De Dauid et GoliaSer
ros illos eſſe miſericordie vtiqꝫ ꝓpter multam miſcd̓iaꝫ quā conſeqͥ meruerūt. Potesramen in hoc ꝟbo etiā illud nō incōuenient̓acciꝑe viros miſericordie fuiſſe apoſtolos:id eſt plenos miſericordia ſeu viros miſericordie datos eccleſię vniuerſe. Scimꝰ em̄ ꝙviri iſti nec ſibi vixere nec ſibi mortui ſūt: ſꝫei qͥ pro ipſis mortuus eſt: magis aūt nobisoībꝰ ꝓpter illum. Quantū em̄ proderit nobis eorū iuſtica: qn̄ ip̄a qͦꝫ ſicut oſtenſū ē tātum profuere peccata? Pro nobis facit eorum vita: eorum doctrina: etiā ⁊ mors ip̄a:Etem̄ in conuerſione ꝯtinentiā: in p̄dicatione ſapiētiā: in paſſiōe ſua patiētiā: nobis beati apoſtoli contulerūt. Quarrū vſqꝫ hodieconferre non ceſſant miſericordia pleni qd̓ ēſanctaꝝ fructus orationū. Quāuis ⁊ in ip̄aeorū vita adhuc inuenias qd̓ annumeres fiduciam ſcilicet quā nobis miraculorū exhibitione p̄buerunt. Et qͥs enumeret qͣꝫ multa nobis per eos beneficia ꝓuenerūt. Beneergo de eis ſcriptura loquit̉: quoniā hi ſuntviri miẜicordie. Et addidit: Quorū iuſticieobliuionē non acceperūt. Vis vt nec tua accipiat obliuionē: A triplici caue periculo: ⁊.. fiorebit ineternū ante dn̄m. Legis em̄: quiatepidus es: incipiam te euomere ex ore meo.18. Legis: ſi auerterit ſe iuſtus a iuſticia ſua etcetera. oīm iuſticiarū eius non recordabor..Legis: quibuſdam dicendū in iudicio nonnoui vos: illis ſine dubio qͥ receperūt mercedem ſuam. Ergo omnis iuſticia tepida: omnis trāſitoria: omnis vendita erit in obliuionem corā deo. Sed non ita apoſtolorū iuſticie qd̓ ex eo ſatis apparet qd̓ ſequit̉. Cuꝫ ſemine eorū ꝑmanent bona. Manēt em̄ vſqꝫhodie ī nobis apoſtoloꝝ veſtigia: ⁊ eoꝝ religio: qꝛ ex deo eſt non pōt diſſolui. Ueſtesiſraelitici populi quadraginta annis in deẜto ꝑſeuerauerūt integre: multo magis apoſtolorū veſtes ſuper iumentū ſaluatoris appoſite. Cū ſemīe inqͥt eorū. Quod eſt ſemenqꝛ ſecutus adiungit: hereditas ſancta nepotes eorū. Idem ꝓfecto ⁊ ſemen ſunt: ⁊ nepotes. Meminiſtis credo ſciētibꝰ em̄ legem loquor: meminiſtis inqͣꝫ legalis mādati: vt ſuſciter fr̄ ſuꝑſtes ſemē fratri defūcto ſine ſemi40. ne. Quis ſine ſemine? Singulariter ait ſumego donec tranſeam. Ideoqꝫ reſurgēs: Ua.20 de inquit dic fratribꝰ meis. Ac ſi dicat: Fratres ſunt: faciant qd̓ fratres. Ergo per euangeliū ipſi nos genuerūt non tamē ſibi ſꝫ chri. ſto: qꝛ ꝑ euāgeliū chriſti. Hinc eſt qd̓ moleſte tulit paulus qͦſdam eorū dici a qͥbꝰ geniti fuerāt ꝑ euāgeliū: indignās aduerſus eos
qͥ dicebant: ego ſum pauli: ego ſū cephe: egoapollo: chriſti magis om̄es ⁊ fieri volēs ⁊ dici. Itaqꝫ ſemen apoſtoloꝝ ſumꝰ per p̄dicationem: ſed ꝑ adoptionē et hereditatē ſemēchriſti: et apoſtolorū nepotes.¶ De dauid ⁊ golya.Udiuimꝰ ex libro regū golyam virū ꝓcere ſtature: p̄ſumentē ſuꝑ multa fortitudine et magnitudine corꝑis ſui: vociferantēaduerſus phalangas iſrael: ⁊ prouocantemeas ad ſingulare certamē. Audiuimꝰ etiama deo ſuſcitatū ſpirituꝫ pueri iunioris: vt indigne ferret virū ſpuriū ⁊ incircūciſum caſtris iſrael: et dei ſummi exprobantē agminibus. Spectauimꝰ procedentē adoleſcētulum in funda ⁊ lapide aduerſus monſtruoſemagnitudinis hominē loricatū ⁊ clipeo protectuꝫ ac galea: ceteriſqꝫ terribilē militaribꝰarmis: ſi qua ī nobis erant viſcera pietatisnon potuimꝰ nō timere ſic ineūti ꝯflictū: nōꝯgaudere vincēti. Laudauimꝰ magnanimitatē ꝑuuli ꝙ comederet animā eiꝰ zelus domus dei ⁊ obprobria exprobrantiū ei a ſe nōduceret aliena: ſꝫ tanqͣꝫ ad propriā moueret̉iniuriā: ⁊ doleret ſuꝑ cōtritiōe ioſeph. Mirati ſumꝰ tantā in adoleſcēte fiduciā: fiduciāquāta non inueneret̉ in vniu̓ſo iſraele. Collatam deniqꝫ celitꝰ victoriā ⁊ diuina manifeſte patratā virtute: tam leti ſuſcipimꝰ: qͣꝫ ſolliciti certamen expectauimꝰ: armati fide paruuli ⁊ gloriātis propria in virtute gigantisIam ſi ſpiritalē ſcd̓m apoſtoli teſtimoniumlegē eſſe non ignoramꝰ: et ſcriptam eſſe proipter nos: nō ſolū exterioris ſuperficiei oblectandos aſpectu: ſed interiorū quoqꝫ ſenſuum guſtu tanqͣꝫ medulla tritici ſatiādos: cōſiderandū nobis eſt: quiſnaꝫ videat̉ iſte golyas: qͥ populo dei iam repromiſionis terrāingreſſo: iamqꝫ multis ex hoſtibꝰ triumphāti ſolus exprobrare p̄ſumit: elatꝰ ⁊ inflatꝰ ſpiritu carnis ſue. Credo em̄ non incōgrue ī ſuperbo homine ſuꝑbie vitiū deſignari. Ipſūnanqꝫ eſt peccatuꝫ maximū: qd̓ dei populomagis inſultat: ⁊ inſurgit ſpecialit̓ aduerſuseos qui cetera iam videant̉ viciſſe peccata.Hinc eſt qd̓ ꝓuocat ad ſingulare certamen:tanqͣꝫ ceteris iā ſubactis. Nā ⁊ philiſtei illoin tempore timebāt omnino aduerſus iſraelinire ꝯflictū niſi ꝙ de golya enormis magnitudinis viro eoꝝ fiducia tota pe̓debat. Vnde em̄ eiuſmodi aīam ſuꝑbia tēptet quā ſibiſubiugauit īuidia ſeu tepiditas ea q̄ ſolet d̓ovomitum procurare: aut pigricia que facit
o ij
i. Cov.
pa. 14.
ps. 140.
Ioh̓. 20
zech .18.
Hat 7.
Apo .2.
1. Re. 17.