Druckschrift 
Sermones de tempore et de sanctis et de diversis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

In Aſſumptione Marie Sex. I

LI II

a laudibus humana mortalitas: cum hoīsſola natura ſupra īmortales ſpūs exaltat̉ invirgine. Sed de eius gloria nec ſilere deuotio patit̉: nec dignū aliquid ſterilis concipere cogitatio: aut inerudita poteſt locutio ꝑturire. Hinc eſt ꝙ ⁊ ip̄i celeſtis curie pͥncipeſin ꝯſideratione tante nouitatis clamāt nonin. v. ſine āmiratione. Que eſt/ ſta q̄ aſcēdit de deſerto delitijs affluēs. Ac ſi manifeſtiꝰ dicāt:Quāta eſt hec: ⁊ vnde ei aſcēdenti vtiqꝫ dedeſerto affluentia tanta delitiaꝝ? Nec enimparęs īueniunt̉ delitie vel in nobis qͦs in ciuitate dn̄i letificat fluminis impetꝰ: qͥ a vultu glorie voluptatis glorie potamur. Que ēiſta que de ſub ſole vbi nihil eſt niſi labor etdolor ⁊ afflictio ſpūs aſcēdit delitijs ſpūalibus affluens? Quid ni delitias dixerim: viginitatis decus cū munere fecūditatis: hūilitatis inſigne: diſtillātē charitatis fauū: miſericordie viſcera plēitudinē gratie: p̄rogatiuam glorie ſingularis? Aſcendēs igit̉ de deſerto regina mūdi: etiā angelis ſanctis vt canit eccleſia: ſpecioſa facta eſt ⁊ ſuauis in delitijs ſuis. Deſināt tn̄ deſerti huiꝰ mirari deli8⁊: tias: Quia dn̄s dedit benignitatem: ⁊ terranr̄a dedit fructū ſuū. Quid mirant̉ de terradeẜta mariā aſcēdere delitijs affluētē. Mirent̉ potiꝰ pauperē chriſtū de celeſtis regniplenitudine deſcendentē. Longe em̄ ampliori miraculo dignū videt̉: dei filiū paulominus ab angelis minorari: qͣꝫ dei matrē ſuperangelos exaltari. Illiꝰ ſiqͥdē exinanitio ſancta eſt repletio noſtra: illiꝰ miſerie mūdi delitie ſūt. Deniqꝫ cū diues eſſet ꝓpt̓ nos pauper factꝰ eſt: vt nos eiꝰ īopia ditarem r̄. Sꝫ⁊ crucis ignominia credētiū facta eſt gloria.Adhuc aūt ⁊ ad monumētū ꝓperat vita noſtra: vt quatriduanū reducat a monumēto⁊ eū d̓ quo vobis hodie ſi meminit charitaſvr̄a ſermo debet̉: lazarū q̄rit: vt q̄rat̉ ⁊ inueniat̉ a lazaro. In hoc em̄ charitas: nō quaſinos dilexerimꝰ deum: ſꝫ qꝛ ipſe prior dilexitnos. Age igit̉ dn̄e q̄re quē amas: vt ⁊ amātem facias? querentē. Quere vbi poſuerūteum: iacet enim clauſus: ligatus: oneratus.Iacet in ergaſtulo conſciētie: tenetur vinculis diſcipline: ⁊ tanqͣꝫ lapide ſuꝑpoſito p̄mit̉⁊ opprimit̉ onere penitētie: maxime qd̓ deſit interim fortis vt mors dilectio ⁊ charitaſomnia ſuſtinens. Et in his omnibus iam fetet dn̄e quatriduanus eſt enim. Credo iammultorū ingenia p̄uolāt vt inteligāt quemvelim dicere lazarū. Euꝫ ſine dubio qͥ nuꝑpeccato mortuꝰ: fodit ſibi parietem vt vide̓at abominatiōes multas ⁊ malas praui ⁊ in

ſcrutabilis cordis ſui: ⁊ iuxta ꝓphetā aliumIngreſſus eſt in petram abſconditus foſſahumo a facie furoris dn̄i. Sed quid eſt dn̄eiam fetet quatriduanꝰ eſt em̄. Forte em̄ fetorem iſtū ⁊ quattuor dies iſtos nō cōtinuo qͥuis intelligat. Ego pͥmā arbitror timoris diem: qua nimiꝝ irradiāte cordibꝰ noſtris peccato morimur ⁊ quodāmodo ſepelimur ī cōſciētijs noſtris. Secūda ni fallor agit̉ ī labore certamīs. ſolet nēpe int̓ pͥmordia cōuerſionis acrius inſurgere tēptatio praue ꝯſuetudinis: ⁊ vix extingui poſſunt iacula ignita diaboli. Tertia nihilominꝰ doloris etiā videt̉dum recogitat qͥs annos ſuos in amaritudine anime ſue: nec tam laborat declinādo futura qͣꝫ p̄terita plāgēdo deplorat. Mirarisꝙ hos dixerim dies. Sed ſepulture debentur dies nebule ⁊ caliginis: dies luctꝰ ⁊ amaritudinis. Sequit̉ dies pudoris non diſſimilis tribꝰ: quando. iam horribili ꝯfuſione operitur anima miſeranda: dum nimis conſiderat que et quanta deliquerit: ⁊ in oculiscordis tetras verſat imagines peccatoruꝫ.Animꝰ hmōi nihil diſſimulat: ſed dijudicat̉ſed aggrauat: ſed exaggerat vniuerſa: non ſibi parcit durꝰ iudex in ſemetipſum. Vtilisquidē exacerbatio: ⁊ digna miſeratione crudelitas: facile ſibi vbi diuinā ꝯciliās gr̄aꝫ dūpro eo mens emulat̉ etiā cōtra ſeipſam. Uerūtamen lazare veni foras: ne in tanto fetore diutius īmoreris. Caro putrida putredini ꝓxima eſt: ⁊ qͥ confundit̉ vehemētiꝰ ⁊ tabeſcit: ꝓpe eſt vt deſperet. Propterea lazare veni foras. Abyſſus abyſſuꝫ īuocat: abylſus luminis ⁊ miſericordie: abyſſum miſerie⁊ tenebraꝝ. Maior illiꝰ bonitas qͣꝫ iniqͥtastua: ⁊ vbi peccatū abundat ſuperabundaregratiam facit. Lazare inqͥt veni foras. Ac ſimanifeſtiꝰ dicat: quouſqꝫ cōſcientie tue caligo te detinet: qͣꝫdiu ī cubiculo tuo graui corde compungeris. Ueni foras: ꝓcede: reſpira in lucē miſerationū mearū. hoc em̄ ē qd̓ī propheta legiſti. Infrenabo os tuū laudemea ne pęreas. Euidentiꝰ qͦꝫ ꝓpheta aliusde ſeip̄o. Ad meip̄m inqͥt anima mea turba psͣta eſt: ꝓpterea ero memor tui. Iaꝫ ꝟo quidſibi vult quod ait: tollite lapidē: ⁊ poſt paucaſoluite eū? Nunqͥd poſt viſitationē gratiecōſolantis: ceſſabit agere penitentiā quoniāappropinquabit regnū celoruꝫ: aut abijcietdiſciplinam: ſi forte̓ iraſcatur dominus etpereat de via iuſta? Abſit hoc. Tollatur lapis ſed penitentia maneat: non iam premēs⁊ onerans ſed viuidam ⁊ robuſtam menteꝫroborans atqꝫ confirmans: nimirum cuius

ps. 54

cul. i.

psͣ. 41

psͣ .2.

Eſa. 48.