In Uigilia Natalis dn̄i Sermo I

VI

jo magni conſilij gaudium magnum angeius euāgelizauit. Uide autem ne forte ipſiſint ⁊ tres magi veniētes iaꝫ non modo aboriente ſed etiam ab occidēte: vt recūbantcum abraam yſaac ⁊ iacob. Forte eniꝫ nonincongrue videbit̉: ad effraim qͥdeꝫ qd̓ fructificationē ſonat ꝑtinere thuris oblationēqd̓ offerre incenſum dignū in odorem ſuauitatis ꝓpriū ſit eoꝝ quos poſuit dn̄s: vteant ⁊ fructū afferāt. id eſt. eccleſie p̄latoꝝ.Nam ⁊ beniamin filius dextere offerat neceſſe eſt aurum. id eſt. ſub̓am huius mundivt videlicet fidelis populus in parte dextet. 25 ra ꝯſtitutꝰ a iudice mereatur audire: Quiaeſuriui ⁊ dediſtis mihi māducare ⁊cͣ. Porro manaſſes ſi tamē is eſſe voluerit cui appareat deus myrrhā offerat mortificatiōisquā quidē a noſtra ſpecialit̓ arbitror ꝓfeſſione requiri. Et hͨ dicta ſint ne ad eā partētribus manaſſe: que circa iordanē ſubſtititꝑueniamꝰ: ſed obliuiſcamur magis ea queretro ſūt extenti ⁊ intēti ad anteriora. Nūcꝟo redeamꝰ vſqꝫ bethleem ⁊ videamus hͦverbū qd̓ factū eſt: qd̓ dn̄s oſtendit nobis.Domus panis ē vt iam diximus: bonū eſtnos illic eſſe: vbi enī fuerit verbū dn̄i nō deeſt vtiqꝫ panis qui ꝯfirmet cor: dicente ꝓlis. pheta: Confirma me in verbis tuis. Nimirum in verbo qd̓ ꝓcedit de ore dei viuit homo: viuit in chriſto: viuit in eo chriſtꝰ. Ibioritur: ibi apparet: nec oīno amat cor titubans: aut vacillans: ſed ſtabile ⁊ ꝯfirmatūSi quis murmurat: ſi quis heſitat: ſi quisnutat: ſi quis cogitat reuolui in lutū: rediread vomitū: deſerere votū: mutare ꝓpoſitum ſuū: non eſt bethleē iſte: non eſt dompanis. Sola enī fames ⁊ fames valida inegyptū eum deſcende̓: porcos paſce̓: ſiliqͣseſurire compellit: vtpote ꝓcul agentē a domo panis: a domo patris: in qua etiaꝫ mecennarij panibꝰ abūdare noſcunt̉. Non ergo in huiuſmodi corde naſcit̉ chriſtꝰ cui deeſt fidei fortitudo: vtiqꝫ panis vite ſcriptue. ⁊ ra teſte: Quoniā iuſtus ex fide viuit: qd̓ videlicet anime vera vita que eſt ipſe. nō niſiper fidem interim habitet in cordibꝰ veſtrAlioqͥn quomodo in illo naſcit̉ ieſus: quomodo ſalus oritur illi qn̄quidem vera om.io. nino certaqꝫ ſentētia eſt: ꝙ is tm̄ qui ꝑſeuerauerit vſqꝫ in finem ſaluꝰ erit. Nam ꝙ minime inueniat̉ in eo chriſtus nec de eis ſit.5. quibus dicit̉: quia vnctionē habetis a ſancto: ex eo vel maxime conſtat ꝙ ſine dubioetiam aruit cor illius: ex quo oblitus eſt comedere panem ſuū. Multo minus autem

ad filium ꝑtinet dei qui huiuſmodi eſt: ꝙ n̄niſi ſuper quietū ⁊ humilē ac trementē verba ſua requieſcat ſpiritꝰ ipſius: nec ſit vllaſocietas eternitati ⁊ tante mutabilitati: ei qͥeſt ⁊ ei qui nunqͣꝫ in eodem ꝑmanet ſtatu.Ceterum quālibet firmi: qualibet fortes infide qͣꝫlibet parati: qͣꝫlibet panibꝰ abundātes: ipſo quidem largiēte cui qͦtidie oranteſdicimus: Panem noſtrū qͦtidianū da nob̓ ꝓhodie: neceſſe habemꝰ addere ꝯſeq̄nter: dimitte nobis debita noſtra. Alioqͥn ſi dixerimus quoniā peccatū non habemꝰ noſipⁱſos ſeducimꝰ: ⁊ veritas in nobis nō eſt. Nimirū veritas ipi? eſt qͥ nō ſimplicit̓ in bethleem: ſed in bethlee; iude naſcit̉: eſus chriſtus filius dei. Preocet ipemꝰ igitur facieꝫdn̄i in ꝯfeſſionē: vt ſanctificati pariter ⁊ parati īueniamur ⁊ nos bethleē iude: atqꝫ itanaſcentē dn̄m videre mereamur in nobisCeterū ſi qua anima eouſqꝫ ꝓfecerit qd̓ qͥdem eſt multum ad nos vt ſit fecūda virgoſit ſtella maris: ſit plena gratia ⁊ ſuꝑueniētem habens in ſe ſpiritūſanctū: puto ꝙ nōmodo in ea: ſed ex ea qͦꝫ non dedignabit̉ naſci. Nemo ſane id ſibi arrogare p̄ſumat: niſi quos ipſe ſpeciali deſigͣtiōe tanqͣꝫ digitomonſtrauerit dicēs: Ecce mater mea ⁊ fra­ 7tres mei. Enīuero audi vnū ex iſtis. Filio/ 1li mei ait quos iterum parturio donec formetur chriſtꝰ in vobis. Si enī naſci videbatur in eis cum formabat̉ chriſtꝰ in eis: quomodo non etiam ab eo ſimilit̓ naſcieum dicere quis preſumat: qui in ipſis quodāmodo eum parturiebat? Et tu quidem impiaſynagoga hunc nobis filium peperiſti officio quodam matris: ſed non matris affectuExcuſſiſti eum de ſinu tuo extra ciuitatē eijciens ⁊ eleuans ſuper terram: tanqͣꝫ dicenſeccleſiie gentium pariter ⁊ eccleſie primitiuorum que eſt in celis: nec mihi nec vobisſit: ſed diuidatur. Diuidatur inqͣꝫ non intervtraſqꝫ: ſed ab vtriſqꝫ. Expulſum enim etexaltatum ⁊ eleuatum ⁊ quidem modice ſatis: tantuꝫ vt nec in tuis eſſet menibus necin terris: ferro vndiqꝫ coartaſti: ne forte vl̓hac vel illac excederet: vt videlicꝫ a te ſeparatus ad neutram perueniret illarum. Seua nimirum mater ita abortiuuꝫ facere voluiſti: dum non eſſet qui excipere poſſet excuſſum. Age ergo quid profeceris: immoqͣꝫ nihil profeceris intuere. Vndiqꝫ enimegrediunt̉ filie ſion: vt videāt regē ſalomonē in dyademate qͦ coronaſti eū. Relīquēsmr̄eꝫ adheret vxori ſue vt ſint duo ī carnevna ⁊ cītatę pulſuſ: atqꝫ leuatꝰ a t̓ra: oīa tra

Mat .15.

Abdi. 2

1. Io. 5.

psͣ. 18.

PaI 15

Mat 12.Gal̓. 4.

Luc̄. 11.

Eſa. vlti.

i. Io. i.