Beati Benardi Ser.LAAVIII

rante conſummationē. Hic em̄ eſt funiculꝰtriplex quo trahimur ad ſalutē ordinata cōuerſatio: rectū iudiciū: fides deuota.Sermo tertius vnde ſupra.Erito frēs apoſtolis ſanctis attribuit mater eccle¶ſia: qd̓ ī ſapiētie libris legit̉. Hi ſūtviri miſericordie: quoruꝫ iuſticie obliuionēnon acceperunt: cum ſemine eorū ꝑmanentbona. Sunt em̄ hi plane viri miſericordie:ſiue quia miſericordiā cōſecuti: ſiue quia miſericordia pleni: ſeu qꝛ miẜicordit̉ a deo nobis donati ſunt. Et vide quam miſcd̓iaꝫ cōſecuti ſunt? Paulū interroga de ſe ipſo: velmagis ſponte confitenteꝫ auſculta. Qui fuiblaſphemꝰ ⁊ ꝑſecutor ⁊ iniquus: ſed miſericordiā conſecutꝰ ſum. Quis em̄ non audiuit quanta mala fecerit ſanctis in hieruſalē:Nec in ſola hieruſalē ſed ⁊ ꝑ totā iudeaꝫ inſanie ferebat̉ habenis: vt chriſti membra laniaret in terris. Deniqꝫ hac furia vectꝰ ibatſed p̄uentus a gratia eſt. Ibat ſpirās minarum ⁊ cedis in diſcipulos dn̄i: ⁊ diſcipulusdn̄i factus eſt: cui oſtēderet̉ quāta eū oporteret ꝓ nomīe ipſiꝰ pati. Ibat dirū toto corpore virus exalās: ⁊ ſubito in electiōis vasmutatꝰ eſt: vt iam cor illiꝰ eructuaret ꝟbuꝫ. bonū: verbū piū et diceret: Dn̄e qͥd me visfacere? Hec vtiqꝫ hec mutatio dextere excelj. ſi. Merito ꝓinde loq̄ bat̉. Fidelis ſermo etomni acceptione dignꝰ: qm̄ dn̄s ieſus venitpeccatores ſaluos facere: quoruꝫ pͥmus egoſū. Hoc ergo apud beatū paulū fiducie ⁊ cōſolationis accipite fratres: vt ad dn̄m iā cōuerſos nō nimis cruciet p̄teritorū conſciētiadelictoruꝫ: ſed tm̄ humiliet vos ſicut ⁊ ip̄m.5. Ego ſum inqͥt minimus apoſtoloruꝫ: qͥ nonſum dignus vocari apoſtolus qꝛ ꝑſecutꝰ ſūeccleſiā dei. Ita ⁊ nos humiliemur ſub potenti manu dei: ⁊ fiduciā habęamꝰ qꝛ et nosmiſericordiam conſecuti ſumus: abluti ſumus: ſanctificati ſumus. Et hoc quidem omnibus nobis: quoniā omnes peccauimus etegemus hac gloria dei. Uerū apud beatumpetrū aliud habeo quod apponam: eo carius quo rarius: ⁊ quo ſingularius eo ſublimius. Nam peccauit paulus: ſꝫ ignorans fecit ī increduliate ſua: petrus cū cecidit apertos habebat oculos. Porro vbi abūdauitoelictū ſuꝑabūdauit ⁊ gratia. Eorum ſiquidem qͥ peccāt anteqͣꝫ deū nouerīt: anteqͣꝫ miſerationes eiꝰ exꝑti ſint: anteqͣꝫ portauerintiugum ſuaue ⁊ onus leue: pͥuſqͣꝫ deuotionisgr̄am ⁊ ꝯſolatiōes acceperint ſpūſſancti eo-

