Druckschrift 
Sermones de tempore et de sanctis et de diversis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Beati BernardiDermo 1

XVI

equalitas: ſed attēde male ꝯgruam ꝓportionē. Deus qͥdem in his tm̄ que ratio approbat ſuam vult fieri voluntatē: ſuꝑbusꝟo ⁊ cum ratiōe ⁊ ꝯtra rationē. Uides qm̄altitudo eſt: ⁊ non illuc ꝑueniūt fluēta gratie? Niſi ꝯuerſi fueritis inqͥt ⁊ efficiamini ſicut paruulus iſte (ſe autē dicit qui eſt fonsvite in qͦ habitat ⁊ vnde manat plenitudogratiarū oīum nō) intrabitis in regnū celorum. Para ꝓinde riuulos: aggeres terre/ne ⁊ elate cogitatiōis diſperge: ꝯformare filio hoīs non pͥmo hoī: qꝛ fons gratie in corhoīs carnalis ſcꝫ ⁊ terreni nō aſcēdit. Oculum qͦꝫ purga vt videre poſſis meriſſimamlucem: ⁊ aurem tuā inclina ad obediēdumvt qn̄qꝫ ꝑuenias ad quietē ꝑpetuā ⁊ pacēſuper pacē. Lux enī eſt ꝓpter ſerenitateꝫ:pax ꝓpter tranquillitate: fons ꝓpter affluentiam ⁊ eternitatē. Fontem aſſigna patriex quo naſcit̉ filius ⁊ ꝓcedit ſpūſſctūs: lucem filio qui eſt vtiqꝫ candor vite eterne etlux vera illuminās oēm hoīem venientemin hunc mūdū: pacem ſpūiſctō: qui nimirūſuꝑ humilē ⁊ quietū requieſcit. Nec hͦ dico tanqͣꝫ ꝓpria iſta ſint ſinguloꝝ: nam ⁊ p̄lux eſt vt ſit filius lumen de lumine: ⁊ filiuſpax eſt: pax noſtra que fecit vtraqꝫ vnum:et ſpūſſanctꝰ fons eſt aque ſaliētis in vitaꝫeternam. Sed qn̄ ad hec ꝑueniemꝰ? Quādo adimplebis me dn̄e leticia cū vultu tuoGaudemus in te qm̄ viſitaſti nos oriēs exalto: iterū gaudemꝰ expectātes beatā ſpemin aduentu ſecūdo. Sed qn̄ veniet plenitudo leticie non de memoria ſed de p̄ſentia: d̓exhibitione non de expectatiōe? Modeſtia veſtra ait apoſtolus nota ſit oībꝰ hoībus: dn̄s ꝓpe eſt. Dignū eſt enī vt ⁊ modeſtia noſtra nota ſit ſicut dn̄i dei noſtri modeſtia cunctis innotuit. Quid enī magis incongruū: qͣꝫ vt īmoderate agat homo: ꝯſcius ꝓprie infirmitatis: qn̄quidem apparuitinter hoīes modeſtus dn̄s maieſtatis? Diſcite inqͥt a me quia mitis ſum ⁊ humil̓ corde: vt poſſit etiam modeſtia veſtra innoteſcere ceteris. Iam quod ſequit̉ dn̄s ꝓpeeſt de dextera debet intelligi. Nam de ſini18. ſtra ipſe loquit̉: Ecce ego vobiſcū ſum oībus diebus vſqꝫ ad ꝯſummationeꝫ ſeculi.Prope eſt dn̄s fratres mei nihil ſolliciti ſitis: in ꝓximo eſt ⁊ citius apparebit. Nolitedeficere: nolite laſſari: querite eum duꝫ in.33. ueniri poteſt: inuocate eū dū ꝓpe eſt. Prope eſt dn̄s his qui tribulato ſunt corde: ꝓpe eſt expectantibꝰ eum: expectantibꝰ eumin veritate. Deniqꝫ vis noſſe qͣꝫ ꝓpe eſt:

