Beati BernardiSer. LII

Cūqꝫ addiceret ꝟitas in ip̄m qͦꝫ iudicē ꝑtisſue īiuriā retorq̄ri dicēs cauēdū oīno ne fieret irritū ꝟbū pr̄is: ne ẜmo viuꝰ ⁊ effcax qͣlibet occaſiōe euacuaret̉: ꝑcite q̄ſo ait pax ꝑcite ꝟbis hmōi nō vos talis altercatio decet:ꝟtutū eſt inhoneſta ꝯtētio. Porro iudex inclinās ſe digito ſcribebat in terra. Erant aūtverba ſcripture: que pax ip̄a legit in auribꝰomniū. Ea ſiquidē ꝓpius aſſidebat. Hec dicit: perij ſi adam nō moriat̉: ⁊ hec dicit perijniſi miſcd̓iaꝫ conſequat̉. Fiat mors bona: ⁊habet vtraqꝫ qd̓ petit. Obſtupuere omēs īverbo ſapiētie ⁊ forma cōpoſitionis pariteratqꝫ iudicij. Siquidem manifeſtum fuit nullam eis querimonie occaſionē relinqͥ: ſiqͥdēfieri poſſet qd̓ vtraqꝫ petebat: vt et moreret̉⁊ miẜcordiā cōſequeret̉. Sed id quō fiet inquiūt? Mors crudeliſſima ⁊ amariſſimo ē:mors terribilis et ip̄o horrēda auditu. Bo.. na fieri qua naͣ rōne poterit. At tile: Morsinqͥt pctōrū peſſima: ſꝫ p̄cioſa fieri pōt morsſanctorū. An nō precioſa erit: ſi fuerit ianuavite: porta glorie: Precioſa inquiunt. Sedquō fiet iſtud. Fieri ait poteſt: ſi ex charitate moriat̉ quis: vtiqꝫ qui nihil debeat morti. Neqꝫ em̄ detinere poterit mors innoxiuꝫſed vorabitur vt ſcriptum eſt maxilla leuia3. than: ⁊ deſtruet̉ paries medius ſolueturqꝫcahos magnū: quod inter mortē vitamqꝫ cōfirmatū eſt. Nimiꝝ charitas fortis vt morsīmo ⁊ fortior morte ſi fortis illius intraueritatrium: alligabit eum ⁊ diripiet vaſa eius: ſꝫip̄o tranſitu ſuo ponet profundū maris viā:vt trāſeant liberati. Bonus viſus eſt ſceniovtpote fidelis ⁊ omni acceptiōe dignus. Sꝫvbi poterit ille innocens inueniri: qui morivelit non ex debito ſed ex volūtate: non exmalo merito: ſed ex beneplacito ſuo? Circuit veritas orbem terre: et nemo mūdus a ſorde: nec infans cuius eſt vniꝰ dei vita ſuꝑ terram. Sed ⁊ miẜicordia celū omne pluſtrat⁊ in angelis qͦꝫ ne dixerim prauitate: minorētamē inuenit charitatem. Nimirū hec victoria alij debebat̉. qͦ maiorē charitatem nemohaberet: vt aīam ſuā poneret qͥs ꝓ ẜuis inutilibꝰ et indignis. Nā ⁊ ſi ip̄e iā nō dicit nosſeruos: hoc ip̄m īmenſe dilectionis eſt: ⁊ eximie dignatiōis. Nos autem ⁊ ſi oīa que p̄cepta ſunt nobis faceremꝰ: qͥd aliud dicere deberemus: nſi ꝙ ſerui inutiles ſumꝰ? Sed qͥseū ſuper hoc conuenire p̄ſumeret?: Redeūtad conſtitutā diem veritas ⁊ miẜicordia: anxie plurimū nō inuēto qd̓ deſiderabāt. Tūcijvero ſeorſum pax conſolans eas: vos inqͥtneſcitis quicqꝫ neqꝫ cogitatis. Non eſt qui

faciat bonū hoc: nō eſt vſqꝫ ad vnū. Qui cōſiliū dedit. ferat auxiliū. Intellexit rex quidloqueret̉: et ait: Penitet me feciſſe hominē. SPena inquit me tenet: mihi incūbit ſuſtinere penā: penitentiā agere ꝓ homine quē creaui. Tūc ergo dixit: ecce venio. Nō em̄ pōthic calix tranſire: niſi bibam illū. Et accerſito gabriele vade inquit dic filie ſyō: ecce rex.tuꝰ. Feſtinauit ille ⁊ ait: Adorna thalamuꝫtuū ſyon: ⁊ ſuſcipe regē. Porro vēturo regimī̄a et ꝟitas obuiauerūt ſic̄ ſcpͥtū ē: Miſe/ pͣricordia ⁊ ꝟitas p̄cedēt faciē tuaꝫ. Iuſticiathronū p̄parat: ſcd̓m illud: Iuſtici a ⁊ iudicium p̄paratio ſedis tue. Pax cuꝫ rege venitvt ꝓph̓a fidelis īueniret̉ qui dixerat: Paxerit in terra nr̄a cū venerit. Inde eſt ꝙ natodn̄o angelorū chorꝰ canebat: Pax in terraᵖhoībꝰ bone volūtatis. Sed ⁊ tūc iuſticia etpax oſculate ſūt: q̄ nō modice videbant̉ hactenꝰ diſſidere. Prior em̄ ſi qͣ erat ex lege iuſticia nō oſculū ſed aculeū magis vrgēs matgis timore: qͣꝫ ꝓuocās dilectiōe. Sed nec habuit illa recōciliationē: ſicut habet nūc q̄ exfide noſcit̉ eē iuſticia. Alioqͥn qͥd erat ꝙ necabraam nec moyſes nec ceteri iuſti tꝑis illiꝰin obitu ſuo pacē illā beatitudinis eterne apprehendere: aut regnū pacis poterant introire niſi qd̓ mīme adhuc iuſticia ⁊ pax ſeſe fuierant oſculate: Ex hoc ſane dilectiſſimi feruentiore nobis zelo ſectāda iuſticia eſt. Sidem iuſticia ⁊ pax oſculate ſunt: ⁊ indiſſolubile amicitiarū iniere fedus: vt quicūqꝫ teſtimoniū iuſticie tulerit: hylari vultū iam amplexibus letis accipiat̉ a pace: nidip̄m dormiens et requieſcens.¶ Sermo ſecundus vnde ſupra.Unſiderare eſtfrēs in ſolēnitatē hodierna dn̄ice annūciatiōis: velut ameniſſimā quandaꝫ planiciē: ſimplicē nr̄e reparatiōis hiſtoriam. Iniūgit̉ noua legatio: angelo gabrieli⁊ noua virgo ꝓfeſſa virtutē: noue ſalutationis honorat̉ obſequio. Antiqͣ excludit̉ maledictio mulierū: nouaꝫ noua mater accipitbenedictionē. Implet̉ ꝑ gratiā q̄ ꝯcupiſcetiam neſcit: vt ſpū ſuꝑuenientē altiſſimi pariat filium: que virū dedignat̉ admittere. Intrat ad nos eadem porta: ſalutis antidotumqua venenū ſerpentis ingrediens: vniuerſitatem generis humani occuparat. Innumēros huiuſcęmodi flores ex his facile eſt legere pratis: ſed intueor mediā metuende ꝓfuntditatis abyſſum. Abyſſus vero imꝑſcrutabilis incarnatiōis dn̄ice ſacramētū: abyſſus

Ezech .13.

Io. 11.

ps. 33.

Lac̓ .

Lcb .3.

Bo .6

ps. 88.