In Uigilia Natalis dn̄i Sermo I

V

.j. ſcimꝰ tanqͣꝫ oꝑbꝰ tenebraꝝ: Qui dormiūtnoctedormiūt apl̓s ait: ⁊ qui ebrij ſūt nocteebrij ſūt Et hec quidē fuiſtis: ſꝫ excitati eſtiſſꝫ ſanctificati eſtis: ſi tn̄ filij lucis eſtis ⁊ filijdiei. n̄ noctis neqꝫ tenebraꝝ. Siqͥdē p̄co di4. ei eſt ille qui clamat: Sobrij eſtote ⁊ vigilate. Et iudeis loquebat̉ in penthecoſtē de.. diſcipul̓. Quō hi ebrij ſūt cum ſit hora dieitertia? hoc em̄ eſt qd̓ ait eiꝰ coapoſtolus..3. Nox preceſſit: dies aūt a ꝓpinquabit. Abiciamꝰ ergo oꝑa tenebraꝝ ⁊ induamur arma lucis: ſic vt in die honeſte ambulemusAbiciamus inquit opera tenebraꝝ ſomnoIentiā ſcꝫ ⁊ ebrietatem: qm̄ vt ſupra meminimꝰ qui dormiunt nocte dormiunt: ⁊ quiebrij ſūt nocte ebrij ſūt: vt tanqͣꝫ in die nondormitemus ſed ambulemꝰ: atqꝫ hoc quidē honeſte: non temulente. Vides homīeꝫcuius ad omne opꝰ bonū dormitat animaeius pre tedio: in tenebris eſt vſqꝫ adhuc.Uides inebriatū abſinthio ſapientē pluſqͣꝫoportet non ad ſobrietatē cuius nec oculusviſu: nec auris impleat̉ auditu: qui pecuniam aut ſimile aliquid diligens nō ſatiet̉: lōgam inſtar ydropici ſitim bibens: filius noctis eſt ⁊ tenebraꝝ. Nec facile ſeꝑant̉ hecduo dicēte ſcriptura. Qm̄ in deſiderijs eſtomnis ocioſꝰ: hoc ē in ebrietate oīs ſomnolentꝰ. Sanctificemur ergo hodie ⁊ parati ſimus: parati quidē hodie nocturnū excutiēdo ſoporem. Porro ſāctificati nihilominuſtanqͣꝫ in die ab ebrietate nocturna cupidīsnoxie frenādo furorem. In his em̄ duobmandatis tota lex pendet ⁊ ꝓphete: q̄ ſuntdeclinare a malo: ⁊ facere bonū. Ueꝝ hochodie: nā craſtina nec in ſanctificatione eritnec in p̄paratione: ſed in viſione vtiqꝫ maieſtatis. Craſtina inquit die videbitis maieſtatem dei in vobis. Hoc eſt qd̓ ait patriz0. archa iacob. Cras mihi reſpōdebit iuſticiamea. Hodie em̄ iuſticia colit̉: cras reſpōdebit: hodie exercet̉: cras fructificabit. Alioquin qd̓ non ſemīauerit homo: nec metet.Nec em̄ tunc videbit maieſtatē: qui ꝯtemſerit interim ſāctitatem: nec oriet̉ ei ſol glorie: cui ſol iuſticie ortꝰ n̄ fuerit: nec illuceſcitei dies craſtina: cui non luxerit hodierna.Nimiꝝ idēip̄e qui hodie quidē nobis facteſt a deo pr̄e iuſticia: apꝑebit cras vita nr̄avt ⁊ nos cum eo apparęamꝰ in gloria. Hodie em̄ paruulꝰ naſcit̉ nobis: vt nō apponat homo magnificare ſeip̄m: ſed ꝯuertamur magis ⁊ efficiamur ſicut paruuli: crasexhibebit̉ magnꝰ dn̄s ⁊ laudabilis nimisvt ip̄i qͦꝫ magnificemur ī laude: cū vicꝫ vni:

