Druckschrift 
Sermones de tempore et de sanctis et de diversis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Seati BernardiTEF. LXII

LAALII

abluat ⁊ infundat virtutes: in ſpū iudicij etſpū ardoris dei. Eya igit̉ frēs cogitemꝰ ſuꝑnos ⁊ in nos oꝑa trinitatis ab initio mundivſqꝫ ad finē: ⁊ videamꝰ qͣꝫ ſollicita fuerit illamaieſtas cui ammīſtratio parit̓ ⁊ gub̓natioſeculoꝝ incūbit: ne nos ꝑderet in eternum.Et potent̓ quidem oīa fecerat: ⁊ ſapient̓ oīagubernabat: ⁊ vtrarūqꝫ rerū tam potētieqͣꝫſapiētie ſigna māifeſtiſſima tenebant̉ in creatione ⁊ ꝯſeruatiōe machine mūdial̓. Et bonitas quidē in deo erat: ⁊ bonitas multa nimis: ſꝫ latebat in corde pr̄is cumulāda qn̄qꝫſuꝑ genus filioꝝ adam tꝑe oportuno. Dicebat tam̄ dn̄s: Ego cogito cogitatiōes pacisvt mitteret nobis illū qui eſt pax nr̄a: qui fecit vtraqꝫ vnū vt iam daret pacē ſuꝑ paceꝫ.pacem his qͥ longe: ⁊ pacem his qui prope.Uerbum igitur dei in ſublimi ꝯſtitutuꝫ vtad nos deſcenderet ꝓpria benignitas inuitauit: miẜicordia traxit: veritas qͣ ſe ꝓmiſerat venturū compulit: puritas vteri ꝟginal̓ſuſcepit: ſalua ꝟgīs integritate potētia eduxit obediētia in oībꝰ deduxit: patiētia armauit: charitas verbis ⁊ miracul̓ manifeſtauit.Prorſus ampliſſima mihi nūc materia ⁊ maloꝝ meoꝝ ſuppetit ⁊ bonoꝝ dn̄i mei: vt cuꝫcogitauerim vias meas: ꝯuertaꝫ pedes meos in teſtimonia ſua. Illa enī bona ineffabilia ſunt: que vt breui verbo cūcta ꝯcludamnihil meliꝰ inuenire potuit vn̄ nos redimeret ſapiētia dei: in oī ſapīa ſua. Sed ⁊ malacircūdederāt nos quoꝝ non erat numerꝰ qꝛpeccaui (iuſtus loquit̉) ſuper numerū arene. maris. Et ꝓpter nomē tuū dn̄e ꝓpitiaberispeccato meo: multū eſt enī. Miſſus ē coluber tortuoſus a diabolo vt venenū ꝑ auresmulieris in ipſius mentē trāſfunderet: ⁊ ſicrefunderet ī totiꝰ poſteritatis originē. Miſſus eſt interim angelus gabriel a deo vt verbum pr̄is ꝑ aurem virginis in ventrē ⁊ mētem ipſiꝰ eructaret: vt eadē via intraret ⁊ antidotū qua venenū intrauerat. Uere vidimꝰgloriam eius gloriā quaſi vnigeniti a patre:qꝛ totū paternū eſt qd̓ de corde pr̄is chriſtattulit nobis: vt nihil in filio dei niſi dulce:niſi paternū hūani generis trepidatio ſuſpicetur a planta pedis vſqꝫ ad verticē nō eratin nob̓ ſanitas: erraueramꝰ ab vtero: in vtero damnati anteqͣꝫ nati: qꝛ de pctō: ⁊ in peccato ꝯcepti. Chriſtꝰ gͦ ibi primū medicinamappoſuit: vbi pͥmus vulneri patebat locꝰ: etſub̓aliter vtero virginis illapſus de ſpūſctōꝯceptus eſt: vt ꝯceptionem nr̄am mūdaretquā ſpūs malꝰ ſi nō fecerat tn̄ infecerat: vt n̄eſſet etiā in vtero vita ipſiꝰ ocioſa: dum no-

