Druckschrift 
Sermones de tempore et de sanctis et de diversis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Seati BernardiSer. IX

qui etiam de virginibꝰ deuiauerint: vt veꝝfatęar nec ipſi ſequunt̉ agnū quocūqꝫ ierit.Sequit̉ quidē agnū coinqͥnatꝰ humilis: ſe-quit̉ ⁊ virgo ſuꝑbus ſed neut̓ quicūqꝫ ieritquia nec ille aſcēdere poteſt ad mūdiciā agni qui ſine macula eſt: nec is ad eiuſdē manſuetudinē deſcēdere dignat̉: qui ſcꝫ non coram tondente: ſed corā occidente ſe obmutuit. Attamē ſalubriorē elegit ſequēdi partemin hūilitate peccator: qͣꝫ in virginitate ſuperbus: cum ⁊ illius īmūdiciā ſua humilis ſatiſfactio purget: ⁊ huiꝰ pudicitiā ſuꝑbia inquinet. Sed felix maria cui nec hūilitas defuitnec ꝟginitas. Et qͥdem ſingl̓aris ꝟ̓ginitasquā non temerauit ſed honorauit fecūditaset nihilominꝰ ſpecialis humilitas quaꝫ nonabſtulit: ſed extulit fecūda ꝟginitas: ⁊ incōparabilis prorſus fecūditas: quā virgītas ſimul comitat̉ ⁊ humilitas. Quid hoꝝ nō mirabile: quid nō incōꝑabile: qͥd non ſingulare? Mirū ꝟo ſi non hēſitas in eoꝝ ponderatione qͥd tua iudices dignꝰ ammiratione:vtrū videlicet potius ſtupēda ſit fecūditasin virgine: an in matre integritas: ſublimitas in ꝓle: an cū tanta ſublimitate humilitaſniſi ꝙ indubitant̓ hoꝝ ſingulis p̄ferēda ſūtſimul cuncta: ⁊ incomꝑabilit̓ excellentiꝰ eſtatqꝫ feliciꝰ: oīa ꝑcepiſſe qͣꝫ aliqua. Et qͥd mirum ſi deus qͥ mirabilis legit̉ ⁊ cernit̉ in ſanctis ſuis: mirabilē ſe exhibuit in matre ſuaUeneram ī ergo ꝯiuges in carne corruptibꝰli carnis integritatē: miramī etiam vos ſacrivirgines in ꝟgine fecūditatem: imitamī oēshoīes dei matris humilitatē. Honorate ſancti angeli veſtri regis matrē: qui nr̄e adoratis virginis ꝓlem: ipſum vtiqꝫ noſtrū parit̓ac veſtrū regem: nr̄i generis reꝑatorē: vr̄eciuitatis inſtauratorē. Cuius apud vos taꝫſublimis inter nos tam hūilis: a vobis pariter ⁊ a nobis detur ⁊ dignitati debita reuerentia: ⁊ dignatiōi honor ⁊ gloria: in ſeculaſeculorū Amen. Homelia de quo ſupraOnū quidemocanticū illud qd̓ ſolis dabit̉ in reIgno dei cantare ꝟ̓ginibꝰ: ipſamvirginū reginā cum ceteris īmo primā interceteras eſſe cantaturā: nemo eſt qͥ ambigat.Puto aūt illam pret̓ illud qd̓ ſolis licet cumoībus tn̄ virginibꝰ ei vt dixi cōe erit: dulciori quodā atqꝫ elegātiori carmīe letificaturāeſſe ciuitatē dei. Cuius vtiqꝫ dulciſonos depromere vel expͥmere modolos ne ipſarumqͥdem virginū vlla digna inueniret̉: qꝛ ſoli

merito decātandū ſeruabit̉: que ſola d̓ partu diuino gloriat̉. Gloriat̉ dixerim de partu non in ſe: ſed in ipſo quē peꝑit. Deus ſi qͥdem deus enī eſt quē peperit mr̄em ſingulari in celeſtibꝰ donaturꝰ gloria: ſingl̓ari in terris p̄uenire curauit ⁊ gra: qua videlicet ineffabilit̓ ⁊ intacta ꝯciꝑet: ⁊ pareret īcorruptaPorro deū hmōi decebat natiuitaſ: qua nōniſi de virgine naſceret̉. Talis ꝯgruebat ⁊virgini partus: vt nō pareret niſi deū. Proinde factor hoīum vt hō fieret: naſciturꝰ dehoīe talem ex hoībus debuit elige̓ īmo condere matrē: qualē ⁊ ſe decere ſciebat: ⁊ ſibinouerat placiturā. Voluit itaqꝫ eſſe virginēde qua īmaculata īmaculatꝰ ꝓcederet: oīuꝫmaculas purgaturꝰ. Voluit ⁊ humilē: de qͣmitis ⁊ humilis corde ꝓdiret: harū in ſe virtutū neceſſariū oībus ſaluberrimūqꝫ exemplū oſtenſurꝰ. Dedit virgini partū: qui ei iāante ⁊ ꝟginitatis inſpirauerat votū: ⁊ humilitatis p̄rogauerat meritū. Alioqͥn quō angelus eam in ſeq̄ntibꝰ gr̄a plenā prenūciat:ſi quippiam vel parū boni qd̓ ex gr̄a nō eēthabeat? Vt igitur que ſctm̄ſctōꝝ ꝯcepturaerat parit̓ ⁊ paritura: ſctā eſſet corꝑe accepitdonū virginitatis: vt eſſet ⁊ mēte: accepit ⁊hūilitatis. His nimirū virgo regia: gemmiſornata ꝟtutū: gemīoqꝫ mētis pariter ac corporis decore p̄fulgida: ſpecie ſua ⁊ pulchritudine ſua in celeſtibꝰ cognita: celi ciuiū in ſeꝓuocauit aſpectꝰ: ita vt ⁊ regis aīum in ſuiꝯcupiſcentiā inclinaret: ⁊ celeſtē nunciū adſe de ſuꝑnis educeret. Et hoc eſt qd̓ nobishic euāgeliſta cōmendat cum angelū perhibet a deo deſtinatū ad virginē. A deo inqͥtad virginē. id ē. a celſo ad humilē: a deo adancillā: a creatore ad creaturā. Quāta digͣtio dei: qͣꝫta virginis excellētia. Currite matres: currite filie: currite oēs que poſt euamet ex eua parturimī cū triſticia ⁊ parturitis:adite virginalē thalamū: ingredimī ſi poteſtis pudicū ſororis vr̄e cubiculū. Ecce enimdeus mittit ad virgineꝫ: ecce affat̉ angelusmariā. Apponitę aurem parieti: auſcultateqͥd nūciet ei ſi forte audiatis vnde ꝯſolemī.Letare pater adam: ſed magis tu o eua mater exulta: qui ſicut oīum parētes: ita oīumfuiſtis ꝑemptores: ⁊ qd̓ infelicius eſt: priusꝑemptores qͣꝫ parētes. Ambo inqͣꝫ ꝯſolamīſuꝑ filia ⁊ tali filia: ſed illa amplius de qͣ malum ortū eſt pͥus: cuiꝰ obprobriū in oēs pertranſijt mulieres. Inſtat nanqꝫ tp̄s quo iājtollatur obprobriū: nec habeat vir qd̓ cauſetur adu̓ſus feminā: qui vtiqꝫ dū ſe imprudēter excuſare conaret̉: crudelit̓ illam accuſa-