Druckschrift 
Sermones de tempore et de sanctis et de diversis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Beati BernardiSer.A5 AI

AV II

ſtram ꝓijcientes in eū: ipſi eniꝫ cura eſt devobis. Nam ſibi qͥdeꝫ ipſe fidere non fideiſed ꝑfidie eſt: nec ꝯfidentie ſed diffidētie magis in ſemetipſo qͣꝫ in eo habere fiduciam.Is vere fidelis eſt: qui nec ſibi credit: nec inſe ſperat: factus ſibi tanqͣꝫ vas ꝑditum: ſedſic perdens animā ſuam: vt in vitam eternam cuſtodiat eaꝫ. Porro id quidem ſolafacit humilitas cordis: vt non ſibi fidel̓ anima innitat̉ ſed deſerēs ſemetip̄am aſcēdat.iam de deſerto īnixa ſuꝑ dilectū: atqꝫ ideodelitijs affluens. Sane vt ꝑfecta ſit ſctīficatio etiam manſuetudinē ⁊ gr̄am ſocialis vite a ſanctoſctōꝝ diſcamꝰ oportet: ſicut ipſei. ait: Diſcite a me quia mitis ſum ⁊ humiliscorde. Quid enī huiuſmodi hoīem dicē̓ ꝓhibet delitijs affluentē qui ſuauis ⁊ mitis ⁊multe miſcd̓ie: oībus oīa factus eſt ⁊ vniu̓ſos ꝑfundit oleo quodam māſuetudīs ⁊ lelnitatis: quo ſic infuſus eſt ſic ꝑfuſus etiamet ſuꝑfuſus vt ſtillare videat̉ vndiqꝫ: Felix qui gemina hac ſanctificatiōe paratꝰ dicere poteſt: Paratū cor meū deus: paratūcor meū. Habet hodie qͥdem fructuꝫ ſuū inſctīficatiōe: craſtina die finem habiturꝰ vitam eternā. Uidebit enī maieſtatē dei: qd̓7. vtiqꝫ vita eterna ē: ſicut ⁊ veritas ait: Heceſt vita eterna: vt cognoſcāt te ſolum verūdeum: ⁊ quē miſiſti ieſum chriſtū. Reddetei coronam iuſticie iuſtus iudex in illū dieꝫcui ſane altera non ſuccedet. Tūc videbitet affluet: ⁊ mirabit̉ ⁊ dilatabit̉ cor ipſius.Quouſqꝫ dilatabit̉? Uſqꝫ ad videndam inſe maieſtatē dei. Nolite arbitrari frēs ꝙ illā vob̓ ꝓmiſſionē verbis explicare poſſimꝰSanctificamī hodie ⁊ eſtote parati: craſtina die videbitis ⁊ gaudebitis: gaudiū vr̄mimplebit̉. Quid eniꝫ maieſtas illa non impleat? Etiam ſuꝑimplebit ⁊ ſupereffluer:Quando menſurā bonam ⁊ ꝯfertam ⁊ coagitatam ⁊ ſuꝑeffluentē dabūt in ſinus vr̄oſUſqꝫ adeo quideꝫ ſuꝑeffluet: vt ſupra modum in ſublimitate excedat non modo merita: ſed ⁊ vota: ſicut vere potēs eſt facere:ſupra qͣꝫ noſ intelligere aūt ſperare poſſimꝰNam deſideria quidem noſtra in tribꝰ maxime ꝯſtituta vident̉: qd̓ decet: qd̓ expeditqd̓ delectat. Hec ſunt que ꝯcupiſcimꝰ: oēsquidem oīa ſed alius magis hoc: aliꝰ illud.Ille ſic deditus eſt voluptati: vt nec honeſtatem ſatis reputet nec vtilitatē: ille queſtui magis incubans ⁊ honeſtū diſſimulatet iocundū: ille voluptatis pariter ⁊ vtilitatis negligētior ſolum vel maxime honoreꝫſectatur. Nec ꝟo rep̄henſibile deſiderium

horum: ſed ſi ibi quereremꝰ ea vbi vere inueniremꝰ. Hec enī vbi vere ſunt: vnū ſuntatqꝫ ipſum vtiqꝫ ſummū bonū: ſumma vtilitas: ſumma gloria: ſūma voluptas. Atqꝫhec quidem qͣꝫtuꝫ interim capere poſſumꝰexpectatio noſtra eſt: ⁊ ꝓmiſſa nobis viſiomaieſtatis in nobis: vt deus ſit oīa in omnibus: omne iocundū: omne vtile: omē honeſtum. Sermo VI vnde ſupraUditum audiuimꝰ plenū gratia: dignū acceptione. Ieſus chriſtus filius deiin bethleem iude naſcit̉. Anima mea liquefacta eſt in ſermone iſto: ſed ⁊ ſpūs meus īprecordijs meis eſtuat iocunditatē hanc ⁊exultationē ſolito vobis deſiderio eructuare feſtinans. Ieſus interpretatur ſaluatorQuid tam neceſſariū perditis: quid tā optabile miſeris: quid tam vtile deſperatis?Alioqͥn vnde ſalus: vnde vel tenuis aliqͣſpes ſalutis in lege peccati: in corꝑe mortiſin malicia hac diei ⁊ loco afflictiōis: niſi noua nobis ⁊ inſperata naſceret̉? At tu forteſalutem optas: ſed curatiōis acerbitatē teneritudinis pariter ⁊ egritudinis ꝓprie cōſcius reformidas. Ne timeas: chriſtus eſtſuauis plane ⁊ mitis ⁊ multe miſcd̓ie vnctꝰoleo leticie pre ꝑticipibꝰ ſuis: eis nimirumqui licet non ipſaꝫ plenitudinē: de plenitudine tamē huiꝰ accipiūt ꝑticipiū vnctiōis.Ne ꝟo ſuauem audiens inefficacē fore autumēs ſaluatorem: addit̉ ⁊ filius dei. Qualis enī pater talis filius: cui ſubeſt cum voluerit poſſe. An forſitā vtilitate ſalutis ⁊ iocunditate vnctionis audita: neſcio qͥd ſubmurmuras puto etiam de honeſtate ſollicitus. Saluatorem tibi gratuleris adeſſe: vtputo iacens paralyticus ī grabato: aut magis inter hieruſalem ⁊ hiericho ſemiuiuusin via. Amplius autem letaris nec durumeſſe medicum nec grauibus vti medicinis:ne tibi forſitan intolerabilior videat̉ breuiſipſa curatio: qͣꝫ diuturna egritudo. Sic nimirum ſic vſqꝫ hodie multi pereunt medicum fugientes: ꝙ ieſum quidem nouerint:ſed chriſtum neſciūt: humano ſenſu d̓ multitudine ⁊ malignitate morborum parateſibi medele moleſtiam eſtimantes. Iam vero ſi certus es de ſaluatore: ⁊ nihilominꝰchriſtum eſſe cognoſcis non vtentem cauterio ſed vnguento: non vſtione ſed vnctione curantem: vnum adhuc arbitror ingenuam poſſe mouere cręaturam: ne forte qd̓

Mat. 11

Luc̄. 5

psͣ. 5º

Io. 17.

Abdie .1.