Audi ſponſam de ſponſo canentē: Qm̄ ec/ Sat̓ce ſtat poſt parietē. Parietē iſtū corpus tuum intellige: qd̓ obſtaculū impedit: vt euꝫqui ꝓpe ē nōdū valeaſ intueri. Proptereapaulus ipſe diſſolui cupit ⁊ cū chriſto eſſe: xet exclamans miſerabiliꝰ: Infelix inqͥt ego Ztohomo: quis meliberabit de corꝑe mortishuius? Sic ⁊ ꝓpheta in pſalmo: Educ in psͣquit de carcere animā meam ad ꝯfitendumnoī tuo. Sermo V vnde ſupraAnctificamini hodię: ⁊ eſtotē parati: die enīcraſtina videbitis maieſtatē deiin vobis. Celebraturi dn̄ice natiuitatis mirabile ſacramentū: iure quidem monemurfratres in oī ſanctificatione preꝑari. Adeſtenī ſanctuſſctōꝝ: adeſt ipſe qui dixit: San 1cti eſtote: quia ⁊ ego ſanctꝰ ſuꝫ: dn̄s deꝰ veſter. Alioqͥn quō dabit̉ ſanctuꝫ canibus: ⁊margarita porcis: niſi prius illi ab iniqͥtateiſti ab illicita voluptate purgati: de ceterotota ſollicitud ne fugiant: illi quidem vomitū iſti volūtabrū luti? Suſcepturꝰ olimdiuina mandata carnalis iſrael ſāctificabatur in iuſticijs carnis: in baptiſmatibꝰ varijs: in muneribꝰ ⁊ hoſtijs: q̄ non poterantiuxta cōſcientiā ꝑfectum facere ſeruientemUerū hec quidē oīa tranſiere: nimiꝝ vſqꝫad tempus correptiōis impoſita: qd̓ vtiqꝫiam aduenit Oportune igit̉ ex hoc iā ꝑfetāvobis indicit̉ ſanctificatio: interna mandatur ablutio: exigit̉ mūditia ſpūalis: dicētedn̄o. Beati mūdo corde: qm̄ ip̄i deū vide­ 4būt. Ad hoc viuimꝰ fratres: ad hͦ nati: ad hͦvocati ſumus: ad hoc nobis dies hodiernꝰilluxit. Erat aliqn̄ nox: qn̄ nemo poterat hͨoperari. Erat nox in vniuerſo orbe ante veri lumīs ortū: ante xp̄i natiuitatē. Erat noxin vniuerſo orbe ante veri luminis ortū: ante xp̄i natiuitatē. Erat nox etiā ſingul̓ quibuſqꝫ noſtrū: ante ſuā cuiuſqꝫ ꝯuerſionem⁊ internam regenerationē. An nō ꝓfūdiſſima nox: ⁊ denſiſſime tenebre erāt ſuꝑ vniuerſā faciē terre: cū olī prēs nr̄i facticios colerēt deos: ⁊ inſano penitꝰ ſacrilegio ligna⁊ lapides adorarēt. An nō etiaꝫ cuiqꝫ nr̄mcaliginoſa nox erat cū tanqͣꝫ ſine deo in hocſeculo viueremꝰ: cū ambularemꝰ pꝰ ꝯcupiſcentias noſtras: cū ſectaremur carnis illecebras: cū obtꝑaremus deſiderijs ſecl̓aribus: cū exhiberemꝰ membra noſtra armainiquitatis peccato: cū ſeruiremꝰ iniquitati ad iniquitatē: in quibꝰ nūc merito erubꝫ

Per. ivx.

Mat .28.

Phil̓. 4

y8. 3.

Ceſj. 2.

Phil̓. .1.Ro. 7.

psͣ. .141.

Leuil̓ .10.

Mat. 53