Beati Bernardi9F LCII

qͣꝫ ſollicite te cuſtodire neceſſe ſit ab ea: q̄ dormit in ſinu tuo? Uerūtamē nō eſt hic ſolꝰ aduerſarius mihi: aliū adhuc habeo qͥ circumcinxit ⁊ obſedit me vndiqꝫ: ⁊ ſi ignoratis: hoſtis iſte eſt p̄ſens ſeculū nequā. Cōcluſit inimicus vias meas: ⁊ per qͥnqꝫ portas quinqꝫvidelicet corꝑis ſenſus: iaculis ſuis vlneratme: ⁊ mors intrat ꝑ feneſtras meas. Sufficere nimis poterāt iſti duo. Sed heu me eccevideo ventuꝫ validū venientē ab aqͥlone: aquo pādet̉ om̄e malū. Et nūc qͥd ſuꝑ eſt aliud? Dn̄e ſalua nos: perimꝰ. Ecce em̄ malleꝰvniuerſe terrę. Ecce ſerpēs callidior cūctisanimantibꝰ. Ecce inimicꝰ ille quē nec videre poſſum: qͣꝫto minꝰ cauere? Neqꝫ em̄ ē colluctatio ſeruare volētibꝰ cōtinentiā: cōtinētiam aūt dico non a ſola luxuria: ſꝫ a ceterisqͦꝫ ſicut neceſſe eſt vitijs ⁊ peccatis non adu̓ſus carnē ⁊ ſanguinē tm̄: ſꝫ aduerſus principes ⁊ poteſtates: aduerſus mundi rectorestenebrarū harum: contra ſpiritualia nequicie in celeſtibus. Et quis eſt qui iacula eoꝝre ignea poſſit extinguere. Parauerunt ſagittas ſuas in pharetro: vt ſagittent ī obſcurorectos corde. Sed ⁊ narrauerunt vt abſcōderent laqueos: ⁊ dixerunt: Quis videbiteos Nūc qͥdem aꝑte ⁊ violenter: nunc occulte ⁊ fraudulent̓: ſemꝑ aūt malicioſe ⁊ crudeliter impugnāt ⁊ ꝑſequunt̉ nos. Et ad hͦtoleranda ne dicā ſuꝑanda: quis idoneus.Credo iam vobis aliquatinꝰ innoteſcit cōtinentie difficultas: vt iuxta apl̓m ſciatis quea deo donata ſūt vobis. Oīno em̄ in dn̄o facimꝰ hāc virtutē: ⁊ ip̄e ad nihilū deducet tribulātes nos. Ip̄e eſt qͥ nō mō carnē nr̄aꝫ cūcōcupiſcentijs ſuis: ſꝫ ⁊ p̄ſens ſeculū nequācū curioſitatibꝰ ſuis ⁊ vanitatibꝰ: etiā ⁊ ip̄mcū temptationibꝰ ſuis conterit ſathanā ſubpedibꝰ noſtris. Nunqͥd non merito dixerāinueniendū in continentia: vnde clamaremqꝛ fecit mihi magna qͥ potēs ē. Iam vero ſextypanis fragmenta accipite. Eſt aūt panisiſte gr̄a ꝓmerēdi bona ſcꝫ eterne vite. Quāgr̄am in tribꝰ maxime conſtare arbitror: inodio p̄teritorū maloꝝ: ⁊ contēptu p̄ſentiuꝫbonorū: et deſiderio futuroruꝫ. Septimꝰ qͦꝫpanis eſt ſpes obtinēdi: cuius nihilominusteneo fragmēta tria: ⁊ eorū ſapor dulcis admodū gutturi meo. Tria inqͣꝫ ſūt q̄ ſic roborant ⁊ confirmāt cor meū: vt nulla me penuria meritoꝝ: nulla cōſidetatio ꝓprie humilitatis: nulla eſtimatio celeſtis beatitudinis:ab altitudine ſpei ducere poſſit ī ea firmiterradicatū. Deſideratis ea an reſeruāda ſuntꝓpter eum qͥ dixit: Mel inueniſti comede

