P
Preſcribens rē alienā licet poſt cōpletā p̄ſcriptionē ſuꝑueniat ſcientia rei aliene: nō tenet̉etiā de iure cōmuni rem p̄ſcriptā reſtituere qͦad forū contentioſum ſed ī foro cōſcientie ſicno. antho. in. c. vigilanti. d̓ p̄ſcrip.Preſcribit poſſidens bona fide licet titulo ſingulari cauſam habuerit a malefidei poſſeſſore qn̄ ille cōtra quē p̄ſcribit̉ ſciuit rē in aliū eētranſlatā. ſecus ſi ignorauerit qꝛ tūc mala fides actoris nocet ſingulari ſucceſſori. qd̓ eſtveruꝫ in re immobili: ſed in re mobili ꝓceditpreſcriptio etiā cōtra ignorantē rē tranſlatā.Et procedūt predicta qn̄ preſcribens cauſaꝫhabet ab īmediato malefidei poſſeſſore. Siaūt cauſam habet ab immediato bonefidei qͥcauſam habuit a mediato malefidei: tūc poſfidens p̄ſcribit indiſtincte ſiue ſit res mobil̓:ſiue immobilis. ⁊ ſiue ille cōtra quē p̄ſcribit̉ſit ſciens ſiue ignorans. Et hec vera tam deiure canonico qͣꝫ ciuili. vt no. do. antho. d̓ p̄ſcrip. ſi diligenti. v. col̓. ꝟ. quero an mala fides. et videsͣ. §. p̄ſcribi poteſt res.Preſcribi an poſſit dos vel res dotaſis ꝯſtāte matrimonio vel eo ſoluto: vide tex. ⁊ glo.C. de lure do. l. in rebus. et qd̓ ibi no. ꝑ Cy.⁊ Bal. ⁊ qd̓ no. azo. in ſumma. C. de iur̄ do.ꝟſi. huic vtili. ad finem ſumme.Preſcriptio ꝓcedit ſine poſſeſſione qn̄ ꝑ preſcriptione non acquirit̉ res nec ius in re. ſeddūtaxat allegat̉ p̄ſcriptio ad ius alterius extinguendū: vel defenſionē ad ius alteriꝰ acquirendū: vt no. Io. cal. de p̄ſcrip. cuꝫ nō liceat. ⁊ do. autho. e. ti. auditꝭ. vj. columna ꝟ.oppono.Reſens in loco ſtudij cēſet̉ qui ab eodem loco receſſit: animo tamen reuertēdi et reuerſus: vt no. Io. an. de magiſ. c. ſuꝑ ſpecula. et bar. de le. iij. l. queſituꝫin pͥn. ⁊ verbū pn̄tie ſiue reſidētie nō debꝫ ſicamare intelligi quin etſi qn̄qꝫ quis alibi diu̓tat tn̄ p̄ſens eſſe ſiue reſide̓ dicat̉: vt no. Io.an. de cle. nō reſi. ex ꝑte. ij. Et ẜm varios tractatus quis dicat̉ pn̄s vel abſens no. glo. ff.de ꝓcu. l. pn̄s: ⁊ io. an. de elec. vbi periculuꝫſuꝑ verbo p̄ſentes et abſentes. in nouell̓. Etideo in materia. c. fi. de ꝟ. ſig. li. vj. dicit̉ qͥscōtinue ſeruire et pn̄s eſſe licet quādoqꝫ abſit: vt no. io. an. in glo. penul. et ſuꝑ ea. in nouella. et etiā archi. ibidē. ⁊ vide optimū tex.qualiter hoc ꝟbum ꝯtinue intelligendū ſit.ff. de libe. cau. l. paulus: alias ſi vt p̄ponitur.§. fi. ⁊ vide omnino bar. in. l. interdum. §. qͦtiens. de publica. Et lapum alle. xlvij. ⁊ vid̓sͣ. in verbo abſens.MReſentatio. vide. sͣ. in ꝟbo ius patronatus: et in verbo collatio.
