B
exp̄ſſe nō dicat: dūmō ī reſcpͥto fiat mētio depͥma ꝯmiſſione. al̓s reſcriptū nō valeret. no.Ro. cō. lxij. ſi tn̄ pͥma ꝯmiſſio fuiſſet de ꝯſenſuꝑtiū facta. vt pꝫ de reſcpͥ. ceteꝝ. ī fi. Et anpͥmū reſcpͥtū delegatiōis intelligit̉ reuocatūꝑ ſcd̓m ad eundē vel aliū iudice impetratuꝫvide de reſti. ſpo. audita. vbi ē ſingularꝭ tex.de of. dele. ex lr̄is. de reſcpͥ. c. paſtoral̓. c. cuꝫꝯtingat. de app. vt debitꝰ. ī glo. ſꝫ nunqͥd. ⁊vide oīno .sͣ. ꝟ̓bo iudex. §.. iudex ſi dicat̉.Reſcriptū ꝑ qd̓ ꝯmittit̉ in cā in eodē ſtatu qͦerat corā pͥmo iudice: valet. licet ſtatꝰ cāe ſpecialit̓ nō exprimat̉. niſi ꝑ talē ꝯmiſſionē aduocaret̉ cā a pͥmo iudice: quo caſu vel debetſpāliter expͥmi ſtatus cauſe vel debet expͥmiclauſula ꝯſueta cuiꝰ cāe ſtatū dignemī hr̄e ꝓexp̄ſſo. no. Ro. con. ccix. vide. jͣ.. §. reſcriptūꝑ quod cauſa ab vno.Reſcripta ſi ſint plura ad diuerſos iudices d̓eadē cā facta: qͥs eoꝝ in cognoſcēdo p̄ferendus ſit. vel ille cui pͥus fuit reſcriptū ſuū pn̄tatū: vel ille qͥ in citādo p̄uenit? vide. sͣ. verbo iudex. §. iudices auditores.Reſcpͥtū ꝯceſſū in pͥma inſtātia ſuꝑ articul̓ obiectiuis ⁊ male ſpecificatꝭ: admittēdis nō obſtan̄. lapſu t̓mini dati ad articulandū. nō extēdit̉ ad ſcd̓am vel terciā inſtātiaꝫ. cū in eispōt de iure cōi ꝓhari nō ꝓbatū ī pͥma inſtantia. ⁊ hoc veꝝ niſi articuli nō poſſēt alio mōſpecificari qꝛ negatiui. tūc em̄ ī ſcd̓a ⁊ t̓tia inſtātijs pꝰ lapſū termīoꝝ ꝓbari pn̄t dū tn̄ ſintī termino reproducti. nō. Ro. cō. lxxxix.Reſcpͥtū ſi ꝯtinet quē poſſe citari vltra duasdietas: an poſſit citari vltra qͣtuor. ⁊ an poſſit qͥs citari ad curiā vltra duas dietas nonfacta mētione ꝯcilij vel priuilegij ꝯtrariumdiſponētis. vide .s. ꝟbo citatio. §. citatio vltra. ⁊. §. ſequenti.Reſcpͥti verba declarant̉. examināt̉. reſtringunt̉ ⁊ pōderant̉ ẜm ꝯcluſionē: nō ẜm narrationē ipſius. no. ant. de fo. ꝯpe. ex ꝑte. v̓.nota quinto.Reſcripti interp̄tatio nō ē actus iudicialis ſꝫextraiudicialis. no. Ro. cō. clxx.Reſcriptū impetratū ſuꝑ futuris appellationibus nō valet. ⁊ ſi reſcriptū ꝑ quod cā appellationis ꝯmittit̉ ſtatim poſt appellatiōꝫinterpoſitā pn̄tetur: an ſurrepticiū dicatur:vide Ro. ꝯclu. ccv.Reſcriptū ad lites ſi ē obrepticiū: ē ipſo iurenullū. no. de reſcpͥ. cū dilecta. ⁊ ant. e. ti. ſuꝑlris. ix. ⁊. xj. colū. Sed ſi ſit ſurrepticiū ⁊ etiam dolo ꝑtis impetratū: nō eſt ipſo iure nullū ſed ope exceptiōis annullādū. no. Ro. ꝯ.cccxlviij. Idē no. anth. de reſcpͥ. ſuꝑ lr̄is. ꝟ.qͣnto nota. ⁊ de dila. c. p̄terea. v̓. qͣrtꝰ caſus.
