Pn̄ica. Ipoſt octauam Ep̄i. Sermo II

piarū prādiū celebrat̉: naꝫ cena qͦdē in celoet in aula eterna parat̉. Verūtamē nunqͥdibi vinū deficiet?. Abſit. Inebriabimur ibiab vbertate domꝰ dei: ⁊ torrēte voluptatiseiꝰ potabimur. Paratū ē ꝓfecto ill̓ nuptijsflumē vini: vini inqͣꝫ qd̓ letificat cor. Siqͥdēflumīs impetꝰ letificat ciuitatē dei. Nūc autem qm̄ grādis nobis reſtat via: prandiumqͥdē accipimꝰ hic ⁊ ſi nō in tāta copia: ꝙ plenitudo ⁊ ſatietas cene reſeruet̉ eterne. Hicergo nōnunqͣꝫ vinū deficit gr̄a ſcꝫ deuot ionis: ⁊ feruor charitatis. Quotiens mihi neceſſe ē frēs poſt lachrymoſas q̄rimonias veſtras exorare mr̄em miſericordie: vt ſuggerat ſuo benigniſſimo filio: qm̄ vinū non habeatis. Et ipſa dico vobis chariſſimi ſi pie anobis pulſata fuerit nō deerit neceſſitati nr̄eqm̄ miſericors ē: ⁊ mr̄ miſericordie. Nam ſicōpaſſa ē verecūdie illoꝝ a qͥbꝰ fuerat inuitata: multomagis cōpatiet̉ nob̓: ſi pie fueritīuocata. Placet enī illi nuptie nr̄e: ⁊ ꝑtinētad eam multo ampliꝰ illis: nimirū d̓ cuiꝰ vtēro tanqͣꝫ e thalamo ſuo celeſtis ſpōſus ꝓceſſit. Sꝫ quē non moueat qd̓ ī nuptijs ſuis reſpondit dn̄s benigniſſime ac ſctīſſime matritus. ſue dicēs: Quid mihi ⁊ tibi ē mulier? Quidtibi ⁊ illi ē dn̄e? Nōne qd̓ filio ⁊ mr̄i? Quidad illā ꝑtines q̄ris: cū tu ſis bn̄dictꝰ fructusventris eius īmaculati? Nōne ipſa ē q̄ ſaluopudore ꝯcępit: ⁊ ſine corruptōe te peperit:Nōne ipſa ē in cuiꝰ vtero nouē mēſibꝰ moratus es: cuiꝰ ꝟgineis vberibꝰ lactatꝰ es: cūqua iam duodecim ānoꝝ factꝰ d̓ hieruſaleꝫdeſcēdiſti: ⁊ eras ſubditus illi? Nūc gͦ dn̄eqͥd moleſtus es illi dicens: quid mihi ⁊ tibiMultū ꝑ oēꝫ modū. Sꝫ manifeſte iam video ꝙ nō velud indignās aut ꝯfunde̓ volēvirginis mr̄is tenerā verecūdiā dixeris qͥdmihi ⁊ tibi: cū veniētibꝰ ad te iuxta mr̄is p̄ceptū miniſtris: nihil cunctatꝰ facias qd̓ illaſuggeſſit. Vt qͥd gͦ frēs: vt qͥd ſic rn̄derat prius: Utiqꝫ ꝓpt̓ nos: vt ꝯuerſos ad dn̄m iaꝫnon ſollicitet carnaliū cura parētū: ⁊ neceſſitudines ille non impediant exercitiū ſpūaleQuādiu enī de mūdo ſumꝰ: debitores nosꝯſtat eſſe parētibꝰ. At poſtqͣꝫ reliqͥmus noſmetipſos: multomagis ab eoꝝ ſollicitudīe liberi ſumꝰ. Un̄ ⁊ legimꝰ frēm quēdam in heremo ꝯuerſantē: cū ad eū carnalis frat̓ auxilij gr̄a aduētaſſet rn̄diſſe vt adiret alterū fratrem eoꝝ: cū ille vtiqꝫ iam obiſſet. Cūqꝫ admiratꝰ qͥ venerat rn̄deret: qꝛ ille obijt: heremita ſe qͦꝫ ſimilit̓ obijſſe rn̄dit. Optime ergonos docuit dn̄s ne ſolliciti ſimꝰ ſuꝑ ꝓpinqͥscarnis noſtre plus qͣꝫ religio poſtulet: qn̄ ip-

