Beati BernardiSer. XVII

men dicit: Beati qui non viderunt ⁊ crediderunt. Quaſi non videatur ipſum credere quodammodo iam videre. Sed aduerte diligenter cui ⁊ quādo dictuꝫ ſit: ei vtiqꝫqui arguebatur ꝙ quia vidiſſet credidiſſetNeqꝫ enim idipſum eſt vidiſſe ⁊ ideo credidiſſe: qd̓ credēdo vidiſſe. Alioqͥn abraaꝫpater veſter quo naͣm modo dn̄icū hūc vidiſſe diem: niſi credēdo credēdus eſt? Sedet illud quō accipiet̉ qd̓ hac nocte cantatūeſt nobis: ſanctificam ī hodie ⁊ eſtote parati: craſtina die videtis maieſtatē dei in vob̓ſi non mente videre eſt: pia deuotiōe repreſentare ⁊ rec̓olere fide non ficta magnū illd̓magne pietatis ſacramētū: qd̓ manifeſtatūeſt in carne: iuſtificatū eſt in ſpū: apparuitangelis: p̄dicatū eſt gentibꝰ: creditū eſt mūdo: aſſumptū eſt in gloria? Semꝑ igitur nouum qd̓ ſemꝑ innouat menteſ: nec vnqͣꝫ vetus qd̓ fructificare non ceſſat qd̓ in ꝑpetuūnon marceſſit. Hoc ē enī ſanctū: qd̓ nō dat̉videre corruptionē. Hic nouus homo: quinullius vnqͣꝫ vetuſtatis capax etiam eos qͦrum inueterauerūt oīa oſſa: in veram vitetrāſferat nouitatē. Inde eſt ꝙ in p̄ſenti taꝫiocūdiſſima annūciatiōe ſi adu̓tiſtis ꝯgrueſatis dicit̉ non tam natus eſſe qͣꝫ naſci. Ieſus chriſtus filius dei naſcit̉ in bethlee iude. Sicut enī qͦdāmodo īmolat̉ adhuc qͦtidie donec mortem eius annūciamꝰ: ſic ⁊ vtdetur naſci: dum fidelit̓ rep̄ſentamꝰ eiꝰ natiuitatē. Die igit̉ craſtina videbimꝰ maieſtatē dei: ſed ſane in nob̓ non ī ſeipſo: vtiqꝫmaieſtatē in hūilitate: virtutē in infirmitate: in homine deū. Ip̄e eſt enī emanuel: qd̓interp̄tat̉ nobiſcū deus. Et euidētiꝰ audi.Uerbū inquit caro factū eſt: ⁊ habitauit īnobis. Deniqꝫ extunc ⁊ deinceps vidimuſgloriā eius: ſed gloriā quaſi vnigeniti a patre: vtiqꝫ plenū gratie vidimꝰ ⁊ veritatis.Non enī gloriam poteſtatis aut claritatis:ſed gloriā paterne pietatis gloriā gr̄e: de qͣapoſtolus: In laude inqͥt glorie gratie ſue.Sic ergo naſcit̉. Sed vbi putas? In bethleem iude. Neqꝫ enī decet nos ita bethleeꝫp̄terire. Tranſeamꝰ vſqꝫ ad bethleē dicūtpaſtores: non bethleē ꝑtranſeamꝰ. Quidenī ſi pauꝑ viculus eſt? Quid ſi videt̉ minima in iudea? Ne id quidē incongruū ei qͥcum diues eſſet: ꝓpter nos factus eſt pauper: ⁊ cum eſſet magnꝰ dn̄s ⁊ laudabil̓ nimis: paruulus natus eſt nobis. Et dicebat5. Beati pauperes ſpiritu: quoniā ipſoꝝ eſto regnū celoꝝ. Itemqꝫ. Niſi ꝯuerſi fueritiset efficiamī ſicut puer iſte: non intrabitis in

