I
Reſcriptū abraſū nō in rn̄ſione pape ſꝫ ī narratione facti: nō cenſet̉ vicioſum ſi reſcpͥtuꝫē alterius ꝯfirmatoriū: ita ꝙ de veritate appareat ⁊ de ꝯfirmato. ſecus ſi raſura ſit in reſcpͥto originali ⁊ collatorio: niſi correctio appareat facta ex eadē manu. vel niſi ex p̄cede̓tibus ⁊ ſequentibꝰ colligat̉ veritas. no. ant.in. c. ex lr̄is. in vlti. colum.Reſcriptū abraſū ī loco ſuſpecto etiā ī ſyllab̓vel mīma lr̄a cenſet̉ vicioſū: licet ſecus eēt ſiilla lr̄a vel ſyllaba eſſet omiſſa. no. do. anth.in. d. c. ex lr̄is. ad finē.Reſcriptū apl̓icum ſi eſt contra ius vel ſtilūcācellarie: p̄ſumit̉ falſū. ideo lr̄e talis reſcripti nō ſunt admittēde. no. anth. de fi. inſtru.quod ſuꝑ his. ī qͥnto notabili. ⁊ talis p̄ſumptio ē ſufficiēs ad ꝯdemnandū de falſo: etiāquo ad penā criminalē. no. ant. de ꝯfir. vti.vl̓ iuti. c. poͣrecta. ī. ij. noͣbi. ⁊ vide ibi io. an.Reſcriptū tollēs totale ius licꝫ ī dubio preſumit̉ falſū. ideo expectat̉ ſcd̓a iuſſio. no. an. d̓of. dele. ex parte. ij. in. v. notabili.Reſcriptū ꝑ qd̓ mandat̉ procedi nullis exceptionibus admiſſis: intelligit̉ de dilatorijstm̄. ⁊ ſi impetrās velit eū ad ꝑemptorias extēdere: p̄ſumit̉ falſū. ideo expectat̉ ſecundaiuſſio niſi de ꝯtraria volūtate pape ꝯſtet. dequa dicit̉ ꝯſtare ſi ſūt oēs exceptiones ſpecificate: vel aliqͥbus ſpecificatꝭ ē ſubiecta clauſula generalis. no. anth. de offi. dele. ex ꝑte.ij. ī. j. oppo. ⁊. ī. iiij. notabili. Ibi etiā ī eodēiiij. notabili dicit. ꝙ exceptiōes q̄ ꝯpetūt delure gentiū nō pn̄t tolli ꝑ reſcriptū. ſecus inexceptionibus de iure poſitiuo inductꝭ. Adqd̓ facit qd̓ no. glo. ī cle. j. de immu. ec. ſuꝑ ꝟbo infectis. ⁊ qd̓ no. io. an. ī. c. ꝑ venerabilē.qͥ fi. ſunt le. ſuꝑ. ij. glo. ad fi. Sed aduerte ꝙlicet reſcriptū nō poſſit exceptiones iuris gētiū in totū tollere: pōt tn̄ eas differre ꝑ. l. qͦtiens. C. de preci. impe. offe. ad quod facit qd̓do. anth. no. in cle. j. de re iudi. ſuꝑ glo. in ꝟ.bo pendere. vide omnino ꝑ eum in. c. itemcū quis. de reſti. ſpol̓. ⁊ vide. sͣ. verbo lex. §.lex ſiue ꝯſtitutio excludens.Reſcriptū ꝯceſſum ꝯtra ius cōe ꝑ inferiorē apapa an valeat. vide do. anth. de ꝯſti. q̄ ī eocleſiaꝝ. ad fi. Sed etiā ꝯceſſum ꝑ papaꝫ ſineclauſula nō obſtātibus iuribus ⁊cͣ. an valeat? vide do. anth. in. d. c. que ī eccleſiaꝝ. ī vlti. colū. ⁊ de reſcrip. c. j. iiij. colū. et de capel.mo. c. ex parte. ⁊ de cōſti. c. j. li. vj. ꝟ. oppo.cū glo. ⁊ ꝑ inno. ī eiſdē locis p̄terqͣꝫ ī ſexto. ⁊vide. sͣ. ꝟbo pͥuilegiū. §. pͥuilegiū ꝯtra ius.Reſcriptū qd̓ pōt iure cōi accōmodari: in dubio eſt intelligendū ẜm ius cōe. niſi ꝯſtet deꝯtraria volūtate pape. no. anth. de of. dele.
