Druckschrift 
Sermones de tempore et de sanctis et de diversis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Beati SernardiTEF. 1

. ptū eſt. Nō ꝑmanebit ſpūs meꝰ in homīe ineternū: qꝛ caro ē. Qd̓ ſi non permanet ſpūshaud dubiū qͥn excitat charitas q̄ nimiruma. . diffuſa ē in cordibꝰ nr̄is ꝑ ſpm̄ſctm̄ qui datꝰeſt nob̓. Porro fidei vitaꝫ vt iam diximꝰ incharitate ꝯſtituit qͥ fidem ꝑ dilectionē ꝑhibuit oꝑari. Hīc gͦ colligit̉: recedēte ſpū: fidēmori: qm̄ ſpūs ē qui viuificat. Deniqꝫ ſi ſapere ẜm carnē mors eſt: nō dubiū qͥn illi qͦsviuere letabamur qͣꝫdiu facta carnis ſpiritumortificabāt: ẜm carnē viuētes plāgēdi ſūta. s tanqͣꝫ mortui. Un̄ ⁊ in eodeꝫ apl̓o legis: Siinqͥt ẜm carnē vixeritis moriemī: ſi aūt ſpūfacta carnis mortificaueritis viuetis. Ue tibi qͥcunqꝫ es canis reu̓ſus ad vomitū: ⁊ ſuslota in volūtabro luti. Nō eos tm̄ loqͦr quicorꝑe ſꝫ etiā eos qͥ corde redeūt in egyptū: ſeculi huiꝰ oblectamēta ſectātes: ac ꝑinde fidei vitā que ē charitas: nō hn̄tes. Si qͥs enīdiligit mūdū: non eſt charitas patris in eo.Quis magis mortuus eo qͥ fouet ignē in ſinū: pctm̄ in ꝯſcīa: nec ſentit nec expaueſcit:nec excutit. Ecce igit̉ chriſtꝰ in ſepulchro: fides mortua ē in animo. Quid faciemus ei?Quid fecerūt ſctē mulieres: q̄ ſole ex oībꝰ ſuis ampliori tenebant̉ affectu? Emerūt aromata vt veniētes vngerent ieſum. Nunqͥdvt ſuſcitarēt: Et nos ſcimꝰ frēs: qꝛ ſuſcitarenr̄m nō ē: ſꝫ vnge̓ nob̓ incūbit. Cur hͦ? Nēpene feteat qͥ hmoi eſt: ne ſit ceteris odor mortis: ne ꝑ effluat ⁊ penitꝰ diſſoluat̉. Emāt ꝓinde aromata ſua tres mulieres: mens: lin. gua: manꝰ. De his enī vt arbitror petrꝰ mādatū accepit tertio paſce̓ gregeꝫ dn̄i. Paſceinqͥt mēte: paſce ore: paſce oꝑe. Paſce animi or̄one: verbi exhortatiōe: exēpli exhibitione. Querat igit̉ mens aromata ſua: anteoīa compaſſiōis affectū: dehinc rectitudīs zelum: ⁊ int̓ hec diſcretiōis ſpm̄ non omittat.Quotiēs peccantē videris frēm ꝯtinuo ꝓcedere debet cōpaſſionis affectꝰ tanqͣꝫ cogtꝰ6. hūanitati quippe quē ꝯcipis ex teip̄o. Voſinquit apl̓s qͥ ſpiritales eſtis inſtruite hmōiin ſpū lenitatis: ꝯſiderās teipſum ne ⁊ tu tēteris. Et cū exiret dn̄s baiulās ſibi crucē etplangerēt ſuꝑ eū nōdū quidē oēs tribꝰ terre3. ſꝫ mulieres pauce ꝯuerſus ad eas: Filie inquit hieruſalē nolite flere ſuꝑ me: ſꝫ ſuꝑ voſipſas flete ⁊ ſuꝑ filtos vr̄os. Ordinē diligēter attēde. Suꝑ vos inqͥt pͥmo: deinde ſuꝑfilios vr̄os. Temetipſum attēde vt alij noueris cōꝑati vt arguas in ſpū lenitatis. Teipſum ꝯſidera ne ⁊ tu tēteris. Sꝫ qꝛ exēplūefficaciꝰ ꝑſuadet ⁊ altiꝰ impͥmit animo: mitto vos ad ſctm̄ illū ſenē: qui cū audiſſet pec-