⁊ de reſcrip. c. ad audientiā. ij. Et licꝫ de ſurreptione excipiat̉: litis ꝯteſtatio nō impeditur. no. Ro. ꝯclu. cclxxij. qꝛ tale reſcpͥtū etiātribuit iuriſdictionē. nō. Ro. ꝯclu. ccccxj. niſi ſurreptio eſſet ī iuriſdictione. vt no. io. an.de fi. p̄ſby. c. j. li. vj. in nouel. ad fi. ⁊ bal. in. l.p̄ſcpͥtione. C. ſi ꝯtra ius vel vti. pu. Et p̄dicta vera ī reſcripto pͥmo loco pͥncipaliter impetrato circa iuriſdictionē tribuēdā. Si aūtpoſt iuriſdictionē attributā impetrat̉ reſcriptū ſub aliquo articulo vel ꝑticularitate gratiā ꝯtinēte. vel etiā impetrat̉ pͥmū reſcpͥtumꝯtinēs gr̄aꝫ vel executionē vel aliud negocium qͣꝫ ꝯceſſionē iuriſdictiōis: tūc ſi illd̓ ē furrepticiū nō valet. vt no. inno. de of. deleg. c.ex lr̄is. Idē in qͦlibet reſcripto ꝑ qd̓ iuriſdictio ab alio aduocat̉ ⁊ alteri tribuit̉. vt not.io. an. ẜm inno. ⁊ hoſti. ī. d. c. ex lr̄is. Idē tenet la. ī quolibet reſcpͥto gratioſo ī. c. j. de litꝭꝯteſ. li. vj. ⁊ io an. ī. d. c. ij. de fi. p̄ſb̓y. ad finēin nouel. li. vj. Cōtrariū tenet inno. d̓ reſcpͥ.ceteꝝ. ⁊ de hoc dic vt ibi no. ant. de fo. ꝯpe.ex ꝑte b. ⁊ vide oīno. sͣ. verbo gr̄a. §. gr̄a ſiue ſit. Et qn̄ reſcriptū dicit̉ ſurrepticiuꝫ: cuiincūbit onus ꝓbādi. vel impetrāti vl̓ excipienti? vide. sͣ. verbo gr̄a. §. gr̄a ſi dicit̉.Reſcriptū ad lites ſurrepticiū valet ſi aduerſarius ꝯſentit. vel de ſurreptione nō excipitno. domi. de ſanc. gemy. in. c. ab eo. d̓ appella. li. vj.Reſcriptū ſi continet errorē in nomine eiꝰ cōtra quē impetrat̉. dū tn̄ ꝑ alias circūſtātiasꝯſtet de ꝑſona: valet ꝓceſſus ꝯtra eū factusno. Ro. ꝯclu. cxxix.Reſcriptū viciat̉ ꝓpter falſam latinitatē. niſipoſſit illa latinitas ſaluari ꝑ aliquā figuramſicut fit qn̄qꝫ vbi caſus ponit̉ ꝓ caſu. no. do.anth. de iudi. c. j. v̓. venio ad glo. vel niſi viciū latinitatis ſit dubitabile ⁊ nō euidēs. qͥatunc fit interp̄tatio ꝓ reſcripto. vel niſi fortereſcriptū ꝑ camerā ⁊ nō ꝑ cancellariā expeditū ſit. no. do. anth. de reſcrip. ad audientiam .j. Dicit tamē rota ꝙ illud. c. et dicta exceptio latinitatis falſe nō habet locū in rhomana curia.Reſcriptū etiā gratioſū nō viciat̉ ex defectulr̄e vel ſyllabe aut dictionis vel oratiōis. dūmodo ꝯp̄hendat̉ intellectus pape. ẜm Inno. ⁊ io. an. licet hoſti. diſtinguit inter reſcriptū ꝯtentioſum ⁊ gratioſū. no. do. anth. defi. inſtru. ex parte.Reſcriptum apoſtolicū propter raſurā in loco non ſuſpecto non viciat̉. ſed in loco ſuſpecto ſic. ⁊ quis ſit locus ſuſpectus: arbitriumeſt. no. antho. de fi. inſtru. ex litteris. ī prin.⁊ in fine
x 3