Druckschrift 
Sermones de tempore et de sanctis et de diversis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

n Aſcenſione domini Sermo

V

quamur ⁊ reſurgentē: ſequamur multo libētius aſcendentē. Crucifigat̉ vetus homo nr̄ſimul cū illo: vt deſtruat̉ corpus peccati vtvltra non ſeruiamꝰ peccato: mortificatis nimirum mēbris noſtris que ſunt ſuper terrā:ſed ⁊ quō ipſe reſurrexit a mortuis per gloriam patris: ita ⁊ nos in nouitate vite ambulemus. In hoc enī mortuus eſt ⁊ reſurrexivt peccatis mortui iuſticie viuamꝰ. Ceterūquoniam vite nouitas locum exigit tutiorēet reſurrectionis dignitas altiorem expeditgradum: ſequamur etiam aſcendentē querere videlicet ⁊ ſapere que ſurſum ſunt vbi ille eſt: non que ſuper terram. Queris quis il. le ſit locus? apoſtolū audi: Que ſurſum eſtinquit hieruſalē libera eſt: que eſt mater noſtra. Vis ſcire quenam ibi ſint. Uiſio paciseſt. Lauda hieruſalē dn̄m: lauda deum tuūſion: qui poſuit fines tuos pacem. O pax q̄exuperas omnē ſenſum: o pax etiam ſuꝑ pacem: o menſura ſuꝑ menſurā ꝯferta ⁊ coagitata ⁊ ſuꝑeffluens. Compatere igit̉ chriſtoanima chriſtiana: ꝯreſurge coaſcēde: qd̓ eſtdeclina a malo ⁊ fac bonū: inquire pacem ⁊.i3. ꝑſequere eam. Sic nimirū paulus in actibapoſtoloꝝ de ꝯtinentia ⁊ iuſticia ⁊ ſpe vite1. ęterne memorat̉ docuiſſe diſcipl̓os: Sic veritas ipſa monet in euāgelio precīgere lumbos: lucernas accendere: ⁊ deinceps hoībꝰexpectantibꝰ dn̄m ſuū ſimiles inueniri. Ceterum gemīa quedam ſi bene adu̓tiſtis aſcēſio nobis ab apl̓o cōmendat̉: in eo ꝙ ⁊ querere ⁊ ſapere monuit non infima ſed ſuꝑna.Quā fortaſſe diſtinctionē ne ipſe quoqꝫ ꝓ3. pheta p̄teriſſe oīno videbit̉ dicens: Inquire pacem ⁊ ꝑſequere eam: vt hoc ſit pacē ſequendā querere: ꝑſequi inquiſitā: qd̓ eſt ſapienda querere queſita ſaꝑe que ſurſū ſuntnon que ſuper terram. Nimirū donec diuiſa ſunt corda noſtra ⁊ multos interim ſinusinueniunt̉ habere nec ſibi oīno coherere vident̉ vel ꝑticulatim ea ⁊ mēbratim qͦdāmodo leuare neceſſe eſt vt in ſuꝑna illa hieruſalem colligant̉: cuiꝰ ꝑticipatio eius in idip̄mvbi nō tm̄ ſinguli: ſed ⁊ oēs pariter incipiāthabitare in vnū: non modo ſcꝫ non diuiſi inſemetipſis: ſꝫ nec inter ſeipſos. Ecce enī vttanqͣꝫ pͥncipalia cordis ipſius membra diſtīguam: eſt intellectꝰ in nobis: eſt ⁊ affectus: ⁊hi quoqꝫ ſepius ſibiinuicē aduerſantes: ⁊ alter ſumma petere: alter appetere infima videatur. Quātus ꝟo his dolor: qͣꝫ grauiſ antme cruciatꝰ: dum ſic diſtrahit̉ ſic dilacerat̉:lic abrumpit̉ a ſeipſa: vel ex ea ſaltem quamomnibꝰ experiri in ꝓmptu eſt corporis ſciſ-

