S rati Bern̄ardiSer.LXI
ad illū aſcēdas qͥ eſt ſuꝑ oīa deꝰ bn̄dictus inſecula? Diſſolui iam ⁊ eſſe cū chriſto: multomagꝭ optimū. Btūs vir cuiꝰ ē auxiliū abs teait ꝓph̓a ad dn̄m: aſcēſiones in corde ſuo diſpoſuit: ibit de ꝟtute in ꝟtutē vſqꝫ ad videndū deū deoꝝ in ſion. Hec ē vltima aſcenſioin qua implent̉ oīa ſicut ait apl̓s: Chriſtꝰ qͥdeſcēdit ipſe ē ⁊ qui aſcēdit: vt adīpleret oīaSꝫ d̓ illa aſcēſione qͥd dicam? Quo aſcēdemus: vt vbi chriſtꝰ ē: ⁊ nos ſimꝰ. Quid ibierit? Oculus deꝰ non vidit abſqꝫ te: q̄ p̄paraſti diligētibꝰ te. Deſideremꝰ hāc fres meiſuſpiremꝰ ad eam iugiter: ⁊ eo magis affectꝰvigeat qͥ deficit intellectꝰ. Triplice nobis ineccleſia pͥmitiua virtuteꝫ ſanctꝰ lucas breuiſermone cōmēdat: vbi poſt dn̄icam aſcēſionem vnanimit̓ eos in or̄ōne ꝑſeueraſſe deſcribit: expectantes celeſtē ꝯſolationē cuiuſacceꝑant repromiſſionē. Laudabili ſiqͥdemmagnimitate puſillus grex paſtoris ſolatiodeſtitutꝰ: mīme tamē dubitans qm̄ illi curaeſſet de eis ſꝫ paternā ꝓ eis gereret ſollicitudinē: deuotis pulſabat ſupplicatiōibꝰ celū:certꝰ ꝙ penetrarēt illud iuſtoꝝ or̄ones: necpauperū preces ſpernerent̉ a dn̄o: aut ſinecopioſa bn̄dictiōe redirēt. Sꝫ nec ſine longanimitate pſiſtebāt indeficiētēs: iuxta illd̓ꝓpheticū: Si moram fecerit expecta euꝫ: qꝛveniet ⁊ non tardabit. Porro vnanimitasqͥdem legit̉ euident̓ expreſſa: ꝙ hec ſola diuini ſpūs chariſmata mereat̉. Neqꝫ enī eſtdeus diſſenſiōis ſꝫ pacis: neqꝫ habitare facitniſi vniꝰ moris in domo. Iure igit̉ preꝑationem cordis eoꝝ audiuit auris diuina nec abexpectatiōe ſua ꝯfudit eos: qui ⁊ magnanimes ⁊ longanimes ⁊ vnanimes eſſent. Certiſſima nāqꝫ hͨ teſtīonia ſūt fidei: ſpei: charitatꝭ. Et qͥdē euidēt̓ ſpēs lōganimitatē: vnanimitatē charitas oꝑatur. Nunqͥd fides qͦꝫmagͣnimū fac̄? Et ſola. Quicqͥd eī ſine fidep̄ſumit̉ nō ē vlla animi ſolida magnitudo: ſꝫvētoſa q̄dam inflatio ⁊ tumor inanis. Visaudire magnanimē virū. Oīa inqͥt poſſum4in eo qͥ me ꝯfortat. Imitemur triplicē hancp̄parationeꝫ frēs ſi deſideramꝰ ſuꝑeffluentē mēſurā ſpūs obtinere. Oībꝰ eī p̄ter chriſtum ad mēſuram datur ſpūs: ſꝫ mēſure cumulus ſuꝑeffluētis videtur qͦdāmodo exceſſiſſe mēſuram. Euidēs fuit magͣnimitas īꝯuerſione noſtra: ſit etiā in ꝯſūmatione longanimitas: ſit vnanimitas in ꝯu̓ſatiōe. Huiuſmodi ſiqͥdem aīabus celeſtis illa hieruſalem deſiderat inſtaurari: qͥbus nec fidei magnitudo deſit ī ſuſcipiēdo onere chriſti: neclongitudo ſpei in ꝑſiſtēdo: nec charitatis iū