3Reſertim qn̄qꝫ exponit̉ ꝓ tantū. vt īc. licet ex ſuſcepto. d̓ fo. co. ⁊ qn̄qꝫ ponit̉ ꝓ maxīe. ſuꝑ quo vide qd̓ no. 10.an. in addi. ſpe. in ti. de teſti. §. j. ꝟ. uunquidfactus.Reſes an dicat̉ in dignitate. videsͣ. iverbo dignitas.Reſtimonia an ſint beneficia eccl̓iaſtica. videsͣ. in verbo bn̄ficium.Reſumptio. Nota ꝙ quis dr̄ p̄ſumere qn̄ facit autoritate ꝓpria qd̓ nō poteſt ſine alterius mandato. no. antho.de iudi. decernimus. circa fi.Preſumere qn̄qꝫ in malā ꝑtem qn̄qꝫ in bonāꝑtē ſonat. vide archi. in. c. ſtatutū. d̓ reſcrip.li. vj. ī ꝟbo p̄ſumat.Preſumptio cauſe ſiue iuris aut tituli ſurgēsex diutino vſu vel diutina p̄ſtatione de quadictū eſt sͣ. ꝓxi. duobus. §. an ſit p̄ſumpto iuris tantū. dic ꝙ ſi tempus vſus inducitur vtcauſa querens et ꝓducens ius ſicut eſt in ꝑſonalibus cuius initij nō eſt memoria. et qatunc materia ibi habet ſe nō declaratiue autꝓbatiue ſed inductiue: eſt p̄ſumptio iuris etde iure. ⁊ tenet nec admittit̉ ꝓbatio in ꝯtrariū. Idē in realibus qn̄ aſſunt comites ad p̄ſcriptionē etiā vbi tp̄s vſus oꝑatur inductiue. ⁊ ſic figit pedes. Idē in realibus habentibus cauſam diſcontinuā qn̄ allegat̉ vſus etꝯſuetudo vt cauſa ꝓducens ex tāto tempore cuius initij ⁊cͣ. licet non ſint ibi comites p̄ſcriptionis ꝓpter diſcontinuitatē vſus. vbiautē tp̄s deducit̉ ī iudicio vt cauſa declarāstunc admittitur ꝓbatio in contrarium quiamateria ſe ſolū habet ꝓ reſumēdo. Sit ergocautus ille qͥ agit. qꝛ ſi poſſit agere d̓ducēdotempus vt cauſam deductiuā: eſt meliusqꝫſi deducat vt declaratiuā. Aduerte tn̄ ꝙ licꝫſtāte ꝓbatione tꝑis nō admittit̉ ꝓbatio ī cōtrariuꝫ reſpectu cauſe ſiue iuris vbi tempusdeducit̉ vt cauſa inductīa cauſe: reſpectu ipſius tꝑis bene admittat̉ ꝓbatio in cōtrariūꝙ tantū tempus nō ſit: vt no. do. anth̓. de ceſi. c. ꝑuenit. x. charta. ꝟ. ad tertiuꝫ qual̓is ſithec p̄ſumptio.Preſumit̉ ꝙ vnica p̄ſtatio ſiue ſolutio ſit facta ꝑ errore: niſi ꝓbet̉ ꝙ debitū p̄cedat vl̓ ꝙſoluens ſcienter ſoluit ſciens ſe nō teneri: qꝛtunc p̄ſumit̉ donatō: vbi autē ſunt plures fſtatiōes ſiue ſolutōes facte annuatim: ibi nōp̄ſumit̉ error ꝓpter pluralitatē ⁊ iterationenō etiā p̄ſumit̉ donatō: qꝛ nemo p̄ſumit̉ ſuūiactare. Preſumet̉ gͦ ꝙ facte fuerint ex legitima cā alia qͣꝫ donationis ſi alleget̉: no. do.antho. de cenſi. c. ꝑuenit. xj. charta. ꝟ. ſed ēdubiuꝫ de illo libello: hͦ intellige quādo pui