regnū celoꝝ. Vnde etiam ſtabulū elegit etp̄ſepe: vtiqꝫ domū luteam ⁊ diuerſoriū iumentoꝝ: vt hunc eſſe ſcias qui de ſtercore erigit pauꝑem: ⁊ ſaluos facit hoīes ⁊ iumenta. Vtinam aūt īueniamur ⁊ nos bethleem iude: vt in nobis qͦꝫ dignet̉ naſci ⁊ audire mereamur: qꝛ Vobis timentibꝰ deum Aoriet̉ ſol iuſticie. Forte enī eſt hoc qd̓ ſupramemīmus: ad videndā ineſſe ⁊ preꝑationeNam ⁊ iuxta ꝓphetam: facta nob̓ dn̄e maieſtatem: ⁊ ſanctificatiōe opuſ eſt iudea ſctīficatio eius: quia videlicet oīa in ꝯfeſſionelauant̉: ⁊ domus panis qd̓ bethleeꝫ ſonatad preꝑationē fortaſſe videt̉ magnoꝑe ꝑtinere. Quomodo enī ille paratus eſt: vt excipere tm̄ hoſpitem poſſit qui dicit: qꝛ noneſt in domo mea panis Deniqꝫ quia imparatus erat quidā neceſſe habuit amici oſtiūclauſum media nocte pulſare ⁊ dice̓. Quia Lamicus meus venit ad me de via ⁊ non habeo qd̓ ponam ante illum: Paratū cor eiꝰ ꝓſperare in dn̄o ait ꝓpheta: haud dubiumqͥn de iuſto loquens: Cōfirmatū eſt cor eiꝰ ⁊non cōmouebit̉. Nō eſt paratū cor: qd̓ nōeſt ꝯfirmatū. Scimus autem ipſo eodē teſte ꝓpheta: ꝙ panis cor hoīs ꝯfirmet. Nō preſt ergo paratum cor ſed ariduꝫ ⁊ exanguecor eiuſ: qui oblitus eſt comedere panē ſuūEſt autem paratus ⁊ non turbatꝰ vt cuſtodiat mādata vite: qui oblitus ea que retroſunt: in ea que ante ſunt ſe extendit. Uidesqͣꝫ fugiēda quedam: qͣꝫ ſit quedā obliuio cupienda? Neqꝫ enī totus manaſſes iordanētranſijt: ſed nec totus citra ſibi elegit manſionem. Eſt qui oblitus eſt dn̄i creatorꝭ ſuiet eſt qui ꝓuidet eum in ꝯſpectu ſuo ſemꝑ:oblitus populum ſuū ⁊ domuꝫ patris ſui.Et ille quidem celeſtia obliuiſcit̉: hic veroque ſunt ſuper terram: iſte preſentia ille futura: iſte que vident̉ ille que non vident̉:poſtremo iſte que ſua ſūt: ille que ieſu chriſti. Uterqꝫ manaſſes vterqꝫ obliuioſus: ſꝫalter quidem hieruſalē alter babylonis oblitus. alter eoꝝ que impediūt oblituſ: ⁊ iſteparatus alter ſane eorū magis que expediunt ⁊ que non expedit obliuiſci: atqꝫ h̓ penitus imparatꝰ ad videndā in ſe dn̄i maieſtatem. Neqꝫ enim eſt domꝰ panis in quaſaluator oriatur: non ē manaſſes ille cui appareat qui iſrael regit: ⁊ ſuper cherubin ſedet. Appare inquit coram effraym benia/ ꝑmin ⁊ manaſſe. Ego arbitror iſtos tres eſſeqͥ ſaluant̉: quos alius qͥdā ꝓpheta noe daniel ⁊ iob noīauit: eoſdem qͣꝫ ⁊ tribus illis.paſtoribus deſignari: quibus nato ange-

Mat. 5.Mat. 16

Ephe.

Io. I.

Luc̄. 2.

Exech .15.

psͣ. 79.

psͣ. 103.

Ibi. sͣ

psͣ. iii.

Luc̄. 11.

Eſa. 3.

Mal̓. 4.