ēͣ. 75. qͣꝫta audiuimꝰ ⁊ cognouimꝰ ea: ⁊ patres noſtri narrauerūt nobis. Et iterū. Quāta mādauit pr̄ibus noſtris nota facere filijs ſuis.Et hec dicta ſunt ꝓ eo qd̓ poſitū eſt: in naͣzareth ciuitatē galilee. In illam ergo ciuitateꝫextus miſſus eſt angelus gabriel a deo. Ad queꝫ?Ad virginē deſponſatā viro: cui nomē eratioſeph. Quę ęſt hec virgo: tam venerabilisvt ſalutet̉ ab angelo: tam humilis vt deſpōſata ſit fabro. Pulchra ꝑmixtio virginitatꝭet hūilitatis: nec mediocrit̓ placet deo illaaīa in qua ⁊ humilitas cōmendat virginitatem ⁊ ꝟginitas exornat hūilitatē. Sed qͣꝫtaputas veneratiōe digna eſt: in qua hūilitatem exaltat fecūditas? ⁊ partus ꝯſecrat virginitatē. Audis virginē: audi humilē: ſi nōpotes virginitatē huilis: imitare hūilitateꝫvirginis. Laudabilis virtꝰ virginitas: ſedmagis neceſſaria humilitaſ. Illa ꝯſulit̉: iſtap̄cipit̉. Ad illaꝫ inuitaris: ad iſtam cogeris.t. 19. De illa dicit̉: Qui pōt caꝑe capiat: de iſtat. 1s. dicit̉: Niſi quiſ efficiat̉ ſicut ꝑuulus iſte: nōintrabit in regnū celoꝝ. Illa ergo remunerat̉: iſta exigit̉. Potes deniqꝫ ſine ꝟginitate ſaluari: ſine huilitate nō potes. Pōt inqͣꝫplacere hūilitas q̄ v̓ginitatē deplorat amiſſam: ſine hūilitate audeo dice̓: nec ꝟginitasvlti. marie placuiſſet. Suꝑ queꝫ inqͥt requieſcetſpūs meus: niſi ſuꝑ hūilem ⁊ quietū. Suꝑhumilē dixit: non ſuꝑ virgineꝫ. Si igit̉ maria humilis nō eſſet: ſuꝑ eam ſpūſſctūs nonrequieuiſſet. Si ſuꝑ eaꝫ nō requieuiſſet: necimpgnaſſet. Quō enī de ipſo ſine ipſo ꝯciperet. Patet itaqꝫ qꝛ vt de ſpūſctō ꝯciꝑet: ſic̄ipſa ꝑhibet: Reſpexit hūilitatem ancille ſuedeus potius qͣꝫ ꝟginitateꝫ. Et ſi placuit exvirginitate: tn̄ ex hūilitate ꝯcepit. Vnde cōſtat qꝛ etiam vt placeret ꝟginitas: humilitaſꝓculdubio fecit. Quid dicis virgo ſuperbeMaria virginē ſe oblita: gloriat̉ de hūilitate: ⁊ tu negligēdo humilitateꝫ blandiris tibide ꝟginitate? Reſpexit ait illa humilitatemancille ſue. Que illa? Uirgo vtiqꝫ ſctā: virgo ſobria: virgo deuota. Nunqͥd tu caſtiorilla: Nunqͥd deuotior? Aut nunqͥd tua forte pudicitia gratior caſtitate marie: vt tu ſcꝫſine hūilitate placere ſufficias ex tua qd̓ illanon potuit ex ſua. Deniqꝫ qͣꝫto honorabiliores ex ſingulari munere caſtimonie: tantotibi tu maiorē iniuriā facis: ꝙ eius in te decorem fedas ꝑmixtione ſuꝑbie. Alioqͥn expedit tibi virginem non eſſe: qͣꝫ de virginitateinſoleſcere. Non oīum quidem eſt virgini-tas: multo tamen paucioꝝ eſt cum ꝟginita1te humilitas. Si igitur ꝟginitateꝫ in mariaſ

