Druckschrift 
Sermones de tempore et de sanctis et de diversis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Seꝝ.X(Se ati Bernardi

7C

Imiliter de ip̄o. Gradū ſuum quis cōſideret.Si inuenti fuerint in ciuitate hac Noe: daniel: iob: ipſi iuſticia ſua liberabunt̉ ait dn̄s:ſed filiū aūt filiā nō liberabūt. Nemini nosblandimur: vtinā nec veſtrū qͥſpiam ſe ſeducat. Quibꝰ em̄ nullo credita eſt diſpēſatio:adminiſtratio nulla cōmiſſa his om̄ino ſedēdum erit aut ſecus pedes ieſu cū maria: autcerte cuꝫ lazaro intra ſepta ſepulchri. Quidni erga multa turbet̉ martha q̄ ſollicita eſtpro multis? Tibi ergo cui neceſſitas hec nōincūbit: e duobꝰ vnum eſt neceſſariū: aut nōturbari penitꝰ ſꝫ delectari magis in dn̄o: autſi id necdū potes turbari erga plurima: ſꝫ vtde ſe ꝓpheta loquit̉ ad teip̄m. Iteruꝫ dicone qͥs d̓ igͦrantia habeat excuſationē. Oportet te frat̓ ad quē de fabricāda ſeu regēda int̓vndas archa nihil ſpectat: aut virū eſſe deſideriorū vt dāniel erat: aut cū beato iob viꝝdolorū ⁊ ſcientē infirmitatē. Alioqͥn vereorne tepidū ⁊ nauſeā ꝓuocantē euomat ex oreſuo qͥ te īuenire cupit: aut ſui cōſideratiōe calidū charitatis igne flagrantē: aut tua ip̄iuscognitiōe frigidū ⁊ aqͣ cōpūctiōis ignita diaboli iacula reſtringētē. Sed ⁊ ip̄aꝫ qͦꝫ martham āmonitā eſſe neceſſe eſt: id maxime q̄riinter diſpenſatores vt fidelis quis inueniat̉Erit aūt fidelis ſi neqꝫ q̄ ſua ſunt q̄rat: ſꝫ queieſu chriſti vt ſit intētio pura: nec ſuaꝫ faciatſed dn̄i volūtatē vt ſit actio ordinata. Suntem̄ quorū nō ſimplex eſt oculus ⁊ recipiuntmercedē ſuam: ſunt qͥ ferunt̉ ꝓprijs motibꝰanimorū: ⁊ ꝯtamīata ſunt vniuerſa q̄ offerūtur: qͥppe cū volūtates eorū īueniant̉ in eis.Ueni nūc mecū ad nuptiale carmē ⁊ cōſideremꝰ quēadmodū ſpōſus vbi ſpōſam vocatnec vllū omiſerit ex his tribꝰ: nec addiderit:.2. vltra: Surge inqͥt ꝓpera amica mea formoſa mea columba mea ⁊ veni. An non amicamea eſt: q̄ domīcis lucris intēta fidelit̓ ip̄amqͦꝫ ꝓ eo ponit aīam ſuā? Quotiēs em̄ ꝓ vnoex mīmis eiꝰ ſpūale ſtudiū interponit: ꝓ eoſpūalit̓ ponit aīam ſuā. An nō formoſa quereuelata facie gloriā dn̄i ſpeculādo in eandēimaginē trāſformat̉ de claritate ī claritatemtanqͣꝫ a dn̄i ſpū? An nō colūba q̄ plāgit ⁊ gemit in foramībꝰ petre: in cauernis macerie:tanqͣꝫ ſepulta ſub lapide; Mulier ait martha noīe excepit eū ī domū ſuā: Certū ē huius tenere locū fratres officiales: quos fraterne charitatis intuitꝰ varijs adminiſtrationibꝰ deputauit. Utinā aūt ⁊ egoip̄e interdiſpēſatores fidelis merear īueniri. Quibꝰenim conuenientiꝰ videt̉ aptanduꝫ qd̓ dn̄sait: martha martha ſollicita es: qͣꝫ platis: vt

