In feſto. S Petri et Pauli. Ser. II
Inperiū vite ⁊ mortis videbāt̉ hr̄e ſolo nimiꝝꝟbo mortificātes viuos ⁊ mortuos ſuſcitātes: qͣꝫtomagiſ nūc cū honorati ſūt nimis: nimis cōfortatꝰ ē pͥncipatꝰ eoꝝ? Sꝫ qͥd ē frēs:Cuꝫ apl̓oꝝ btā hodie memoria celebret̉: nūquid natiuitatis ſeu ꝯu̓ſionis eoꝝ: aut certevite vel miraculoꝝ ſolēnis agit̉ cōmemoratio Nō ē frēs natiuitatis hūane ſolēnitas:ſicut paulo an̄ btī iohānis diē nataliciū celebraſtis. Ille em̄ naſcēs honorat̉ qꝛ naſciturſctīficatꝰ. Deniqꝫ in iohāne ſolo celebrior ēpaſſiōe natiuitas: qꝛ ⁊ ſi paſſus ꝓ xp̄o eſt cuꝫꝓ iuſticia ⁊ ꝟitate occubuit. Euidētiꝰ tn̄ natꝓ eo eſt nimiꝝ hō miſſus a deo qͥ in hoc natus eſt et ad hoc venit in mundū: vt ꝑhibe/ret teſtimoniū ꝟitati. Sꝫ neqꝫ cōuerſionemapl̓oꝝ aut eoꝝ miracula hodie recēſemꝰ: ſicut ceteris diebꝰ alijs: alteriꝰ qͥdem ꝯuerſioalteriꝰ de carcere liberatio facta ꝑ angelumfeſtiuis eccl̓e gaudijs ad memoria reuocat̉:Mortē ſpecialiꝰ venerat̉: qua nihil int̓ homines hūano iudicio plus horret̉. Cōſiderate frēs eccleſie ſctē iudiciū: ẜm fidē nō ẜmfaciē iudicātis. Mortē ſiqͥdem apl̓oꝝ in eoruꝫ recolit ſolēnitate p̄cipua. Hodie nimiꝝpetrus crucifixus eſt: hodie decollatꝰ ē paulus. HHec hodierne cauſa feſtiuitatis: hec p̄ſentiū materia gaudioꝝ. In his igit̉ feſtumagēs diē ⁊ letū ſine dubio ſpm̄ ſpōſi habꝫ eocleſia: ſpm̄ dn̄i in cuiꝰ ꝯſpectu ſicut habes īns pſalmo: Precioſa eſt mors ſctōrū. Quātosem̄ duꝫ paterent̉ apl̓i credimꝰ affuiſſe: qͥ neqͣqͣꝫ p̄cioſis mortibꝰ illoꝝ īuiderēt? Uiſi ſuntem̄ oculis īſipiētiū mori: ⁊ eſtimata eſt afflictio exitus eoꝝ. Et ſic qͥdeꝫ viſi ſunt oculis īut. ſipientiuꝫ: Mihi ait ꝓpheta nimis honorati ſunt amici tui deus: nimis cōfortatus eſtprincipatus eoruꝫ. Fratres: amici dei morivident̉ oculis inſipientiū: ſꝫ in oculis ſapiētium iudicant̉ potiꝰ obdormire. Deniqꝫ ⁊ lazarus dormiebat qꝛ amicꝰ erat: ⁊ cū dederitdilectis ſuis ſomnū: ecce hēręditas domini.Studeamꝰ frēs viuere vita iuſtoꝝ: ſꝫ morteeoꝝ mori multomagis deſideremꝰ: Sapiētia em̄ iuſtoruꝫ nouiſſima p̄fert: ibi nos iudicans v̓bi nos inuenerit. Om̄ino neceſſe ē vite pn̄tis finē future coherere pͥncipio: nec ibitolerabilis diſſimilitudo eſt. Sic̄ em̄ ſi quisduo ſibi vt ita dixerim) cinctoria conſuereaut collicare voluerit: minus de reliqͥs partibus curas: ipſa que ſibi copulāda ſunt capita vniformiter parat̉ ne deſideant a ſeip̄isita dito vobis quātūli bet extiterſit conuerſatio ſpūalis ſi carnalis fuerit conſūmatio noſa ſtra vite illi ſpirituali penitꝰ nō coheret nec