ſione conijciat: ſi quis in ſuo ſpū aīaduerte/re ꝑnitioſa ⁊ ꝑiculoſa ī ſenſibilitate non neglexerit. Diſtrahunt̉ hominū crura: ⁊ longioris obice ligni remouent̉ ab inuicē pedeſet dum adhuc cutis integra manet quis tamen ille eſt cruciatꝰ? Sic ſic affligi plāgimꝰmiſeros: qui corꝑaliter inter noſ ꝯuerſanteſillumīati forte ſimilit̓: ſꝫ diſſimilit̓ inueniunt̉affecti. Intelligūt pariter bona que faciant:ſꝫ non pariter diligūt intellecta. Nam de ignorantia fratres quenā excuſatio nobis: qͥbus nunqͣꝫ doctrina celeſtis: nunqͣꝫ diuinalectio: nunqͣꝫ ſpūalis eruditio deeſt? Quecunqꝫ vera ſunt: quecūqꝫ pudica: quecūqꝫiuſta: quecūqꝫ amabilia: quecunqꝫ bone fame ſi qua virtus ſi qua laus diſcipline: hecdiſcitis ⁊ accipitis: hec auditis pariter ⁊ videtis in exemplis videlicer ⁊ verbis eoꝝ qͥinter vos ſunt ꝑfecti quoꝝ ⁊ hortatio ⁊ conuerſatio plenius erudit vniu̓ſos. Vtinā autem hec vt intellectū ammonēt: moueant ⁊affectum: ne ſit intus amariſſima ꝯtradictioet diuiſio moleſtiſſima dum hinc quidē ſurſum trahimur ſꝫ retrahimur inde deorſum.Nimirū aduertere potes in oībus fere religioſis ꝯgregatiōibꝰ viros repletos ꝯſolatione ſuꝑabūdantes gaudio: iocūdos ſemꝑet hilares feruētes ſpū: die ac nocte meditates in lege dei: crebro ſuſpiciētes in celum etpuras manꝰ in oratione leuantes: ſollicitosobſeruatores ꝯſciētie: ⁊ deuotos ſectatoresbonoꝝ operū: quibus amabilis diſciplina:dulce ieiuniū: vigilie breues: labor manuūdelectabilis: ⁊ vniu̓ſa deniqꝫ ꝯuerſationishuius auſteritas refrigeriū videat̉. Contraſane inuenire eſt hoīes puſillanimes ⁊ remiſſos: deficiētes ſub onere virga ⁊ calcaribusindigēteſ: quoꝝ remiſſa leticia puſillanimistriſticia eſt: quoꝝ breuis ⁊ rara compūctioaīalis cogitatio: tepida ꝯuerſatio: quorumobediētia ſine deuotione: ſermo ſine circumſpectione: oratio ſine cordis intentiōe lectioſine edificatiōe: qͦs deniqꝫ vt videmꝰ vix gehēne metuſ inhibet: vix pudor cohibet: vixfrenat ratio: vix diſciplina cohercet. Nō tibi hoꝝ vita inferno penitꝰ appropinqͣre videtur: dum intellectu affectui: ⁊ affectu intellectui repugnāte: neceſſe habent mittē̓ manū ad opera fortiū: qui cibo fortiū mīme ſuſtentant̉: ſocij plane tribulatiōis ſꝫ nō ꝯſolationis? Exurgamꝰ obſecro quicūqꝫ eiuſmodi ſumus: reſartiamꝰ animas: ſpiritū recolligamus abijciētes ꝑnitioſam tēpiditateꝫ ⁊ ſinon quia ꝑiculoſa eſt ⁊ deo ſolet vt interdūmiſerabilit̓ plangimꝰ etiā vomitū ꝓuocare:m iij

m iij

Act̉ 13

atꝭ. 15.

Luc̄. 12.

ps. 23.

psͣ. 167

hal .4.