Druckschrift 
Sermones de tempore et de sanctis et de diversis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

De Reſurrectione dn̄iSermo I

perius indulgeāt voluptati. Obnubilat fratres ſolēnitatis leticiaꝫ materia triſtior ſꝫ ipſius plangimꝰ ſolēnitatis iniuriā quaꝫ diſſimularę nō poſſumꝰ nec in ipſa: īmo minus īipſa. Prochdolor. Peccādi tp̄s terminꝰ recidendi: facta eſt reſurrectio ſaluatoris. Exhoc nempe comeſſatiōes ⁊ ebrietates redeunt: cubilia ⁊ impudicitie repetunt̉: ⁊ laxantur ꝯcupiſcētijs frena qͣſi ad hͦ ſurrexeit chriſtus: ⁊ nō magis ꝓpt̓ iuſtificationē noſtraꝫ.Sic honoratis miſeri chriſtū quē ſuſcepiſtiſUenturo paraſtis hoſpitiū: ꝯfitentes pctācū gemitu: caſtigātes corda: elemoſynas impendētes: ⁊ ecce ſuſceptuꝫ ꝓditis inimicis:īmo exire cōpellitis pͥores neqͥtias admittēdo. Neqꝫ enī cohabitatio eſſe poteſt luci adtenebras chriſti cū ſuꝑbia: cū auaricia: cumambitione: cū fraterno odio: cū luxuria cuꝫfornicatiōe. Quid enī minꝰ p̄ſenti debet̉ qͣꝫventuro. Quid minꝰ reuerētie reſurrectionis tp̄s exigit qͣꝫ paſſiōis? Sed vos vt manifeſtū eſt neutrā honoratis. Nam ſi cōꝑateremī ⁊ ꝯregͣretꝭ: ſi cōmoreremī ⁊ ꝯreſurge̓tꝭ.Nunc autem ex ſola conſuetudine temporis ⁊ ſimulatione quadam humiliatio illaꝓceſſit: quam nō ſequit̉ exultatio ſpūalis..¶¶ Propt̓ hͦ vt ait apl̓s: Multi infirmi ⁊ imbecilles ⁊ dormiūt multi: ꝓpt̓ hoc crebra in diuerſis regionibꝰ hoīum mortalitas ſpāliterhis diebꝰ. Quid enī? Dep̄henſi eſtis int̓ anguſtiarū preuaricatores. Nō qui p̄uaricatięſtis: ſed qͥ ꝑſiſtitis in deſerto addētes p̄uaricationē: aut penitꝰ impenitētes: aut tēpidepenitētes: nec ꝑicula fugiētes: vel poſt miſeram exꝑientiā incentiua pctī. Irretiuit vosinimicꝰ ꝑplexis: vt ait ſcriptura: neruis teſticuloꝝ. Si hac ꝯſcīa chriſti ſacramēta refugitis: nihil vobis cōe cū chriſto: nō habetisvitam in vobis. Ipſum audite dicentē: Niſi māducaueritis carnē filij hoīs: ⁊ biberitiseius ſanguinē: nō habebitis vitā in vobis.Si indigne ſuſcipitis: iudiciū vob̓ māducatis: ſanctū corpꝰ dn̄i nō diiudicāteſ. Rediteergo p̄uaricatores ad cor: ⁊ ī toto corde q̄rite dn̄ꝫ ⁊ odite malū penitētes nō ꝟ̓bo tm̄ etlingua: ſꝫ ſpū ⁊ veritate. Quia ꝟo non ſatisꝯcidiſſe piget hoīeꝫ vt videt̉ qui adhuc manere diſponit in lubrico aūt erraſſe qͥ ducemnon q̄rit: ſit vere cōpūctiōis indiciū oportunitatis fuga: ſubtractio occaſiōis. Alioqͥn timendū valde ne dies iſta ſiquidē ⁊ ipſa poſita eſt in ruinā ⁊ reſurrectionē multoꝝ ī iſrael: reprobet vos vel tanqͣꝫ manifeſte alienoſa chriſto: non cōicantes vel tanqͣꝫ ſocios iude in quē intrauit ſathanas poſt buccellaꝫ.

