Druckschrift 
Sermones de tempore et de sanctis et de diversis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Beati Bernardi

Beati BernardiSer. XXX

A

Beati BernardiN circūciſionedn̄i frēs habemꝰ qd̓ amemꝰ ⁊ ammiremur: habemꝰ etiam qd̓ imitemur. Patet in ea magnū dignatiōis bn̄ficiuꝫvnde gratias agamꝰ: latet aliquid clauſum:qd̓ in nobis implere debeamꝰ. Venit nanqꝫdn̄s ꝓter nos non ſolū redimēdos ſanguiniseffuſione: ſed ⁊ docēdos verbis: ⁊ exemplisnihilominꝰ inſtruēdos. Sicut enī penitꝰ eratinutile viaꝫ ſcire ſi detineremur in carceri: itaredimi non ꝓdeſſet: ſi vie ignaros qui primꝰinueniret: primus reduceret in carcerē retrudendos. Itaqꝫ in maiore quidē etate patiētieet humilitatis ⁊ ſuꝑ oīa charitatiſ ceterarūqꝫvirtutū manifeſta dedit ſaluator exempla: ininfantia ꝟo figuris velata. Sꝫ anteqͣꝫ ad hecdiſcutiēda veniamꝰ delectat aliquid prius detanta ⁊ tam manifeſta dignatiōe loqui. Habent angeli gloriam pura ⁊ ꝑfectam: ſed necnos erimus ſine gloria. Videmꝰ gloriā eiusgloriā quaſi vnigeniti a patrē: gloriā mīe ⁊ affectun vere paterni: gloriā ꝓcedentis ex corde pr̄is: ⁊ paterna plane viſcera exhibentis.Oēs enī peccauerūt ait apl̓s ⁊ egent gloriam.5. dei. Et alio loco: mihi inqͥt abſit gloriari: niſiin cruce dn̄i nr̄i ieſu chriſti. Quid enī nob̓ glorioſiꝰ: qͣꝫ ꝙ tanti exiſtimauit nos deus? Queve maior illi gloria: qͣꝫ tanta dignatio ⁊ tantabenignitas: eo vtiqꝫ dulciſſima ꝙ tam graturta? Nam ꝓ impijs mortuꝰ eſt. Videtis qͣꝫtuꝫfecit ⁊ ꝓ qualibꝰ. Pro qͣlibꝰ vt nō ſuꝑbiamꝰ:qͣꝫtū ne deſperemꝰ. Propterea vt inueniamini non ſpm̄ hr̄e huiꝰ mūdi: ſꝫ ſpm̄ qui ex deo ēet ſciatis q̄ a deo data ſunt vob̓: nolite obſecro fieri ſicut equus ⁊ mulus: ſꝫ ſicut piū iumētum qd̓ ait: Vt iumentū factꝰ ſum apud te: etego ſemꝑ tecū. Talia enī iumēta cogͦſcūt poſſeſſorē ſuū ⁊ p̄ſepe dn̄i ſui: in qͦ poſituꝫ eſt eispijſſimū fenū ipſe qͥ panis ē angeloꝝ. Ipſe eīeſt panis viuꝰ de qͦ viuere debuit hō: ſꝫ qꝛ hōiumentū factꝰ ē: ⁊ panis factꝰ ē fenū: vt vel ſicviuat de eo. Et huiꝰ qͥdē mutatiōis ſacramē/tū die natiuitati celebratū eſt qn̄ verbum cato ro factū eſt: cum ſit oīs caro fenū. Ipſa gͦ dieminoratꝰ eſt ab angelis ⁊ habitu inuentus vthō: hodie ꝟo mirabiliꝰ aliqͥd audio. Iā minoratꝰ ē multominꝰ angel̓: qͥ nō ſolū formā hoīsſꝫ formā hꝫ pctōris: ⁊ infigit̉ velut qͦdā cauterio latronis. Quid ē enī circūciſio: niſi ſuperfluitatis ⁊ pctī indiciū? In te dn̄e ieſu qͥd ē ſuperfluū qd̓ circūdat̉? None tu verꝰ deus esde deo pr̄e: hō verꝰ ſine oī pctō de virgīe matre? Quid facitis circūcidētes eū? Putatis qꝛ