ſi tamen digne in ſollicitudine preſunt. Autquis turbat̉ erga plurima: niſi cui et marievacantis ⁊ lazari penitentis: ſed ⁊ ipſorū qͥbus onera ſua patit̉: vniu̓ſa incūbit ſollicitudo? Uide marthaꝫ ſollicitā: vide marthāerga plurima turbatam: apoſtolū loqͦr: quip̄latos ſollicitudinis āmonēs gerit ipſe ſollicitudinē omniū eccleſiarū. Quis infirmat̉ ī­ 2quit ⁊ ego non infirmor: Quis ſcandalizat̉⁊ ego nō vror? Suſcipiat igit̉ martha dn̄min domū ſuā: cui nimirū credita eſt diſpenſatio domus. Mediatrix eſt vt ſibi pariter ⁊ſubiectis ſalutē obtineat: ſuſcipiat gr̄am ſilcut ſcriptū eſt: Suſcipiant mōtes paceꝫ poſxpulo: ⁊ colles iuſticiā. Suſcipiāt ⁊ ceteri coadiutores eius ſinguli ꝓ qualitate miniſterijſui: excipiāt xp̄m ſeruiāt xp̄o miniſtrent ei īmēbris ſuis: ille ī infirmis fratribꝰ: ille ī pauperibꝰ: ille ī hoſptibꝰ ⁊ ꝑegrinis. Quibꝰ itaſollicitis circa frequēs mīſteriū: videat̉ mria quemadmodū vacet ⁊ videat qm̄ ſuauiſeſt dn̄s. Uideat inqͣꝫ qͣꝫ deuota mente qͣꝫ trāquillo ſedeat animo: ſecus pedes ieſu: prouidens eū ſemꝑ in ꝯſpectu ſuo ⁊ verba ex oreeius excipiēs: cuius ⁊ aſpectꝰ delectabilis ⁊eloquiū dulce. Diffuſa eſt em̄ gratia ī labijseius: ⁊ eſt ſpecioſus forma pre filijs hoīm:īmo etiam ſuꝑ oēꝫ gloriā angelorū. Gaude⁊ gr̄as agē maria que partē optimā elegiſti.Beati em̄ oculi qͥ vidēt q̄ tu vides: ⁊ auresque merent̉ audire qd̓ audis. Beata planeque venas ſuſurrij diuini ꝑcipis in ſilētio: qͥvtiqꝫ bonū ē homini dn̄m expectare. Simplex eſto nō tm̄ ſine dolo ⁊ ſimulatiōe: ſed ⁊abſqꝫ multiplicitate occupationū: vt tecumſit ſermocinatio eiꝰ cuius ⁊ vox dulcis ⁊ facies decora. Unū caue ne abūdari incipiasin ſenſu tuo ⁊ velis plus ſaꝑe qͣꝫ oportet ſapere: ne forte dū lucē ſectaris impingas ī tenebras: illudēte tibi demonio meridiano: d̓quo nō eſt huiꝰ tꝑis diſputare. Nam lazarquo deuenit? Ubi poſuiſtis eū? Sorores alloquor q̄ ſepelierūt fratrē p̄dicatione et miniſterio exēplo ⁊ oratione? Ubi ergo poſuiſtis eū: Abſconditꝰ eſt foſſa humo: ſub lapde iacet: nō facile īuenit̉. Propterea nō eriincongruū qͣtriduano quartū reſeruare ſermonē: vt iuxta ſaluatoris exēplū audiētes:Ecce queꝫ amas infirmat̉: ⁊ nos maneam 3hic die feſto.Sermo quartus vnde ſupra.Empus loquedi eſt omni carni cū aſſumit̉ incarnaNverbi mater in celū nec ceſſare dꝫ

Exech. 10

Can̄

Io. 11

pͣs. j

2. Cox