis

Textus

1. Thi. 1

Abi. gͣ.

psͣ .15.

Tue. 1.

Ubi. ēͣCaū. i.

Luc. 1.