preputij caro circūciſa nō fuerit: ꝑibit aīa ipſius de populo ſuo? Poteſt obliuiſci pater filijvteri ſui? Aut nō cogͦſceret eū: niſi ſignuꝫ circumciſiōis haberet. Immo ꝟo ſi qͦ mō poſſꝫnon agnoſcere filiū in quo ei bn̄ placuit: ex hͦmaxīe ſigno poterat ignorare eū: inuēta in eocircūciſiōe: quaꝫ pctōribus ipſe ꝓuiderat obpurgationē vtiqꝫ delictoꝝ. Sed qͥd miruꝫ ſicaput ꝓ mēbris accepit curationē: quā tn̄ ī ſeipſo nō habuit neceſſariā? Nōne ⁊ in mēbrisnoſtris ſepe ꝓ vnius infirmitate alteri adhibet̉ curatio? Dolet caput ⁊ in brachio fit coctura: dolent renes ⁊ fit in tibia. Ita hodie ꝑtotiꝰ corꝑis putredine cauteriū quoddā infixum eſt in capite. Deniqꝫ qͥd mirū: ſi ꝓ nobisdignatꝰ eſt circūcidi: ꝓ quibꝰ dignatꝰ eſt mori? Totus ſiqͥdem mihi datꝰ: ⁊ totus in meosvſus expenſus eſt. Ego enī audiēs qꝛ tranſitante carcerē filius magni regis: cepi altꝰ gemere ⁊ miſerabiliꝰ exclamare dicens: Fili deimiſerere mei. At ille ſicut benigniſſimꝰ: quisnam eſt inqͥt iſte fletus ⁊ vlulatꝰ quem audioEt dicūt ei. Ipſe eſt adaꝫ ꝓditor ille queꝫ pater veſter trudi fecit in carcerē: donec cogitetquibus illum ſupplitijs faciat interire. Quidageret cuiꝰ natura bonitas: cui ꝓpriū eſt miſereri ſemꝑ ⁊ parcere? Deſcēdit in carcerē: venit vt educat vinctū de domo carceris. Iudei ꝟo non īmemores odio qͦ oderāt pr̄em: exercent illud in filiū. Vnde ⁊ ipſe ait: Qoder̄tme ⁊ pr̄em meū. Quid ergo fecerūt impij: qͥbus grauis erat etiam ad videndū? Hic ē in­ 9quiūt heres: venite occidamꝰ eū. Sic gͦ occiderūt agnū dei: in ſuā quidē ꝑniciē: ſꝫ in ſalutem nr̄am. Illi enī ſanguinē agni fuderūt: noſacceſſimꝰ ⁊ bibimꝰ illū. Accepimꝰ calicē ſalutaris: ⁊ calix inebriāſ qͣꝫ p̄clarꝰ eſt. Ecce vndegr̄as agamꝰ. Nam ante paucos dies celebrauimꝰ aduētū eiꝰ in carcerē huiꝰ mūdi: id ē: diēnatalis: hodie ꝟo celebramꝰ ꝙ catenas ⁊ vincula nr̄a ſuſcepit. Hodie enī qui pctm̄ nō fecitvt reos abſolueret īnoxiaſ manꝰ eoꝝ cateniſinſeruit. hodie ſub lege factꝰ ē: qͥ legem dedit.Sꝫ dicēdū ē iā qͥd in hac circūciſiōe nob̓ ſpūalit̓ indicet̉ agēdū. Neqꝫ enī ſine cā in lege p̄ceptū: nec ſine cauſa cōpletuꝫ ē in dn̄o: vt octaua die fieret circūciſio. Sꝫ qͥs cogͦuit ſenſuꝫdn̄i: aut qͥs ꝯſiliariꝰ eiꝰ fuit. Aſſit nūc vr̄is deſiderijs aduocatꝰ ſpūs qui ſcrutat̉ alta dei: etediſſerat vobis ſacramētū iſtud octaue diei.Nō ignoramꝰ iā oportere hoīeꝫ naſci denuo:nā ꝓpt̓ hͦ ſcd̓o natꝰ ē dei filiꝰ. In pctīs ſiqͥdeꝫnaſcimur oēs: ⁊ neceſſe habemꝰ renaſci in gratia: quā in baptiſmate quidem ꝑcepimꝰ: ſedheu totū perijt in ſeculari vita. Nunc primū

Sen̄. 77.

Aoma. 3.

pͣs. 72.

Eſa. 40

Gen̄. 19.

Io. 15.

Mat. 21.