P

lis ordinis ſed conſecutiua in orientali Si ꝟocōſecutiuum dependet nō a poteſtate ꝓteſtātis vel alterius partis ſed iuris tantum quodeſt quādo ius ꝓcedit in conſecutiuo diſponēdofingendo vel de iure p̄ſumendo. tunc proteſtatio non iuuat. vt ſi quis recipitur in canonicum. cōſecutiuum iuris eſt ꝙ canonicꝰ habeat p̄bendam. proteſtatō ergo ordinata adtollendum iuris cōſecutiuum (vt ꝙ p̄bendaꝫnō habeat cum ſe facultas obtulerit) nō iuuatꝓteſtantem. quia ab eius nō dependet poteſtate ſed iuris hoc cōſecutiuum impedire. Etp̄dicta vera in actibus extraiudicialibus. Iniudicialibus ꝟo proteſtatio tendens ad detrahendum iuris conſecutiuū ad factum non iuuat ꝓteſtantem ſed facit ip̄m vt contrariuꝫ repelli niſi ꝓteſtationi renūciet. vt no. do. anth.de cōſtitu. cum m. xxij. colū. ꝟ. venio ad quintum paſſum. vbi autem ꝓteſtatio ordinat̉ addetrahendum partem ſenſus facti. vt quia factum eſt talis nature ꝙ poteſt multipliciter intelligi. tunc ſi factum ⁊ ſenſus facti dependenta poteſtate ꝓteſtantis. iuuat proteſtatio. namfacere ſumptus ꝓpter funus vel in alimentispoteſt dupliciter intelligi. ꝙ facit cauſa pietatis. ꝙ facit animo repetendi. vel ꝙ faciat animo adeundi hereditatem ſi eſt heres inſtitutſi ꝓteſtetur ꝙ faciat animo repetēdi ⁊ non adeundi. iuuat proteſtatio. Si dependet a poteſtate eius ⁊ alterius. tunc iuuat proteſtatio ſifiat parte p̄ſente ⁊ tacente vel conſentiente vl̓etiam cōtradicente. vt ſi proteſtet̉ quis partepreſente ꝙ reſpondit animo nō litem cōteſtandi. iuuat proteſtatio. quia hoc reſpondere eſtdupliciter intelligibile. vnum eſt iudicꝭ informatiuum. aliud litis conteſ. inductiuū. hec ꝓteſtaatio impellens factum ad alterum ex ītellectibus iuuat ꝓteſtantem. vt no. do. anth. ind. ꝟ. venio ad qͥntum paſſum. in fi.Proteſtatio precedens factum ⁊ facto contraria. ſi ordinat̉ ad tollendū factum prout ſonatin facto. nō iuuat. vt ſi mandauero tibi vt vulneres talem ⁊ ꝓteſtor ꝙ nō occidas eum. noniuuat proteſtatio ſi ex vulnere homicidiuꝫ ſequitur. vbi autē proteſtatio ordinat̉ in detractōnem totalis ſenſus facti vel partis ſubſtātialis facti. tunc ſi tale factum ⁊ talis ſenſus facti dependent a poteſtate eius ⁊ alterius ⁊ geratur factum cū pͥncipali. tunc ſi factū hꝫ in ſeintellectū dubiū. iuuat ꝓteſtatio. vt ſi quis ꝓteſtet̉ ꝙ talē feminā quā ī domo tenere diſponit vult eā tenere in cōcubinā. hoc factum dubiū eſt cū poſſit ſonare mr̄imoniū ⁊ ꝯcubinatum. Et idem in ingreſſu religiōis qn̄ fit ꝑ ſuſceptōꝫ habitus. qꝛ iſtud factū eſt dubiū ſed ſifactum eſt certū ⁊ hꝫ nō ſenſum certū. tūc ꝓte