IAAVIIIrum inquā copioſa redēptio eſt: ⁊ tales oēsnos fuimꝰ. At eorū qui poſt cōuerſionē ſuāpeccatis et vitijs implicant̉ ingrati acceptegratie ⁊ poſt miſſaꝫ manū ad aratrū retro reſpiciūt tepidi ⁊ carnales facti: aut poſt agnitam viam ꝟitatis retro eūt apoſtate manifeſti: eoꝝ vtiqꝫ ꝑpaucos inuenias qͥ poſt hͦredeant in gradū p̄ſtinū: ſꝫ magis in ſordibꝰpoſiti ſordeſcant adhuc. Suꝑ quos ꝓpheta deplorat: Quomō obſcuratū eſt aurū inquit: mutatꝰ eſt color optimꝰ: ⁊ qͥ nutriebāt̉in croceis amplexati ſunt ſtercora. Nec tn̄ſi qͥs hmōi eſt deſperamꝰ de eo tm̄ vt reſurꝭgere velit cito. Quāto em̄ diutiꝰ ꝑmanebittāto euadet difficilius. Beatꝰ ꝟo qͥ tenebit ⁊allidet ꝑuulos babylonis ad petrā. Etem̄ ſicreuerint vix poterūt ſuꝑari. Filioli hec dico vt n̄ peccetis: ſꝫ ⁊ ſi qͥs peccauerit aduocatum habemꝰ apud patrē qͥ pōt qd̓ nos minime poſſumꝰ: tm̄ qͥ cecidit nō adijciat in malūvt ꝓfundius cadat ſꝫ magis vt reſurgat: cōfidens ꝙ nec ei negabit̉ venia: ſi tamē ex corde cōfiteat̉ pctā ſua. Si em̄ is de quo loquimur petrus poſt tam grauē lapſum ad tantam redijt eminentiā ſanctitatis: quis de cetero deſperet ſi tm̄ egredi voluerit a peccatis: Attende qd̓ ſcriptū eſt: Egreſſus foras ꝓfleuit amare. In egreſſu confeſſionē oris: inamaro fletu compunctionē cordis intellige.Et attēde ꝙ tūc pͥmū recordatꝰ eſt verbi qd̓dixerat ieſus: tūc pͥmū cordi fuit v̓bū quo p̄dicta fuerat eiꝰ infirmitas: cum euanuit preſumpta temeritas. Ue tibi qͥ poſt lapſuꝫ fortiorem te nobis exhibes. Vt qͥd tā rigiduses in tuam ipſius ꝑniciem: Inclinare potiꝰvt melius erigaris: ⁊ ne ꝓhibeas frangi qd̓diſtortū eſt: vt poſſit melius ſolidari. Quidindignaris increpanti gallo: tibi potius indignare. Pluuia volūtariā ait pſalmiſta ſe pgregabis deus hereditati tue ⁊ infirmata ē.Bona infirmitas que ſegregatur hereditati: que medicū non repellit. Induratus em̄tanqꝫ vas figuli in virga ferrea conteret: ethereditas infirmata eſt ait: tu vero ꝑfeciſti ēeam. Audiſtis certe quā miſericordia ꝯſecuti ſint apoſtoli noſtri: vt iam nemo ex vobisſuꝑ pctīs p̄teritis vltra qua neceſſe ſit cōfundatur: in cubili conſcientie ſue compunctusQuid em̄. Forte peccaſti in ſeculo. Nunqͥdamplius paulo. Quod ſi ⁊ ip̄a in religionenunqͥd plus petro. Attamen illi in toto corde penitētiā agentes: nō modo ſalutem conſecuti ſunt: etiā ſalutis miniſteriū ⁊ magiſterium adepti ſunt ſanctitatis. Et tu ergo fac̄ſimilit̓ quoniā ꝓpter te ſcpͥtura loqͥtur: U¬a

Ecc̄i. 44.

i. Thimo .I

1. Coꝝ. 15.

i. Thi .1.

Act̉. o.

Ecti. 46

Mit. a

pa. 67.

Abi a.

Treū. I.