ſi matri ⁊ tali mr̄i reſpondit: quid mihi ⁊ tibi eſt mulier? Sic ⁊ in alio loco cuꝫ ſuggereret ei quidam: qm̄ foris ſtaret cū frībus dn̄iquerens ei loqui reſpōdit. Que eſt mr̄ mea: ⁊et qui ſunt frēs mei? Ubi modo ſunt qui taꝫcarnalit̓ ⁊ inaniter ſuꝑ carnalibꝰ ꝓpinqͥs ſuis ſolent eſſe ſolliciti: ac ſi adhuc viuerēt ⁊ ipſi cum eis? Sed videamꝰ iam quid ſequiturErant ait euāgeliſta hydrie ſex poſite ſcd̓m⁊purificationē iudeoꝝ. Uel ex hoc potes manifeſtiꝰ aduertere non plenitudinē ſed p̄parationē nuptiarū eē: vbi nimirū adhuc opꝰeſt purificatione. Deſponſatiōis ergo nuptie iſte ſunt: non copulatiōis. Abſit enī illisin nuptijs fore vaſa purificatiōis: qn̄ glorioſam ſibi chriſtus eccleſiam exhibebit nō habentem maculam neqꝫ rugam: aut aliqͥd huiuſmodi. Ubi autem non erit macula q̄ purificatio erit neceſſaria? Nunc vtiqꝫ lauādi tēpus eſt: nunc purificationē patet eſſe neceſſariam: quoniā nemo mundus a ſorde: necinfans cuius eſt vnius dei vita ſuper terrā.Nunc abluit̉ ſponſa: nunc purificat̉: vt ī celeſtibus illis nuptijs ſponſo ſuo ſine oī macula p̄ſentet̉. Queramus ergo hydrias ſex:in quibus hec ablutio ludeoꝝ idem ꝯfitentiū purificatio fiat. Nam ſi dixerimꝰ qꝛ peccatū non habemus noſipſos ſeducimꝰ: ⁊ veritas in nobis non eſt: que ſola liberat ſolaſaluat ſola lauat. Qd̓ ſi ꝯfiteamur peccatanoſtra: non deerūt veris iudeis purificationis hydrie: qm̄ fidelis eſt deus qui dimittatnobis peccata: ⁊ emūdet nos ab oī iniqͥtateEi go quidem ſex hydrias ſex obſeruātiasarbitor eſſe: quas ad purificāda ꝯfitentiumcorda ſancti patres inſtituere: ⁊ omnes illaſni fallor hic poterimus inuenire. Prima ſiqͥdem hydria ꝯtinentia eſt caſtitatis: qua diluitur quicqͥd ante luxuriaᵐ qͥnauit. Secūda ꝟo jeiuniū eſt: vt qd̓ maculauerat crapula nunc abſtinentia mundet. Per ſegnitiemquoqꝫ ⁊ ocioſitatem que inimica eſt anime:multas ꝯtraximus ſordes contra dei ſentētiam: in ſudore vultus alieni non noſtri pane veſcentes: propter hoc quoqꝫ tertia hydria nobis apponitur: vt ſordes ille in labore manuū diluantur. Sic ⁊ per ſomnolentiam ceteraqꝫ noctium ⁊ tenebrarum operamulta deliquimus: ideo quoqꝫ quarta hydria vigiliarum obſeruantia ponitur: vt nocte ſurgentes ad ꝯfitendum domino: nō bonas noctes p̄teriti tꝑis redimamꝰ. Iā ꝟo d̓lingua quis neſciat qͣꝫ multum inqͥnaueritnos per vaniloquia ⁊ mendacia: per detractiones ⁊ adulatiōes: ꝑ ꝟba malicie ⁊ verf iii

f iiij

231 0

.45.

Var. 3

Textus.

i. Io. 1.

hen̄. 3.