caſſe vnū ex fratribꝰ: amariſſime flebat inqͥens. Ille hodie ⁊ ego cras. Qui ſic flebat ſuper ſe putas qꝛ nō cōpaſſus ſit frī: Hic itaqꝫcōpaſſiōis affectꝰ multis qͥdem ꝓdeſt: quiaanimꝰ liberalis ꝯtriſtari quē ꝓ ſe viderit anxiū erubeſcit. Sꝫ qͥd agimꝰ ꝙ nōnulli duraceruice ⁊ attrita ſunt fronte: vt qͦ magis eiscōpatimur: tātomagis nr̄e ⁊ cōpaſſiōe ⁊ patientia abutunt̉? None ſicut cōpatiebamurfratri: ita ipſi iuſticie compatiendū eſt: quavidemꝰ tam impudent̓ abijci: tam impudēter ꝓuocari? Scio ſi qͣ in nob̓ eſt charitas:ꝯtemptū hūc dei ferre eqͣnimit̓ nō poſſumꝰ.Hic eſt zelus iuſticie qͦ aduerſus delinquentes accēdimur: tanqͣꝫ pietate ducti erga eaꝫquā ꝯtemni videmꝰ iuſticiā dei. Verūtamēoportet vt pͥora ſibi vendicet cōpaſſiōis affectus. Alioqͥn in ſpū vehementi ꝯterimꝰ naues tharſis: ꝯterimꝰ quaſſatū calamū: extinguimꝰ linū fumigās. Sed cuꝫ vterqꝫ aderitvidelicet ⁊ paſſionis affectꝰ ⁊ zelus iuſticie:neceſſe eſt vt aſſit ſpūs diſcretionis: ne fortecū oporteat hūc exhiberi ille ꝓcedat: ⁊ indiſcretio ipſa ꝯfundat vniuerſa. Habeat itaqꝫmens nr̄a tertiū ſpm̄ diſcretiōis: vt miſcensapte tꝑibꝰ tꝑa: oportune emulari ⁊ nihilominꝰ ignoſcē ſciat. Samaritanꝰ ſit: cuſtodiens ⁊ obſeruāſ qn̄ oleū miẜicordie: qn̄ vinūferuoris exhibeat. Et ne forte meuꝫ putetisinuentū: ꝓphetaꝫ audite in pſalmo hec eadem ⁊ eodē ordine poſtulantē: Bonitatē in ẜquit ⁊ diſciplinā ⁊ ſcientiā doce me. Sꝫ vn̄hͨ nob̓? Neqꝫ enī talia ꝓfert virtutū germina terra cordis nr̄i: ſꝫ magis ſpinas ⁊ tribulos germinat nob̓. Emere gͦ oportet. Aquoaūt emenda ſunt: Ab eo vtiqꝫ qͥ ait: Venite Eemite abſqꝫ argēto ⁊ abſqꝫ vlla cōmutatiōevinū ⁊ lac. Nō ignoratis qͥd lactis dulcedoqͥd vini auſteritas deſignet. Quid eſt auteꝫemere ſine argēto ⁊ ſine cōmutatiōe: Nontalis eſt emptio apud amatores huiꝰ ſeculiſed apud auctorē ſeculi alia eſſe non poteſt.Propheta eniꝫ dixit: Dixi dn̄o deꝰ meꝰ es pstu: qm̄ bonoꝝ meoꝝ non egēs. Quā igiturcōmutationē ei dabis homo ꝓ gr̄a ſua quinulliꝰ eget: ⁊ cuiꝰ ſunt vniu̓ſa: Gr̄a gͣtis daetiā cū emit̉ gratis emit̉: qꝛ qd̓ dat̉ ꝓ ea noſbis meliꝰ retinet̉. Tria gͦ aromata mētis numo ꝓprie volūtatis emēda ſunt: quā quidēdimittēteſ nihil amittimꝰ: etiā lucramur plurimū cōmutātes illam in meliꝰ: vt cōis fiat qͥpria fuit. Porro cōis volūtas charitas e.Emimꝰ gͦ abſqꝫ cōmutatiōe recipiētes qd̓ n̄habuimꝰ: ⁊ qd̓ habuimꝰ melius retinētes.Qn̄ ꝟo compatiet̉ fratri qͥ in ꝓpria volūtal

Lucͣ. 33.

A oma. 8

Roma.5

Sal̓. e.

Io. 21.

Gen. 5

ps. 15.

Eſa. 55.

pͣs. 11