ex ꝑte. ij. ī. vj. noͣbili. ī j. oppo. īmo intellectꝰreſcpͥti etiā ꝑ reuolutionē clauſulaꝝ debꝫ reduci ad ius cōe vt ip̄m nō ledat. d̓ reſcpͥ. cāꝫque. ⁊ ibi no. do. anth. de accu. qualit̓ ⁊ qn̄.ꝓ hoc facit tex. ⁊ glo. de of. dele. ſuꝑ eo. vbividet̉ caſus.Reſcriptū ſi ē tale ꝙ in eo aliqͥd addat̉ ꝯͣ ius.mutat nomē reſcpͥti ⁊ dicit̉ pͥuilegiū. no. glo.de ꝯſti. c. j. li. vj. ſuꝑ v̓bo noſcat̉. in fi.Reſcriptū ſi ē ꝑ vna partē impetratū ſuꝑ cōfirmatione ſnīe: poterit pars aduerſa vti eodem reſcripto ad ſnīam infirmandā. ⁊ econuerſo ſi reſcriptū eſt obtentū ſuꝑ infirmatione: poterit iudex ꝯfirmare. no. inno. de app.oblate. ⁊ de of. dele. cū ꝯtingat.Reſcriptū ꝑ quod cauſa ab vno iudice aduocat̉ ⁊ alteri ꝯmittit̉: cenſet̉ ſurrepticiuꝫ. necreuocat primū niſi in eo fiat mentio de ip̄o pͥmo ⁊ de principalibus ꝑtibus eius ⁊ de proceſſu ⁊ eius qualitate ⁊ de clauſulis notabilibus in eo poſitis ſi qua notabilis ē. ſic̄ eſſetclauſula appellatiōe remota. vt no. anth. dereſcriptis. ceteꝝ. ad fi. vide. sͣ. §. reſcriptumꝑ qd̓ ꝯmittit̉. ⁊. §. reſcpͥtū ꝑ qd̓ cā vni.Reſcriptū iuſticie ē ſurrepticiū licet īeo nō fiat mētio de pͥuilegio ꝯtra quē interꝑtat̉. ſecus in reſcripto gratie. no. io. an. de reſcripcū ordinē. in verbo indulſit.Reſcriptuꝫ ſi eſt falſum: ꝓceſſus eius vigorefactus ē ipſo iure nullus. Idē ſi ē obrepticium. idē ſi eſt nimis generale. idē ſi peccat ī latinitate. idē ſi patit̉ defectū forme a iure date. Idē ſi ſit impetratū ꝑ excōicatū. no. ant. īc. ad audientiā. ij. de reſcrip. iiij. coll̓. Idemno. bal. in reſcripto falſo. ī. l. p̄ſcpͥtione. E. ſiꝯtra ius vl̓ vti. pu. ꝟ. ſeptīo q̄rit̉. Quid aūtſi ē ſurrepticiū: vide. sͣ. §. reſcriptū ad lites.Reſcriptuꝫ ꝑ quod ꝯmittunt̉ cauſe inter aliquos vertentes: ꝯp̄hēdit cās tā criminalesqꝫ ciuiles. vt no. ſpe. ti. de reſcrip. pn̄tatione.§. ratione forme. v̓. itē ꝙ eſt queſtio. et Io.an̄. ibidē. in addi. An autē ſi actum ſit criminaliter poſſit etiā agi ciuiliter corā eodē iudice. vide io. an. in. c. diſpendia. e. ti. ſuꝑ v̓.ad diuerſos. li. vj. in nouel.Reſcripta ad lites ſunt ꝑpetua. nec finiunturanno. l. ij. C. de diuer. reſcpͥ. niſi aliud reſcriptū ꝑ aduerſam partē ſub eadē re ad aliū iudice̓ impetretur. ⁊ primꝰ impetrās dolo velnegligētia nō fuit vſus ſuo primo reſcpͥto infra annū. qd̓ qualiter intelligat̉. vide anth.in. c. plerūqꝫ. de reſcrip. et bal. ī. d. l. ij. C. dediuer. reſcrip.Reſcripta an̄ derogent priuilegijs non factamentione de illis. vide anth. in. c. j. de reſcpͥ.ꝟ. venio ad tertiū paſſum.