Ser. LXXXIIꝙ ſufficit tibi ⁊cͣ. Sic complet̉ hodie quodde ſeip̄a ſapientia ꝓphetauit: ⁊ nunc idip̄mvideo: qͦniaꝫ qͥ edūt me adhuc eſuriēt. Proinde nō vos protraham vltra: ſed nec frauidabo eſuriem: quoniā qͥdem ſic paratos video ac ſi necdū ſumpſe itis quicqͣꝫ. Tria cōſidero in qͥbus tota ſpes mea conſiſtit: charitatem adoptiōis: ꝟitatē ꝓmiſſionis: poteſtatem redditiōis. Murmuret iam qͣꝫtū voluerit īſipiēs cogitatio mea dicēs: Quis em̄es tu: aut quāta eſt illa gloria: quibuſ ve meritis hanc obtinere ſperas? Et ego fiduciatliter reſpondebo. Scio cui credidi et certusſum: qꝛ in charitate nimia adoptauit me: qͥaverax in ꝓmiſſione: quia potens in exhibition: licet em̄ ei facere qd̓ voluerit. Hic eſt funiculus triplex qͥ difficile rumpit̉: quem nobis a patria noſtra in hūc carcerem vſqꝫ dimiſſum firmiter obſecro teneamus: vt ipſenos ſubleuet: ip̄e nos trahat ⁊ ꝓtrahat vſqꝫad conſpectū glorie magni dei: qui eſt benedictus in ſecula.In natal i ſctī victoris. Sermo. j.Icforis vita etgloria ſpecialis: nō tam ad gloriā qͣꝫad ꝟtutē ꝓuocat om̄es qͥ recto ſuntcorde. Non recti plane ſꝫ ꝑuerſi eſt animi ante q̄rere gloriā qͣꝫ exercere ꝟtutē ⁊ velle coronari qͥ legitime nō certauerit. Vanū ē vobis inqͥt ante lucē ſurgere. Ita eſt. Fruſtraad celſitudinē nitit̉ glorie: qͥ priꝰ non claruitꝟtute. Fruſtra fatue ꝟgīes ſpōſo obuiā ſurEūtquaꝝ lampades extinguūtur: ⁊ ideo fatue qꝛ vacuis gloriāt̉ lāpadibꝰ: ꝟtutis oleūnō habētes. Abſit mihi gloriari niſi ī gloriaillorū: qͥbꝰ ꝓpheta ꝯgratulās ait: Dominein lumine vultꝰ tui ambulubāt: ⁊ in nominetuo exultabūt tota die: et in iuſticia tua exalrabunt̉. Et infert: Quoniā gloria ꝟtutis eorum es. Pulchre nō eoꝝ: ſꝫ ꝟtutis eoꝝ gloria cōmendat̉. Que em̄ ſine virtute eſt gloria: ꝓfecto indebita venit: p̄proꝑe affectat̉ꝑiculoſe captat̉. Uirtꝰ gradꝰ ad gloriā: virtus mater ē glorie. Fallax gr̄a ⁊ vana ē pulchritudo quā illa nō parturuit. Sola eſt cuigloria iure debet̉ ⁊ ſecure impēdit̉. Sanctovictori nec virtꝰ nec gloria deeſt: ſꝫ quemadmodū ambe res et qͦ ordine ī hoīe ꝓceſſerūt:id oꝑe p̄ciū intueri. Pugnauit fortiter vir liter ſuꝑauit: ⁊ ſic demū gloria et honore coronatur. Quomō nēpe īgl̓ioſus remāſiſſet bellator fortis: humilis victor: qͣꝫqͣꝫ ne ī die virtutis ſue ſine gloria fuit ſignis et prodigusāmirandus. Habemus dilectiſſimi in vita

prouer. 25.

psͣ. 10

fig x