Home.Super Miſſus eſtI
Ideuote celebramꝰ aduentū dn̄i: id facimꝰ qd̓oportet. Siqͥdem non modo adnos: ſed ꝓpter nos venit: qui bonoꝝ nr̄orūnon eget. Uerū noſtre qͥdem indigētie qͣꝫtitatem manifeſtiꝰ ipſa dignatiōis eius indicat magnitudo. Nec modo ꝑiculū egritudinis ex ipſo p̄cio medicamīs innoteſcit: ſed ⁊valitudinū numerꝰ ex multitudīe remediorū. Vt qͥd enī diuiſiōes gr̄arū ſunt: ſi nō videtur neceſſitatū vlla diuerſitas? Et qͥdemdifficile eſt vniu̓ſas vno ſermone ꝓſeqͥ indigentias quas exꝑimur: ſed occurruy. mihiinterim tres cōes oībus ⁊ qͦdāmodo pͥncipales. Nemo enī reꝑit̉ in nob̓: qui nō interimet ꝯſilij ⁊ auxilij ⁊ p̄ſidij indignꝰ videat̉. Nimirū gnaͣlis ē hūano generi miſeria triplex:et quotqͦt degimꝰ in regiōe vmbre mortis: īinfirmitate corꝑis: in loco temptatiōis ſi diligent̓ aduertimꝰ: triplici hͦ incōmodo miſerabilit̓ laboramꝰ. Nam ⁊ faciles ſumꝰ ad ſeducendū: ⁊ debiles ad oꝑanduꝫ: ⁊ fragilesad reſiſtendū. Si diſcernere volumꝰ int̓ bonū ⁊ malū: decipimur: ſi temptamꝰ facere bonū: deficimꝰ: ſi conamur reſiſtē malo: deijcimur ⁊ ſuꝑamur. Neceſſariꝰ ꝓinde ſaluatoris aduentꝰ: neceſſaria ſic p̄occupatis hoībus p̄ſentia chriſti. Atqꝫ vtinā ſic veniat: vtcopioſiſſima digͣtiōe ſua ⁊ in nob̓ ꝑ fidē habitans illumīet cecitatē nr̄am: ⁊ nobiſcū manens adiuuet infirmitatē nr̄aꝫ: ⁊ ꝓ nob̓ ſtāsfragilitatē nr̄am ꝓtegat ⁊ ꝓpuguet. Si enīille in nob̓ qͥs iam decipiat nos? Si ille nobiſcum: qͥd de cetero non poſſumꝰ in eo qͥ ꝯfors. tat nos? Si ille ꝓ nob̓: quis ꝯtra nos? Fidelis ꝯſiliariꝰ eſt: qͥ neqꝫ falli oīno nec falle̓ q̄atfortis auxiliariꝰ qͥ non laſſeſcat pr̄onꝰ efficaxqͥ ⁊ ipſum ſathanā ſub pedibꝰ nr̄is velociterꝯterat: ⁊ oīa eiꝰ machinamēta ꝯfringat. Nimirū ipſe ē dei ſapiētia: cui ſemꝑ in ꝓmptuſit inſtruere ignorātes: ipſe dei virtꝰ cui facile ſit ⁊ deficiētes refice̓: ⁊ eriꝑe ꝑiclitantes.Ad hūc gͦ tm̄ eruditorē frēs mei in oī deliberatiōe curramꝰ: hūc tam ſtrēnuū adiutoreꝫin oī oꝑatione inuocemꝰ: huic taꝫ fido ꝓpugnatori in oī colluctatiōe cōmittamꝰ animaſnoſtras: qͥ ad hocip̄m venit in mūdū: vt habitans in hoībꝰ: cum hominibꝰ: ꝓ hoībꝰ: ⁊tenebras noſtras illumīar et: labores leuaret: ⁊ ꝑicula ꝓpulſaret.Prefaciūcula beati Bernardi abbatis in expoſitionē ſuam ſuꝑ euāgelio Miſſus eſt angelus
2Cribere me aliquid ⁊ deuotio iubet: ⁊ ꝓhibetLoccupatio. Verūtamē qꝛ p̄pediēte corꝑali moleſtia: fratrū ad p̄ſens non valeo fectari ꝯuentū: id tantillū ocij qd̓ vel mihi de ſomno fraudās in noctibꝰ interciꝑe ſinor: non ſinā ocioſum. Libet gͦ temptare idpotiſſimū aggredi qd̓ ſepe animū īpulſauitloqͥ videlicet in laudibꝰ virginis mr̄is: ſuꝑ illa lectione euāgelica in qua luca referēte dominice annūciatiōis ꝯtinet̉ hiſtoria. Ad qd̓ſane opus faciendū ⁊ ſi nulla fratrū quoruꝫme ꝓfectibꝰ deſeruire neceſſe ē: vel neceſſitas vrgeat: vel vtilitas moueat: duꝫ tn̄ ex hͦnō impediar quo ad queqꝫ ipſoꝝ neceſſariaminꝰ paratꝰ inueniar: non arbitror eos debere grauari ſi ꝓprie ſatiſfacio deuotioni.Explicit Prefaciūcula.¶ Incipit expoſitio btī Bernardiſuper Miſſus eſt.Feria IIII quattuor temporūLectio ſancti euāgelij ẜm Lucamillo tempoIre. Miſſus eſt angelus gabriel adeo in ciuitatē galilee cui nomennazareth: ad virginē deſpoſatā viro cui nomen ioſeph de domo dauid: ⁊ nomē virgīsmaria. Et reliqua.Homelia .j. beati Bernardi abbatis de eadem lectiōeUid ſibi voluit euāgeliſta tot ꝓpria noīa rērū in hͦ loco tā ſignant̓ expͥmere.Credo qꝛ noluit nos negligent̓ audire: qd̓tā diligent̓ ſtuduit enarrare. Noīat ſiqͥdemnūciū qͥ mittit̉: dn̄m a qͦ mittit̉: virginem adquā mittit̉: ſpōſū qͦꝫ ꝟgīs: amborūqꝫ genuſ:ciuitatē ac regionē ꝓprijs deſignat noībusUt qͥd hec? Putaſne aliqͥd hoꝝ ſuꝑuacuepoſitū ſit? Nequaqͣꝫ. Si enī nec foliū d̓ arbo Lre ſine cā: nec vnꝰ ex paſſeribꝰ ſine pr̄e celeſti cadit ſuꝑ terrā: putē ego de ore ſctī euangeliſte ſuꝑfluū defluere v̓bū: p̄ſertim in ſacͣhiſtoria ꝟbi? Nō puto. Plena qͥppe ſūt oīaſuꝑnis myſterijs: ac celeſti ſingl̓a dulcedineredūdātia: ſi tn̄ diligētē habeāt inſpectoreꝫ:qͥ nouerit ſugē mel d̓ petra: oleūqꝫ d̓ ſaxo duriſſimo. Nēpe ī illa dię ſtillarūt mōtes dulce 3dinē: ⁊ colles fluxer̄t lac ⁊ mel: Qn̄ rorātibꝰ/celis deſuper: nubibuſqꝫ pluentibꝰ iuſtumaperta eſt terra leta germinans ſaluatoreꝫ:Quando domino dante benignitatē ⁊ terra pꝰ
Roma. 8.
Luc̄ .1.
Luc̄ .1.
Ioel̓ .3.Eſa. 45.
Mat. 10
psͣ. 84