Druckschrift 
Sermones de tempore et de sanctis et de diversis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

ndie Natalis dn̄iSermo I

nobis quando videlicꝫ ſuſcitabit mortaliacorpora noſtra: ⁊ deſtruetur nouiſſima inimica mors. Propterea enī reſurgens decorem indutꝰ eſt: non ſicut antea naſcēs pannis inuolutꝰ eſt. Propterea qui prius ſinumiſcd̓ie affluebat non iudicās quenqͣꝫ reſuigens p̄cinxit ſe: ⁊ iuſticie cingulo videt̉ qͦdammodo effluentē ſinū miſcd̓ie collegiſſeqm̄ extunc parat̉ ad iudiciuꝫ: qd̓ in noſtrareſurrectiōe futurū eſt. Nā ⁊ ꝓpterea paruulus antea venit vt miſcd̓iam p̄rogaret: ⁊futurū in fine iudiciū precurrēs miſcd̓ia tēpęraret. Licet enī paruulus ad nos venerit: non parū tamen attulit: non parū ꝯtulit nobis. Si queris qͥd attulit primo oīumattulit miſcd̓iam: ẜm quā teſte apl̓o: Saluos nos fecit. Neqꝫ enī his tm̄ ꝓfuit quostunc p̄ſens inuenit: ſed fons eſt qui nunqͣꝫpoterit exhauriri. Fons nobis eſt chriſtusj. dn̄s vnde lauemur. ſicut ſcriptuꝫ eſt: Quidilexit nos ⁊ lauit nos a peccatis noſtris.Uerūtamen non iſte ſolus aquarū vſus ēnec tm̄ ſordes abluūt: ſed ⁊ ſitim extinguūt14. Beatus ꝟo ait ſapiēs qui in ſapīa morabitur: ⁊ qui ī iuſticia meditabit̉. Et poſt paui. sͣ ca. Aqua inqͥt ſapīe ſalutaris potabit illū.Bene ſapīe ſalutaris: qm̄ ſapientia carnismors eſt: ⁊ ſapiētia mūdi etiam ipſa inimica eſt deo. Sola que ex deo eſt ſapīa ſaluta.3. ris que ẜm beati iacobi diffinitioneꝫ: Primū pudica: deinde pacifica eſt. Nam ſapīacarnis voluptuoſa ē nō pudica. Sapiētiamūdi tumultuoſa eſt non pacifica. Sapiē.tia ꝟo que ex deo eſt primū pudica eſt: nonquerens que ſua ſunt ſed q̄ ieſu chriſti: vt n̄ſuam quiſqꝫ faciat voluntatē: ſed ꝯſideretque ſit volūtas dei: deinde pacificarlo abūdans in ſuo ſenſu ſed alięno magis aquieſcens ꝯſilio vel iudicio. Tertius ac uarumvſus eſt irrigatio: quā ꝓfecto maxime neceſſariā habent nouelle plantatiōes. Alioqͥn aūt minus ꝓficient: aut ex toto ꝑibūt p̄ſiccitate. Querat ergo deuotiōis aquas qͥſquis ſemīauerit bonoꝝ operū ſemina: vt irrigatus fonte gratię bone ꝯuerſatiōis orinon exareſcat: ſed in ꝑpetua viriditate ꝓficiat. Orat enī ꝓ huiuſmodi ꝓph̓a: Et holocauſtū tuū inquiēs pingue fiat. Sic ⁊ inlaudibꝰ aaron legis: qm̄ ſacrificiū eius quotidianꝰ ignis abſumpſit. In qͥbus oībꝰ nihil aliud intellligendū videtur: niſi vt bonaopera feruore deuotiōis ⁊ dulcedīe ſpūaliſgratie ꝯdicnt̉. Putas inueniri poterit qͣrtus fons; vt paradiſum recupemꝰ: quattuor fontiū irrigatione amęniſſimū? Nam ſi

terrenā paradiſum denuo nobiſ reddendānon ſperamus: quomodo regnū celoꝝ ſperabimus? Si terrena inquit dixi vobis ⁊ n̄ ⁊creditis: quomodo ſi dixero vobis celeſtiacredetis? Nunc autē vt de exhibitiōe p̄ſentium firma ſit expectatio futuroꝝ: paradiſum habemus multo meliorē ⁊ longe delectabiliorē qͣꝫ primi parentes habuerunt: etparadiſus noſter chriſtus dn̄s eſt. In quotres quidem fontes iam inuenimꝰ: quartūqueramꝰ. Habemꝰ de fonte miſcd̓ie ad diluendas culpas aquas remiſſiōis: habemꝰde fonte ſapiētie ad potandū ſitim noſtramaquas diſcretionis: habemꝰ de fonte gratie ad irrigādas plantas bonoꝝ operū aqͣſdeuotionis. Queramꝰ ad decoquēdos cibos aquas feruētes: aquas emulationis.He condiūt ⁊ decoquūt affectiōes noſtraſet ebulliunt de fonte charitatis. Vnde aitꝓpheta: Concaluit cor meū intra me: ⁊ in pmeditatiōe mea exardeſcet ignis. Alibi qͦꝫ:Zelus inquit domus tue comedit me. Si P.quidem ex dulcedine deuotiōis diligēs iuſticiam: ex feruore emulatiōis odio habetiniquitatē. Et vide ne forte de fontibꝰ iſtispredixerit eſaias: Haurietis aquas in gaudio de fontibꝰ ſaluatoris. Nam vt ꝓmiſſionem hanc vite p̄ſentis eſſe noueris non future illud attende qd̓ ſequit̉: dicetis in illadie: Confitemī dn̄o: ⁊ inuocate nomē eiusInuocatio quippe p̄ſentis temporis eſt: ſicut ſcriptum eſt: Inuoca me in die tribula/ ꝑtionis. Porro ex his quattuor fontibꝰ tresquidem ꝓprie ꝯuenire vident̉ tribus eccleſie ordinibꝰ ſinguli ſingulis. Nam primusquidem cōmunis eſt omnibꝰ. In multis eīoffendimꝰ omnes: ⁊ neceſſariū habemꝰ miſericordie fontem quo poſſimꝰ earum effuſionū abluere ſordes. Omneſ inqͣꝫ peccauiᶻmus ⁊ egemus gloria dei. Et prelati ⁊ ꝯtinentes ⁊ ꝯiugati: Si dixerimꝰ: quia peccatum non habemꝰ noſip̄os ſeducimꝰ. Quiaergo nemo mūduſ a ſorde: neceſſariꝰ ē oībꝰfons miſcd̓ie: ⁊ pari voto debent ad huncfontem: noe daniel ⁊ iob ꝓperare. De cętero quidem iob maxime ſapiētie fontem q̄rat: quoniam ipſe magis inter medios laqueos ambulat: ita vt magnū videatur ſia malo declinat. Danieli ꝟo currendumeſt ad fontem gratie cui nimirū penitentieopera ⁊ labores abſtinētie deuotionis gratia neceſſe eſt impinguare. Oportet enimvt noſ maxīe in hilaritate oīa faciamꝰ: Qm̄hilarē datorē diligit deꝰ. Verum terra nr̄anequaqͣꝫ fertil̓ eſt hmōi ſęminis boni ſcꝫ ꝯu̓

Apoc̄ .1.

Ecc̄i. 14

Ecc̄i. 14.

Iaco .3.

ẜs. 70

Cirū .2.

Abi. sͣ

psͣ. 68.

psͣ. 38.

psͣ. 68.

Io 3.

psͣ. 80.

Eſa. 12. x.

Ro. 3.

2. Coꝝ. 3.

i. Io. l.

i. Io. l.