Sed quid ad nos frēs de his qui foris ſuntiudicare: niſi ꝙ in eodem nos fuiſſe laqueoplangimꝰ: ab eodem erutos gͣtulamur: ſolamiẜicordia oꝑante: in quo miſerabilit̓ eosdetineri fraterna charitate dolemꝰ? Utināaūt vel nos iam ſctīficati ⁊ penitus alieni abhac miſera ⁊ ſacrilega ꝯſuetudīe īueniamurnec quicqͣꝫ in nobis pereat aūt minuat̉ d̓ exercitio ſpūali: ſacre reſurrectiōis aduentu: ſꝫtranſire magis ⁊ excreſce̓ ſtudeamus. Quicunqꝫ enī poſt lamēta penitētie nō ad carnales redit ꝯſolatiōes: ſꝫ in fiducia diuine miſerationis excedit: ingredit̉ nouā quandā deuotionē ⁊ gaudiū in ſpūſctō: nec tam cōpūgitur p̄teritoꝝ recordatiōe pctōꝝ: qͣꝫ delectat̉ memoria ⁊ inflammat̉ eternoꝝ deſiderio pͥmioꝝ: is plane eſt qͥ cū chriſto reſurgit:qui paſca celebrat: qͥ feſtinat in galileā. Vosergo chariſſimi ſi ꝯreſurrexiſtis cum chriſtoq̄ ſurſum ſunt q̄rite vbi chriſtꝰ eſt in dextera dei ſedens q̄ ſurſum ſunt ſapite nō que ſuper terrā: vt quēadmodū chriſtꝰ reſurrexita mortuis ꝑ gloriā pr̄is: ita ⁊ vos in nouitate vite ambuletis vt a ſeculari noticia ⁊ ꝯſolatiōe mūdi ꝑ compūctionē ⁊ triſticiā q̄ ẜmdeū eſt ad deuotionē ſctām ⁊ ſpiritaleꝫ vostranſire gaudeatis exultatione: ipſo p̄ſtante qui trāſiuit ex hoc mūdo ad pr̄em: ⁊ nosqͦꝫ trahere poſt ſe: ⁊ in galileā vocare dignatur: vt ſemelipſum nob̓ oſtendat qui eſt ſuꝑoīa deus bn̄dictꝰ in ſecula Amen.Sermo Ivnde ſupraAcepimus abapl̓o habitare chriſtū ꝑ fidem incordibꝰ nr̄is. Un̄ videt̉ nō incōgrue intelligi poſſe tādiu chriſtū in nob̓ viue̓qͣꝫdiu viuit fides: At poſtqͣꝫ fides mortua ē:qͦdāmō chriſtꝰ mortuꝰ ē in nob̓. Porro fideivitā oꝑa atteſtant̉ ſicut ſcpͥtū eſt: Oꝑa q̄ de 2dit mihi pr̄: ipſa teſtīoniū ꝑhibēt d̓ me. Necdiſcrepare videt̉ ab hac ſnīa: qͥ fidē ſine oꝑibus mortuā aſſerit in ſemetipſa. Sicut enimcorꝑis huiꝰ vitā ex motu ſuo dinoſcimꝰ: itaet fidei vitā ex oꝑbꝰ bonis. Itaqꝫ vita qͥdēcorꝑis ē aīa ꝑ quā mouet̉ ⁊ ſentit: vita ꝟo fidei charitas ē: qꝛ ꝑ illā oꝑat̉ ſicut in apl̓o legis: Fides q̄ ꝑ dilectione oꝑat̉. Un̄ ⁊ refrigeſcēte charitate fides morit̉: ſicut corpꝰ aīarecedēte. Tu gͦ ſi videris hoīeꝫ in bonis oꝑibus ſtrēnuū ⁊ feruore ꝯu̓ſatiōis hilarē: viuere ī eo fidē nō dubites: indubitata tenensvite illiꝰ argum̄ta. Sꝫ ſunt nōnulli qͥ cū ſpūceperint: heu carne poſtea ꝯſumāt̉. Scimꝰaūt qꝛ iā nō ꝑmaneat ī eis ſpūs vite: qꝛ ſcri-

.6oꝝ. 11

Iob .40

Io. 1o.Aa. 7.

Io. 10.

Ia. 20

Gal̓. 5.