Q

Rorogatio intelligit̉ fieri cū oībus qͣlitatibus rei ꝓrogate. qd̓ eſt verū in qͣlitatibus dependentibꝰ a ptāte prorogātium. nō in dependentibꝰ a facto tertij. no. d.anth. de ap. c. p̄terea. ij. ⁊ vide. sͣ. verbo iuriſdictio.Prorogatio termini differta noua aſſignatōe.no. bar. ff. de dam. infec. l. iiij. in pͥn. ⁊ de pe. l.in rebꝰ. §. j. ⁊ plene no. ro. cōclu. cccxxv. ad fi.Roteſtatio q̄ fit alteri vt ei aliquid intiImetur an debeat fieri cū inſtrumēto publico ꝑlecto vl̓ tradito ei cui ſit intimatio. vide tex. in cle. cauſam. de elec. ⁊ bar. ff. d̓po. l. ſi quis inficiatꝰ. ⁊ ſi cui plꝰ qͣꝫ ꝑ le. fal. li.le. eſſe dica. ⁊ de no. ope. nū. l. j. §. j. ⁊ pleniſſime ꝑ eū. in. l. nō ſolū. §. morte. e. ti. ⁊ vide omnino tex. ⁊ glo. C. de rei vēdi. l. fundū. ⁊ videsͣ. ꝟ. producens. §. producēdo inſtrumentumcum proteſtatōne.Proteſtatio ꝯͣria facto ſtatī ſecuto facit actumꝯͣriū nō valere. ſecꝰ ſi fiat actus ex interuallo.qꝛ tūc videt̉ a ꝓteſtatōe receſſuꝫ. vt no. bar. īl. qͥ aliena. §. celſus. ff. de acqͥrē. here. qd̓ eſt verum niſi qn̄ ꝓteſtatio refert ſe exp̄ſſe ad futuꝝactū puta ſi ꝯtingeret me in futurū tale qͥd facere. Secus ſi illud v̓bū in futurū omittatur.vt no. ꝑ bu. bar. ⁊ Bal. in. l. pacta nouiſſima.C. de pac. Sed bar. alibi videt̉ velle ꝙ licet ꝟbū in futurū nō exprimat̉ in ꝓteſtatōe. ſi tam̄ip̄a ꝓteſtatio ꝯcipiat̉ ꝑ ꝟba ſonātia futurumtꝑs. puta ſi ꝯtingeret me tale qͥd facere ⁊cͣ. ꝙtūc ꝓteſtatio oꝑat̉ etiā quo ad actū exint̓u allo factū. vt ip̄e no. in. l. nō ſolū. §. morte. deno. ope. nūci. ⁊ idē videt̉ velle. d. c. cū m ferrarien̄. de ꝯſti. ⁊ vide ꝑ eundē. de litis ꝯteſ. c. j.penul. car. in. fi. vide. sͣ. §. procurator qͥ vnumcirca fi. in verbo procurator.Proteſtatōꝫ ſufficit ſel̓ facere. nec tenet̉ qͥs proteſtatōꝫ ſiue interpellatōꝫ iterare. vt no. bar. īl. ticia ſeyo. §. vſuras. de le. ij. ⁊. l. mora. in pͥn.de vſu. ꝑ qd̓ infert ꝙ vbi inſtantia cauſe certotꝑe limitat̉ niſi ꝑ actorē nō ſteterit. ſufficit vtdicat̉ ꝑ actorē non ſtetiſſe ꝙ actor ſel̓ requiratiudicē vt ferat ſnīam. Bal. tn̄ dicit ꝙ hic nonſufficit vna reqͥſitio ſiue ꝓteſtatio. vt ip̄e no. īd. §. vſuras. ⁊ hͦ maxīe in firma inſtātia appellationis. in aut̓. itē ſi appellatōe. C. de tēp apProteſtatio neceſſaria eſt ꝙ fiat tꝑe impedimēti ſi qͥdā vult ꝑ pedimētū ſe excuſare. vn̄ qͥ dicit ꝙ ꝓpter tēpeſtatē maris fuit impeditꝰ venire. neceſſe hꝫ ꝓbare ꝙ iuit ad mare volenstrāſfretare. ẜ nō potuit impeditꝰ ex tēpeſtate.nō em̄ ſufficeret impedimentū marꝭ fuiſſe. niſiqͥs oſtenderet diligentiā ſuā ꝙ forte etſi impedimentū nō fuiſſet tn̄ ire neglexiſſet. no. bar. īl. ij. §. quod diximus. ff. ſi quis cauti.Proteſtatio ꝯͣria facto ſil̓ cū ea geſto ſi ordina