ſtatio nō iuuat niſt is cui ſit proteſtatio exp̄ſſecōſentiat. nec ſufficit tacitus ꝯſenſus vt ſi qͥsꝓteſtetur ſe velle aurū vel argentū in horreoſuo reciꝑe nec de eis ſe velle teneri. tandeꝫ poſtea recipit. iſta proteſtatio non iuuat. dato ꝙfuerit facta parti a qua poſtea recipit quia videtur recipiendo a ꝓteſtatōne recedere. ⁊ hocverum niſi ꝓteſtatio eſſet iuſta cauſa veſtita.quo caſu ꝑ contrariū factum etiam ex int̓uallo non tolleret̉ proteſtatio niſi ceſſaret cā legitima dato ꝙ pars expreſſe nō cōſenſerit proteſtationi niſi factum adeo eſſet notabile ꝙ abſorberet omnem p̄ſumptōnem cauſe. vnde inſtante metu quis ꝓteſtetur ꝙ quēcunqꝫ actūvel verba que ꝓferat etiam apta ad matrimonium cōtrahendum ꝓteſtat̉ ꝙ non intēdit cōſentire quia hoc facit metu. tunc ſtante metudato ꝙ pars cum qua poſtea cōtrahitur ignorauerit. valet ꝓteſtatio ⁊ nō matrimoniū niſiinteruenerit copula. quia copula eſt tāte preſumptōnis ꝙ abſorbet omnem metum p̄cedētem niſi probetur iniuſtus metus. Si autē factum ⁊ ſenſus facti dependent a poteſtate eiꝰ⁊ alterius ⁊ geritur actus non cum parte prīcipali cum qua vinculum mittit̉ ſed cuꝫ tertiotunc autem ſi proteſtatio eſt iuſta cauſa veſtita. iuuat. al̓s non. vt patet in ingreſſu religionis qui non geritur pͥncipaliter cum parte recipiente ingreſſum ſed cum deo. nō iuuat proteſtatio etiam cum conſenſu recipientis factaniſi metus interuenerit in ip̄o ingreſſu. vbi vero proteſtatio precedentis tendit ad detractōnem alicuius conſecutiui ad factum. tūc ſi cōſecutiuum non dependet a poteſtate ꝓteſtantis ẜm iura. non iuuat proteſtatio. nam recipere in canonicum dependet ex poteſtate recipientis ſi procedat proteſtatio qui recipit ſꝫ nonanimo vt habeat prebendam. non iuuat ꝓteſtatio quia fit ſuꝑ non dependentibus a poteſtate ꝓteſtantis. Si conſecutiuū dependet expoteſtate eius ⁊ alterius iuuat ꝓteſtatio ſi cōſentiat is cui preiudicatur. aliter nō. puta caupo eo ꝙ tenet cauponam obligat̉ ad recipiendn̄m hoſpites niſi ſubſit cauſa ⁊ ex receptōnetenetur de oībus ill̓ illatis. facta eſt proteſtatio ꝑ cauponē ꝙ nō intēdit teneri de ibi impoſitis. hͨ proteſtatio nō depēdet a ptāte ſua. qͥadiſpoſitōe iurꝭ eſt obligatꝰ de receptꝭ. tn̄ qꝛ ꝑspōt p̄iudicare ſibi renūciādo iuri ſuo. ſi ꝓteſtatōni ꝯſentit ſibi p̄iudicat. ⁊ oportet ꝙ exp̄ſſeꝯſentiat. al̓s tacēdo hr̄ ꝓ ꝯͣdicēte. vbi aūt ꝓteſtatio tēdit ad detrahēdū ꝑticularē ſenſū fctī.vt qꝛ ſcm̄ ē ml̓tiplicit̓ intelligibl̓e. tūc ſi regl̓arit̓ ſenſus facti nō depēdet a ptāte ꝓteſtantꝭ.nō iuuat proteſtatio. ſi depēdet a ptāte eiꝰ tantum. iuuat ſi dependet a poteſtate eiꝰ ⁊ alteriꝰ