Druckschrift 
Sermones de tempore et de sanctis et de diversis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Beali BernardiSer. XXXVI

narius ⁊ qͦtidianꝰ cibus dat̉ in oꝑe: ⁊ merces ſeruat̉ in fine: ſic dn̄s in vita eterna reddet: ⁊ interim centuplū repromittit ⁊ exhibet. Quid gͦ mirū ſi timet ne perdat hāc gratiam: qͥ iam ꝯſecutus eſt eam? Hec eſt metreta tertia: quā ſub diſiūctiōe ſignant̓ poſuit: eo ꝙ nō oīum ſit: qꝛ nec oībus centupluꝫrepromiſſum: ſed ſolis qͥ oīa reliquerūt.Sermo IIvnde ſupraNoperibꝰ domini frēs ⁊ minꝰ capaces aīos exterior ꝯſideratio paſcit: ⁊ qui magis exercitatos hn̄t ſenſus ſolidiorē intus cibum inueniūt ⁊ ſuauiorē: tanqͣꝫ adip̄eꝫ medullamqꝫ frumēti. Sūt enī ⁊ exteriori ſpeciedelectabilia: ⁊ interiori ꝟtute multo delectabiliora: quēadmodū ⁊ ipſe exteriꝰ qͥdeꝫ ſpecioſus erat forma p̄ filijs hoīm: interiꝰ autētanqͣꝫ candor lucis eterne: etiaꝫ ip̄e ſuꝑeminens vultibꝰ angeloꝝ. Apparebat eī forishomo ſine culpa: caro ſine pctō: agnus ſine.i. macula. Quā ſpecioſi pedes annūciātis pacem annūciātis bona: ſꝫ multo ſpecioſiꝰ ⁊ p̄cioſius caput eiꝰ qͣſi caput chriſti deꝰ. Dele.5. beati oculi qͥ viderūt: ſꝫ multomagis btī mūctabilis aſpectꝰ hoīs in quē pctm̄ nō cadit ⁊do corde: qm̄ ipſi deū videbūt. Deniqꝫ cuꝫꝑueniſſet ad nucleū: teſtā iam licet decoramvalde nō reputabat apl̓s dicēs: Et ſi cōgͦuimus aliqn̄ chriſtū ẜm carnē: ſꝫ nūc iam nonlo. 6 nouimꝰ. Nimirū qꝛ dn̄s ipſe p̄dixerat: caronon ꝓdeſt quicqͣꝫ: ſpūs eſt qͥ viuificat. Sedhec ē ſapīa quā loquit̉ paulus int̓ ꝑfectos:x. 2. non int̓ eos quibꝰ legimꝰ ab eodē dictū: Nihil arbitratꝰ ſum me ſcire int̓ vos niſi ieſumchriſtū ⁊ hūc crucifixū. Totꝰ ſuauis ē: totuſſalubris ē: totus delectabil̓: totꝰ deniqꝫ ẜmſponſe vocē deſiderabil̓. Sicut aūt ī eo oſtēſum ē: ſic ⁊ in oꝑibꝰ eius reꝑies. Nā ⁊ ſuꝑficies ipſa tanqͣꝫ a foriſ ꝯſiderata decora ē valde ⁊ ſi qͥs fregerit nucē intus inueniet qd̓ iocundiꝰ ſit: ⁊ multo ampliꝰ delectabile. Nonſic apud pr̄es veteris teſtamēti reꝑies. Nāet in oꝑibꝰ eoꝝ decora ⁊ delectabil̓ eſt ſignficatio myſtica: ipſa tamen ſi ꝑ ſe ꝯſiderent̉inuenient̉ aliqn̄ minꝰ digna: vt ſunt facta iacob: adulteriū dauid ⁊ multa ſimilia. Precioſa qͥdem ſunt fercula: ſꝫ vaſa nō adeo pretioſa. Et fortaſſe ꝓpterea dictū eſt: tenebroſa aqua in nubibus aeris: quoniam tenebroſe nubes ille fuerunt: ⁊ ſubiunctum eſt d̓ domino: pre fulgore in conſpectu eius nubęs