uem menſibꝰ purgat vulnꝰ antiquū: ſcrutāsvt dicit̉ vſqꝫ ad imū putredinē virulentā vtſanitas ſempit̓na ſuccederet. Et tūc iaꝫ oꝑabat̉ ſalutē nr̄am in medio terre in vtero virdelicet virginis marie: que mirabili ꝓprietate terre mediū appellat̉. Ad illam enim ſicut ad mediū ſicut ad arcam dei ſicut ad rerum cauſam: ſicut ad negociū ſeculoꝝ reſpiciunt: ⁊ qui in celo habitāt ⁊ qͥ in inferno: etqui nos p̄ceſſerūt: ⁊ nos qͥ ſumꝰ ⁊ qui ſequētur: ⁊ nati natoꝝ ⁊ qui naſcent̉ ab illis. Illqui ſunt in celo vt reſartiant̉ ⁊ qͥ in infernovt eripiant̉: qui p̄ceſſerūt vt ꝓphete fidelesinueniant̉: qui ſequūt̉ vt glorificent̉: eo beatam te dicūt oēs gnaͣtiōes genitrix dei: dn̄amūdi: regina celi. Oēs inqͣꝫ gnaͣtiōes. Suntenī gnaͣtiōes celi ⁊ terre. Pater ſpirituū ait?apl̓s: ex qͦ oīs pr̄nitas in celo ⁊ in terra noīatur. Ex hoc gͦ beatā te dicēt oēs gnatiōes: q̄oībus gnaͣtionibꝰ vitā ⁊ gloriā genuiſti. Inte enī angeli leticiā: iuſti gr̄am: pctōres veniam inueniūt in eternū. Merito in te reſpiciunt oculi totiꝰ creature: qꝛ in te ⁊ ꝑ te ⁊ de tebenigna manus oīpotentis quicqͥd creauerat recreauit. Placebit ne tibi dn̄e ieſu vtdones mihi vitam tuā ſicut dediſti ꝯceptionem: qꝛ nō ſolū ꝯceptio mea īmūda ſꝫ morsꝑu̓ſa: vita ꝑiculoſa: ⁊ poſt mortē reſtat morſgrauior mors ſcd̓a. Non ſolū ait ꝯceptionēmeā ſꝫ ⁊ vitam meā: ⁊ hͦ ꝑ ſingl̓os etatū gradus infantie: puericie: adoleſcētie: iuuētutistibi donabo: adijciēs mortē reſurrectioneꝫ:aſcēſionē: ⁊ miſſionē ſpūſſctī. Hoc aūt ideovt ꝯceptio meā emūdet tuā: vita mea īſtruat tuā: mors mea deſtruat tuam: reſurrectiomea p̄cedat tuam: aſcenſio mea preparet tuam: porro ſpūſ adiuuet infirmitatē tuā. Sicenī plane videb̓ ⁊ viam ꝑ quaꝫ ambules: etcautelam qua ambules: ⁊ ad quā ambulesmanſionē. In vita mea cognoſces viā tuaꝫvt ſicut ego pauꝑtatis ⁊ obediētie hūilitatiſet patiētie charitatis ⁊ miẜicordie: indeclīabiles ſemitas tenui: ſic ⁊ tu eiſdem veſtigiincedas nō declinās ad dexterā neqꝫ ad ſiniſtram. In morte aūt mea dabo iuſticiā meadirūpens iugū captiuitatis tue: expugnanshoſtes qui ſunt in via vel iuxta viam: vt nōapponant amplius nocere tibi. His autemcompletis reuertar in domū meam vnde exiui: ⁊ ouibus illis que in montibus remanſerant ⁊ quas propter te reliqueram vt nonte ducerem ſed reportarem: reddam faciemmeā. Et ne de abſentia mea vel murmuresvel ꝯtriſteris mittaꝫ tibi ſpm̄ ꝑaclyiū: qͥ tibidonet pignus ſalutis: robur vite: ſciētie lu-

Para. 36pͣs. 24.

Iere .29.

Eph̓.j.