tur ad detrahendū totale factū ꝓut ſonat ī facto qꝛ ꝓteſtat̉ ꝙ factū habeat̉ ꝓ nōfacto. taliſꝓteſtatio nō iuuat. Idem ſi ordinat̉ ad tollendum totalem ſenſum facti prout ſonat in iurequādo factum ⁊ ſenſus facti dependēt a libera poteſtate proteſtantꝭ. vt adire hereditatemſed ſi factū tantū dependet a volūtate ꝓteſtātis. ⁊ ſenſus facti dependet a iure. Et diciturpendere a iure qn̄ quis procedit p̄ſumēdo velfingendo ſeu diſponēdo. tunc ſi proteſtatō eſtiuſta cā veſtita. vt ſi putator vl̓ aliꝰ dans operam rei licite adhibita diligētia que exigit̉ ꝓteſtatur cauere. eum iuuat proteſtatio. Si noeſt iuſta cā veſtita ſicut ſi interficiēs hoīeꝫ proteſtatur ꝙ non dolo facit. nō iuuat proteſtatōSi ꝟo factum ⁊ ſenſus facti dependent a voluntate proteſtantis ⁊ alterius. vt cōtrahereꝓfiteri ⁊ ſimilia. tunc ſi factum gerit̉ cū ꝑte cōſentiente proteſtationi vel nō contradicente.iuuat proteſtatio. Idem ſi proteſtatio non fitcum parte pͥncipali. dum tamē ſit iuſta cauſaveſtita. non iuuat proteſtatio. niſi vbi factumeſt dubium. ſicut eſt aſſumptio habitus. vbiautē proteſtatio ordinat̉ ad detrahendū partem ſubſtantialem facti. tunc ſi factum dependet a voluntate proteſtantis tantū. iuuat proteſtatio. vt ſi lego vſufructum detracto vſu.quia vſus eſt pars ſubſtantial̓ fructuſ. non valet legatum. ⁊ valet proteſtatio. quia legatuꝫdependet a volūtate proteſtantis. Sed ſi factum dependet a poteſtate proteſtantis ⁊ alterius. tunc ſi factum gerit̉ cum parte principali cuius voluntate etiam factū ⁊ ſenſus facti dependet ⁊ ꝓteſtatōni cōſentit. iuuat ꝓteſtatio. ⁊ factū n̄ valet. vt ſi ꝯtraho mr̄imoniūſub ꝓteſtatōe vt ꝓlem euitē. ſecꝰ ſi ꝑs tacet etnō ꝯſentit. qꝛ tunc ꝓteſtatio nō valet ⁊ factuꝫid eſt mr̄imoniū p̄ualet. Si aūt factū nō gerit̉cū pͥncipali ꝑte ſꝫ cū alio eiꝰ noīe recipiente. ettūc etiā dato cōſenſu eiꝰ cū quo gerit̉ nō iuuatꝓteſtatio ⁊ valet factū. vt ſi ingrediar monaſteriū ⁊ ꝓteſtor vt mihi liceat hr̄e propriū. nōiuuat proteſtatio. qꝛ ibi nō eſt ꝑs pͥncipal̓ conſentiens cū qua vinculū ꝓfeſſionis ꝯtrahiturqd̓ pͥncipalit̓ contrahit̉ cū deo. licet in ꝯſequetiam obliget̉ abbati recipiēti vl̓ ſuperiori. vbiꝟo ꝓteſtatio ordinat̉ in detractōꝫ alicuiꝰ conſecutiui ad factū. ⁊ illd̓ ꝯſecutiuū depēdet exptāte ſoliꝰ ꝓteſtantꝭ. iuuat ꝓteſtatio. Secuſſidepēdeat ex ptāte alteriꝰ. niſi ille alt̓ tacite vt̓exp̄ſſe cōſentiat. qͥ dicit̉ ꝯſentire eo ꝙ nō ꝯͣdicit quo caſu ꝓteſtalio iuuat vt ptꝫ in ꝯſtitutoin ſacris qͥ nō artat̉ ad votū ꝯtinētie licet tacite obligetur non accipere vxoreꝫ denouo Sitamen in ip̄a ſuſceptōe ordīs ſacri proteſtēturꝙ nō vult cōtinere. tacēte ordināte ꝓteſtatioiuuat. quia continentia nō eſt pars ſubſtātia-