ctura qd̓ eſt vinculū ꝑfectionis.¶ SermoV vnde ſupraOdie ſedenti īthrono antiqͦ dierū ꝯſeſſurꝰ pariter oblatꝰ eſt filiꝰ hoīs: ⁊ erit deinceps non mō germē dn̄i in magnificētia etgloria: ſed ⁊ fructꝰ terre ſb̓limis. Felix vnioet amplectendū ineffabilibꝰ gaudijs ſacr̄m.Idem enī ⁊ germē dn̄i ⁊ fructꝰ terre: idem ⁊ipſe dei filius: ⁊ fructꝰ ventris marie ē. Idēfiliꝰ dauid ⁊ dn̄s de qͦ hodie gaudiuꝫ eiꝰ impletū eſt: vn̄ olim p̄cinēs aiebat: Dixit dn̄s ędn̄o meo: ſed e a dextris meis. Quō enī nondn̄s germē dn̄i? Idem tn̄ ⁊ filius eius vtpote fructꝰ terre ſublimis: fructꝰ ꝟge q̄ de radice ieſſe ꝓceſſit. Hodie igit̉ ſuū hūc ⁊ hoīs filium apud ſemetipſum pr̄ clarificat claritate quā habuit pͥuſqͣꝫ mūdꝰ fieret apud ip̄m.Hodie veritatē que de terra orta ē: celū ſibi redditā gloriat̉. Hodie ſpōſus aufert̉ a filijs: ⁊ lugēdus eis eſt ſicut ipſe p̄dixit. Non ꝓenī poterāt filij ſponſiluge̓ donec ſpōſus cūeis erat: ſed venit dies vt auferat̉ ab eis: vtdecetero lugeāt ⁊ ieiunēt. Ubi illud iam petre qd̓ dixeras: dn̄e bonū eſt noſ h̓ eſſe: faciamus hic tria tab̓nacula? Ecce enī ingreſſuseſt ampliꝰ ⁊ ꝑfectiꝰ tab̓naculū nō maufactūid eſt. non huiꝰ creatiōis. Quō gͦ iam bonuꝫeſt nos h̓ eſſe? Immo ꝟo moleſtū eſt: graueeſt: ꝑiculoſum eſt: Nimirū vbi malicie plurimū: ſapīe modicū: ſi tamē vel modicū inuenit̉: vbi viſcoſa oīa: oīa lubrica: oꝑta tenebris: obſeſſa laqueis pctōꝝ: vbi ꝑiclytant̉anime: vbi ſpūs affligūt̉ ſub ſole: vbi tm̄ vanitas ⁊ afflictio ſpūs eſt. Leuemꝰ igit̉ frēsmei leuemꝰ in celū corda cū manibꝰ: ⁊ aſcendentē dn̄m ſequi velut qͥbuſdam paſſibꝰ deuotionis ⁊ fidei ꝯtendamꝰ. Erit enī cum ſine mora: ſine difficultate obuiam illi in nubibus rapiemur: ⁊ id poterūt corꝑa ſpiritaliaqd̓ merito interim nequeūt ſpūs animales.Nūc enī qͣꝫtis conatibꝰ corda leuare neceſſeeſt: que qͥdem vt miſerabilit̓ ſatis in libro ꝓprie exꝑientie legimꝰ: ⁊ corruptio corꝑis aggrauat: ⁊ terrena inhabitatio deprimit? Alforte tractādū eſt qͥd ſit leuare cor: aut queadmodū illud oporteat eleuari: ſed tradendū ſane ab apl̓o qͣꝫ a nobis. Si ꝯreſurrexiſtiinqͥt cū chriſto q̄ ſurſuꝫ ſūt querite: vbi chriſtus eſt in dextera dei ſedēs: que ſurſum ſūtſapite: non que ſuꝑ terrā. Ac ſi manifeſtiusdicat: Si ꝯreſurrexiſtis ⁊ coaſcēdite: ſi ꝯuiuitis: ⁊ ꝯregnate. Sequamur frēs ſeqͣmuragnū quocunqꝫ ierit: ſequamur patiente: ſe
Eſa. 64.
Eph̓. 4.
psͣ. 83.
Phil̓. ⁊.
Aba .2.
Act̉. .i.
Mat .5.
Mat .rj.
vgͣ. 103.
Gap̄. 5.
4ſ. 3.