caro ⁊ ſanguis regnum dei poterunt poſſidere: Fili ait ſapiens memorare nouiſſimatua ⁊ non peccabis. Nimiꝝ ꝙ hec maximerecordatio faciat timoratum: timor expellatpeccatū: negligētia nō admittat. Hīc ⁊ moyſes de qͥbuſdā: Utinā ait ſaꝑent ⁊ intellige ªrent: ac nouiſſima ꝓuiderēt. In qͥbus itaqꝫverbis tria nobis video cōmendari: ſapientiā: ītelligētiā: ꝓuidentiā. Arbitror ſane tribus eas aſſignare poſſe temporibꝰ vt eternitati quedā imago reformari videat̉ in nobisp̄ſentia moderantibꝰ ꝑ ſapiētiā: p̄terita perintelligentiā: dijudicatibꝰ: nouiſſima ꝓuidētibus ad cautelā. Hec nēpe ſpir talis eſt exercitij ſūma: hec forma ſtupēdij ſpiritalis vtſapiēter diſponamꝰ p̄ſentia noſtra: recogitemus in amaritudineꝫ anime noſtre p̄terita:futura quoqꝫ ſollicite ꝓuideamus. Sobrie⁊ iuſte ⁊ pie viuamꝰ in hoc ſeculo ait apoſtolus: vt videlicet in p̄ſenti ſobrietas obſeruetur: vt iuſta ſatiſfactione p̄terita que nobisſine fructu ſalutiſ p̄teriere tꝑa redimant̉: vtpietatis clipeū: īminentibꝰ de futuro periculis opponamus. Sola eſt em̄ que ad omniavalet pietas: cultus ſcilicet dei humilis ⁊ deuotus: nec aliter nobis eſt ꝓuidere nouiſſima: niſi vt vniuerſa q̄ nobis īminere videntur ꝑicula: ſedula nobiſcū cogitatione ꝟſantes: diſcamus de noſtra oīno induſtria: magis aūt de noſtris diffidere meritis: ⁊ ſoli diuine: ꝓtectiōi cōmittere nos pio qͦdā mētisaffectu pie intentiōis in ipſum cuiꝰ datū optimum ⁊ donū ꝑfectū eſt cōſummatio felix ⁊mors p̄cioſa. Habes in euāgelio tria hec ipſo tibi ſermone dn̄i cōmēdata. Beati inquit ꝓpauꝑes: beati mites: beati qͥ lugent. Beatiqui ſapiūt: p̄ deſiderio celeſtiū: interno quodam ſapore mentis p̄ſentia reſpuētes. Beati qui nouiſſima ꝓuidēt: in manſuetudine ſuſcipientes inſitū verbū qd̓ eoꝝ ſaluare animas poteſt: ⁊ pietate cordis ad futuraꝫ tendunt hereditatē. Beati qͥ priſtinū intelligētes errorē: crebris lauāt lachrymis lectū ſuum. Uides qͥd optat vir ſanctꝰ: qͥd obtinerecupit eis ꝓ qͥbus orat? Utinā inqͥt ſaꝑent ⁊intelligerēt: ac nouiſſima ꝓuiderēt. Ac ſi manifeſtiꝰ dicat: vtinā eſſet in eis ſpūs ſapiētie⁊ intelligentie atqꝫ conſilij. Vtinā hec in nobis īueniant̉ frēs: vt ſuauit̉ om̄ia noſtra perſapientiā diſponamus: vt intellectu p̄teritapeccata dānemus: vt ꝓuideamꝰ futura confilio. Vtinam ſapiamus ad p̄ſentis vite moderationeꝫ: vtinam intelligamus ad p̄ter tecorreptionē: vtinaꝫ deuota in deum fide ꝓuideamus: vt felicem habeamus ipſo miſe-
ps. 115
A.k2
psͣ. 115
Mat .5.
Deut̓ .3.
Titū .2.
Ecc̄i. ⁊