non potes niſi mirari: ſtude humilitatē imi-tari: ⁊ ſufficit tibi. Qd̓ ſi ⁊ ꝟgo ⁊ humilis esquiſquis es: magnus es. Eſt tamen maiusaliquid qd̓ mireris in maria: ſcilicet cū virginitate fecūditas. Aſeculo enī non eſt audi-tum: vt aliqua ſimul mater eſſet ⁊ virgo. Oſi ⁊ cuius mater attendaſ: quo te tua ſuꝑ eiꝰmirabili celſitudine ducet admiratio? Nonne ad hoc: vt te videas nec ſatis poſſe mirari? Nonne tuo īmo veritatis iudicio illa quedeum habuit filiū ſuꝑ omnes etiam chorosexaltabit̉ angeloꝝ. An non deū ⁊ dn̄m angeloꝝ maria ſuū audact̓ appellat filiū: dicēſFili qͥd feciſti nobis ſic? Quis hͦ audeat angeloꝝ? Sufficit eis ⁊ ꝓ magno habēt ꝙ cuꝫſint ſpiritus ex ꝯditione: ex gr̄a facti ſunt eivocati angeli: teſtāte dauid: Qui facit inqͥtᵖangelos ſuos ſpūs. Maria ꝟo matrē ſe agnoſcens: maieſtatē illā cui illi cū reuerentiaſeruiūt. cum fiducia ſuū nūcupat filiū. Necdedignatur nūcupari deus qd̓ eſſe dignatuſeſt. Nā paulopoſt ſb̓dit euāgeliſta: Et erat Linquiens ſubditꝰ illiſ. Quis. Quibus? Deus hoībus. Deus inqͣꝫ cui angeli ſubditi ſūtcui pͥncipatus ⁊ poteſtates obed iūt ſubditꝰerat marie. Nec tm̄ marie: ſed etiam ioſephꝓpter mariam. Mirare ergo vtrūlibet: etelige qd̓ ampliꝰ mireris: ſiue filij benigniſſimā digͣtionē: ſiue mr̄is excellētiſſimā dignitatē. Utrinqꝫ ſtupor: vtrinqꝫ miraculū. Etꝙ deꝰ femīe obtēꝑet: hūilitas abſqꝫ exēplo⁊ ꝙ deo femīa pͥncipet̉: ſb̓limitas ſine ſocio.In laudibꝰ ꝟginū ſingl̓arit̓ canit̉: qd̓ ſequū Ztur agnū qͦcūqꝫ ierit. Quibꝰ gͦ laudibꝰ iudicas dignā: q̄ etiā preit? Diſce hō obedire: diſce terra ſubdi: diſce puluis obtꝑare. De auctore tuo loq̄nſ euāgeliſta: ⁊ erat inqͥt ſb̓ditꝰillis haud dubiū qͥn marie ⁊ ioſeph. Erubeſce ſuꝑbire cinis. Deꝰ ſe hūiliat: ⁊ tu te exaltas? Deꝰ ſe hoībꝰ ſubdit: ⁊ tu dn̄ari geſtiēshoībus: tuo te p̄ponis auctori? Utinā mihi aliqn̄ tale aliqͥd cogitāti: deꝰ rn̄de̓ di gnetur: qd̓ ⁊ ſuo increpādo rn̄dit apl̓o: Uade in Aquit poſt me ſathanas: qꝛ nō ſapis ea q̄ deiſunt. Quotiens enī hoībus p̄eſſe deſidero:totiens deum meum preire ꝯtendo: ⁊ tuncvere non ſapio ea que dei ſūt. De ipſo nāqꝫdictum eſt: ⁊ erat ſubditus illis. Si homrinis o homo imitari dedignaris exemplum:certe non erit tibi indignū ſequi auctorē tuūSed non potes forſitan ſequi euꝫ quocūqꝫierit: nō dedignare vel ſeqͥ eum qͦ tibi ꝯdeſcēdit. Hoc eſt: ſi nō potes ſublimē incedere ſemitam virginitatis: ſequere vel deum ꝑ tutiſſimā viam humilitatꝭ. A cuiꝰ rectitudīe ſi

ps. 75.

Tertus

Mat .19.Mat .18.

Eſa. vlti.

ncͣ 1

Lucͣ .2

psͣ. 103.

Luc̄. 2

Apo. .14.

Mat .16.