tranſierunt. Crędo iam aduertiſtis ad quidhoc dicere velim. Audiſtis enim hodię miraculum infactū nuptijs: initiū vtiqꝫ ſignorū dn̄i: cuiꝰ ⁊ hiſtoria ſatis ē ammirabilis: etſignificatio ampliꝰ delectabil̓. Magnū enīdīne maieſtatis indiciū fuit: ad nutum dn̄i:aquā ī vinū ꝯuerti: ſꝫ ⁊ illa multa melior mutatio dextere excelſi: quā in iſta p̄figurauit.Oēs enī nos ad ſpūales nuptias vocati ſumus: in qͥbꝰ vtiqꝫ ſpōſus ē chriſtꝰ dn̄s. Un­ p̄sde canimꝰ in pſalmo: Et ipſe tanqͣꝫ ſponſusp̄cedēs d̓ thalamo ſuo. Sponſa ꝟo noſipſiſumꝰ: ſi nō nob̓ videt̉ incredibile ⁊ oēs ſiml̓vna ſpōſa: ⁊ aīe ſingl̓oꝝ qͣſi ſingule ſponſe.Sꝫ qn̄ hͨ ſentire poterit fragilitas nr̄a d̓ deoſuo: ꝙ eo affectu ſe diligat qͦ diligit̉ ſponſa aſpōſo? Multū enī hͨ ſpōſa ſpōſo ſuo inferior genere: inferior ſpē: inferior dignitate. Attamē ꝓpt̓ ethyopiſſam iſtā d̓ longinqͦ filiuseterni regis aduenit: ⁊ vt ſibi deſpōſaret illam: etiā mori ꝓ ea nō timuit. Moyſes qͥdem ethyopiſſam duxit vxorē: ſꝫ nō potuitethyopiſſe mutare colorē: chriſtꝰ ꝟo quamadamauit ignobilē adhuc ⁊ fedā: glorioſaꝫſibi exhibebit eccleſiā: nō hn̄tē maculā neqꝫrugā. Murmurat aaron murmuret ⁊ maria: nō noua ſꝫ vetus: nō mr̄ dn̄i ſꝫ ſoror moſi. Nō nr̄a inqͣꝫ maria: illa enī ſollicita eſt qͥdforte deeſt in nuptijs. Vos aūt vt dignū eſtmurmurātibꝰ ſacerdotibꝰ murmurāte ſynagoga: toto affectu in gr̄arūactiōe verſaminiUn̄ enī tibi o hūana aīa: vn̄ tibi hͦ? Un̄ tibitam ineſtimabil̓ gloria: vt eiꝰ ſponſa merearis eſſe in quē deſiderāt angeli ipſi ꝓſpice̓:Un̄ tibi hͦ vt ip̄e ſit ſpōſus tuꝰ: cuiꝰ pulchritudinē ſol ⁊ lunā mirāt̉: Quid retribues domino ꝓ omībꝰ que retribuit tibi: vt ſis ſociamenſe: ſocia regni: ſocia deniqꝫ thalami: vtintroducat te rex in cubiculū ſuū. Uide iamqͥd d̓ deo tuo ſentias: vide qͣꝫtuꝫ d̓ deo p̄ſumas. Uide qͥbus brachijs vicarie charitatis reamādus ⁊ amplectēdus ſit: qͥ tanti teeſtimauit: īmo qui tanti te fecit. De late̓ enīſuo te reformauit: qn̄ ꝓpt̓ te obdormiuit incruce: ⁊ ob hͦ ſomnū mortis excepit. Propt̓te a deo pr̄e exiuit ⁊ mr̄em ſynagogā reliqͥt:vt adherēs ei vnꝰ cuꝫ eo ſpūs efficiaris. Ettu ergo audi filia ⁊ vide ⁊ ꝯſidera qͣꝫta ſit eiga te dignatio dei tui: ⁊ obliuiſce̓ populū tuum ⁊ domū pr̄is tui. Deſere carnales affectus: ſeculares mores dediſce: a pͥoribꝰ vitijſabſtine: ꝯſuetudīes noxias obliuiſce̓. Quidenī putas: nonne ſtat angelus dn̄i qͥ ſecet temediā: ſi forte qd̓ auertat ipſe alterū admiſeris amatorē. Iā enī deſpōſata es illi: iaꝫ nu

Mat. .5.

1.Coꝝ 2.

Naū .j.

Io. 6

pͣs. jt.