cuiqꝫ laus a deo. Nimiꝝ quos hodie iuſtificauerit cras magnificabit: ⁊ ꝯſūmatiōi ſāctitatis ſuccedet viſio maieſtatis. Nec inanis viſio q̄ non niſi ſimilitudine cōſtat: ſimiles em̄ ei erimus: qm̄ videbimus euꝫ ſicutieſt. Un̄ ⁊ hic qͦꝫ nō ſimpliciter dicitur videbitis maieſtatem dei: ſꝫ addit̉ ſignant̓ in vobis. Hodie nimiꝝ tanqͣꝫ in ſpeculo: nos ineo videmꝰ dū noſtra ſuſcipit: cras videbimus eum in nobis qn̄ iam ſua donabit: cuꝫoſtendet nobis ſeip̄m: ⁊ aſſumet nos ad ſeip̄m. Hoc eſt ꝙ tranſeuntē ſeſe miniſtraturū fore ꝓmiſit: de cuius interī plenitudineaccipimus: non ſane gloriā ꝓ gloria: ſed gͣtiam ꝓ gratia: ſicut ſcriptū eſt: Gratiam ⁊ pꝰgloriam dabit dn̄s. Ne ergo contēnas priora munera ſi ſequentia cōcucupiſcis: necfaſtidias prius eduliū ſi vis acciꝑe q̄ ſequūtur. Uel ꝓ ipſo ferculo in quo appontt̉ qd̓apponitur ſumere non recuſes. Ferculumenim imputribile fecit ſibi pacificus: corpuincorruptibile aptans ſibi: in quo ſalutis epulas miniſtraret: Nō dabis inquit ſanctūtuum videre curruptionē. Illud vtiqꝫ de qͦgabriel ad mariam qd̓ naſcet̉ ait ex te ſāctūʸvocabit̉ filiꝰ dei. Ab hoc igitur ſancto hodie ſanctificemur vt maieſtatē eius vbi dies illa aſpirauerit videamꝰ. Siquidē diesſanctificatus illuxit nobis: dies ſalutis: nōglorie aut felicitatis. Deniqꝫ donec paſſioannunciat̉ ſanctiſanctoꝝ: qui nimiꝝ in paraſceue paſſus eſt: id eſt. in die p̄paratōis:merito omnibus dicit̉: ſanctificamī hodie⁊ eſtote parati. Sanctificamī magis ac magis de virtute in virtutē proficiendo: ⁊ eſtote parati ꝑſeuerando. In quibus tamē ſanctificamur. Legi de quodam dicente ſcriptura. Quoniam in fide ⁊ lenitate ipſius ſanctū fecit illū neqꝫ em̄ hoībꝰ ſine lenitate plꝰqͣꝫ deo ſine fine deo placere poſſibile ē Merito ſane in his monemur eſſe parati: quibꝰ⁊ deo cū veniamꝰ: cuiꝰ maieſtatē viſuri ſumus: ⁊ nobisⁱ inuicem vt in nobis eam pariter videamꝰ. Propterea ſiquidē oportetnos ꝓuidere boa: nō ſolū corā deo: ſꝫ etiamcorā hoībꝰ vt nō tm̄ regi nr̄o: ſꝫ ⁊ ꝯciuibꝰ ⁊ꝯmilitōibꝰ nr̄is gͣti eē poſſimꝰ. Et quidē an̄oīa fides q̄rēda ē d̓ qͣ legit̉: Fid̓ mūdās corda eoꝝ Btī eī mūdo corde qm̄ ip̄i deū videbūt Crede ergo te deo cōmitte te ei: iacta ineū cogitatū tuū: ⁊ ip̄e te enutriet vt fiducia/lit̓ ⁊ fidelit̓ dicas: Dn̄s ſollicitꝰ ē mei neqꝫ eīhͦ ſapiūt hoīeſ amātes ſeip̄os: hoīes ſcioli ⁊ſolliciti ꝓ ſeip̄iſ curā carnis ꝑficiētes ī d̓ſiderijs ſurdi ad vocē dicēt oēꝫ ſolcitudinē ve­ 1

1ho 2.

1. Pe. 4

Sn. 20

Act̉. 2

Ho. 12.

psͣ. 83.

Luc̄. I

Ecc̄i. 45

os. 29.

Act̉ .15.Mat .5.

bs. 15.

bs. 15.

i. pe. 6.