Ser. XVIIIBeati Bernardi

4 ALL

hit ad ſe: quippe qui eſt ſupra oīa benedictꝰdeus ī ſecula. Amen.In die Natalis dn̄i Sermo IRandis quice natiuitatis ſolēnitas: ſed dieſdem ē dilectiſſimi hodierna dn̄ibreuis cogit breuiare ſermonē. Nec mirū:ſi facimꝰ nos breue verbū: qn̄ ⁊ deus paterverbū fecit abbreuiatū. Uultiſ noſſe qͣꝫ longum: qͣꝫ breue fecit? Celum inqͥt hoc verbūet terram ego impleo: nūc caro factū in anguſto locatu preſępio eſt. Aſecl̓o ait ꝓph̓aet in ſeculū tu es deus: ⁊ ecce factus eſt infans diei vnius. Ad qͥd hoc fratres: aut q̄neceſſitas fuit vt ſic exinaniret ſe: ſic humiliaret ſe: ſic abbreuiaret ſe dn̄s maieſtatis:niſi vt vos ſimilit̓ faciatis. Iam clamat exemplo: qd̓ poſtmoduꝫ predicaturꝰ eſt vernbo: Diſcite a me quia mitis ſum ⁊ humilis6. corde: vt verax inueniat̉ qui dicit: Cepit ieſus facere ⁊ docere. Obſecro ꝓinde ⁊ plurimū rogo frēs: non patiamī ſine cauſa taꝫp̄cioſum exemplar vobis exhibitū eſſe: ſedꝯformami illi ⁊ renouamī ſpū mentis vr̄e.Studete humilitati que fundamētū eſt cuſtoſqꝫ virtutū: ſectamī illaꝫ que ſola poteſtſaluare animas vr̄as. Quid enī magis indignū: qͥd deteſtandū amplius: quid grauius puniendū: qͣꝫ vt videns deum celi paruulū factum: vltra apponat homo magnificare ſeipſum ſuper terrā? Intolerabil̓ impudentie ē: vt vbi ſeſe exinaniuit maleſtasvermiculus infletur ⁊ intumeſcat. Hoc igitur eſt ꝓpter qd̓ exinaniuit ſe formaꝫ ſeruiaccipiens: qui in forma dei patri eqͣlis eratſed exinaniuit maieſtate ⁊ potētia: non bo.3. nitate ⁊ miſcd̓ia. Quid enī ait apl̓s? Apparuit inqͥt benignitas ⁊ hūanitas ſaluatorisnoſtri dei. Apparuerat ante potētia in reꝝcreatione: apparebat ſapiētia in earū gub̓natione: ſed benignitas miſcd̓ie nūc maxime apparuit in hūanitate. Innotuerat iudeis poteſtas in ſignis atqꝫ portentis vnde ⁊ in ea lege ſepius īuenies: ego dn̄s: egodeus. Philoſophis quoqꝫ abūdantibꝰ inſenſu ſuo maieſtas innotuit: qm̄ iuxta apo.i. ſtoli verba: Qd̓ notum eſt dei manifeſtumeſt in illis. Verūtamē ⁊ iudei ptāte ipſa p̄mebant̉ ⁊ philoſophi ſcrutatores maieſtatis opprimebant̉ a gloria. Poteſtas ſubiectionem: maieſtas exigit āmirationē: neutra imitationē. Appareat dn̄e bonitas cuipoſſit homo qui ad imaginē tuam creatuseſt ꝯformari: nam maieſtatē: poteſtatē: ſa-

pientiam: nec imitari poſſumꝰ: nec expeditemulari. Quouſqꝫ anguſtata ē miſcd̓ia tuain ſola angeloꝝ parte: reliquā occupat iudicium cum toto pariter humano genere?Dn̄e in celo miſcd̓ia tua: ⁊ veritas tua vſqꝫ psͣad nubes: terram vniu̓ſam ꝯdemnās ⁊ aereas poteſtates. Dilatet miſcd̓ia terminosſuos: extēdat funeſ: expandat ſinus: attingat a fine vſqꝫ ad fineꝫ fortit̉: diſponēs oīaſuauiter. Reſtrictꝰ eſt dn̄e iudicio ſinus tuus: ſolue cingulū tuū ⁊ veni miſeratiōibusaffluens: ſuꝑeffluens charitate. Quid tutimes o homo: quid trepidas a facie dn̄i qꝛvenit? Uenit non iudicare: ſed ſaluare terram. Olim tibi ꝑſuaſum eſt ab infideli quodam ſeruo: vt furtim tolleres ⁊ imponeresregiū dyadema capiti tuo. Deprehēſus infurto quid ni timeres: quid ni fugeres a facie eius. Forte enī iam gladiū vibrabit ignitum. Nūc in exilio poſitꝰ: In ſudore vul pͦtus tui veſceris pane tuo. Et ecce vox audita eſt in terra noſtra: quia dn̄ator aduenit. Quo ibis a ſpiritu eiꝰ: ⁊ quo a facie eifugies? Noli fugere: noli timere: non venitcum armis: non puniendū: ſed ſaluandumrequirit. Et ne forte dicas etiam nūc: Vo­ scem tuam audiui ⁊ abſcōdi me: ecce infanseſt ⁊ ſine voce. Nam vagientis vox magismiſerāda ē qͣꝫ tremēda. Aut ſi cui forte terſribilis: ſed non tibi. Paruulus factꝰ eſt: tenera membra virgo mater pannis alligatet adhuc timore trepidas? Uel in hoc ſciesquia non venit ꝑdere te: ſed ſaluare: eripere ⁊ non ligare. Iam aduerſus hoſtes tuoſdimicat: iam ſuꝑboꝝ ⁊ ſublimiū colla tāqͣꝫdei virtus ⁊ ſapiētia calcat. Duo ſunt tibihoſtes: peccatū ⁊ mors. id eſt. mors corporis ⁊ anime. Utrunqꝫ debellaturꝰ aduenitet ab vtroqꝫ ſaluabit te: noli timere. Et iaꝫquidem peccatū in ꝓpria perſona vicit: qn̄humanam naturā ſine vlla ꝯtagionē ſuſcepit. Grandis enī peccato facta eſt violētiaet reuera expugnatū eſſe cognoſcit̉ quādonaturam quam ſe totam infeciſſe ⁊ occupaſſe gloriabat̉: ab eo penitus aliena: in chriſto inuenta eſt. Dehinc ꝑſequit̉ inimicostuos ⁊ comp̄hendit eos nec ꝯuertit̉ donecdeficiant. Contra peccatū dimicans in cōuerſatione ſua: verbis pariter ⁊ exēplis oppugnat: ſed in paſſiōe ſua alligat illud: alligat plane fortem: ⁊ diripit vaſa eius. Iamꝟo eodem ordine mortem quoqꝫ ſuperatprius in ſe ipſo cum reſurgit primitie dormientium ⁊ pͥmogenitus mortuoꝝ: poſtmodum debellaturus eam pariter in omnibꝰ

Roma .1.

Iere .23.

Ve. c. 2.

Mat. 11Mar. 6.

psͣ. 92.

Titū.3

Phii. ⁊

Phiy.

hn̄. 3.

psͣ. 35.

Ubi. gͣ