Il

pro emancipato. Si vero ſolo curſu tꝑis nōpoſſit libertas induci qꝛ ius cōe reſiſtit p̄ſcrihenti ⁊ tunc ꝓcedit titulus inhabilis ab eo qͥpoterat ꝯtra ius diſpēſare: cōfirmat̉ titulꝰ ⁊ꝓcedit p̄ſcriptio ꝑ ſequentē patientiā. xl. annorū: vbi aūt titulus īhabilis ꝓcedit ab aliotunc nullo tꝑe ꝯfirmat̉ nec p̄ſcribit̉. no. do.anth. de cenſi. ꝑuenit. penul. col̓. ⁊ vide. jͣ.. §.proximo.Preſcriptio an poſſit ꝑfici ex titulo inualidoſiue inhabili: dic de iure canonico ꝙ ſi titulꝰeſt inhabilis errore facti et ꝓ titulo reputat̉:talis titulus ꝓficit ad p̄ſcriptionē ⁊ ꝯfirmat̉ex curſu ⁊ poſſeſſiōe cōmunis tꝑis. Si eſt inhabilis errore iuris: tūc in p̄ſcriptiōibꝰ ī quibus exigit̉ ſola bona fides vt ī his que ſūt cōtra ius cōmune talis titulus ꝓficit ad p̄ſcriptionē cōi tꝑe ꝑficiēdā qꝛ dat bonā fidē ex qͣcauſatur p̄ſcriptio: qꝛ errare eſt eſſe in bonafide. In p̄ſcriptionibus aūt in quibus titulexigitur: nūqꝫ titulus inhabilis cōfirmatur:nec ꝓcedit p̄ſcriptio qn̄ habilitas tituli ē incerta. vbi aūt eſt dubia tunc curſus tꝑis pōtoperari interp̄tando ⁊ cōfirmando titulum:dūmodo ſit tātū tp̄s qd̓ ꝯſuetudinē poſſit inducere. no. d. anth̓. d̓ cenſi. c. ꝑuenit. vlti. cōlum. et videsͣ. proxi. §.Preſcribere volenti nō obſtat error iuris probabilis. Et dicit̉ ꝓbabilis qn̄ habet originēab intricato dubio. d̓ ꝯſue. cū dilectus. ⁊ no.do. anth. de p̄ſcrip. c. ſi diligenti. Itē tolerabilis eſſet in milite quilibet error iuris. l. j. etqd̓ ibi no. ꝑ Cy. ⁊ Bal. C. de iuris ⁊ fac̄. igno. Itē ꝓbabilis et tolerabilis eſt etiā in nōmilite qn̄ ius exp̄ſſe non reſiſtit ſed ſimplicit̓non aſſiſtit. quo caſu nō impedit p̄ſcriptionēnec cauſat malā fidē. Preſcriptionē aūt impediret et malā fidē cauſaret qn̄ ius exp̄ſſe reſiſteret. ⁊ hoc caſu loquitur regula. qui cōtraiura li. vj. Ita no. do. antho. ī. c. cura. d̓ iurepatro. Itē error iuris nūqͣꝫ impedit p̄ſcriptionē qn̄ in p̄ſcribendo ſufficit bona fides ſolaabſqꝫ titulo. quod eſt de iure canonico quando p̄ſcriptio nō eſt cōmunis ẜm formā. c. j. d̓p̄ſcrip. li. vj. tūc em̄ titulus (licet d̓ iure canonico īualidus) ꝓbat bonā fidē: qꝛ errare ī iure eſt eſſe in bona fide. vt no. do. anth̓. in d. c.cura: et hoc firmat in. c. ꝑuenit. de cēſi. vl. colum. Sed quid dices in p̄ſcriptione ꝯtra iuscōmune que eſt tanti tꝑis cuius initij memoria nō exiſtat ⁊ ī qua nō exigit̉ titulus: vt patet in d. c. j. d̓ p̄ſcrip. nunqͥd error iuris ī titulo impediret talē p̄ſcriptionē: videt̉ ꝙ nō qͥap̄ſcriptio tanti tꝑis nō ſolū ſupplet defectumtituli ſed etiā facit bonā fidē ⁊ poſſeſſionē iuſtam p̄ſumi. vt no. do. antho. in d. c. ꝑuenit.

iiij. charta ⁊. iiij. colū. ꝟ. ſꝫ dices. In cōtrarium facit quia eo ipſo ꝙ allegat titulū inualidum allegat malā fideꝫ ab initio. gͦ ꝓcedit p̄ſcriptio iuxta no. ꝑ do. antho. ī d. c. ſi diligeti. ī fi. et qꝛ exigit̉ bona fides ab initio vſqꝫ adfineꝫ continuata vt no. in d. ꝟ. ſed dices. et hͦvidetur veriꝰ nō obſtāte ꝙ poſſeſſio cuiꝰ initij ⁊cͣ. facit bonā fidē p̄ſumi: qꝛ illud verū indubio qn̄ nō cōſtat de iniuſticia tituli. Sit gͦcautus qui tanti tꝑis poſſeſſioneꝫ allegat vtnō alleget nec oſtēdat titulū ab initio iniuſtūſed ſimpliciter dicat ſe p̄ſcripſiſſe ex iuſta cā.vt no. ꝑ antho. in d. c. ꝑuenit. v. car. ꝟ. circatempus dubiū facit.Preſcriptio an et qn̄ ꝓcedat ex titulo p̄ſūptoꝑ temporis lapſum iuncto vſu vl̓ nō vſu preſcribentis. vide ſub verbo p̄ſumptio. §. p̄ſumi an debeat ius incorporale: cū pluribꝰ: §.ſequēti.Preſcribi an poſſit liberatō ſiue libertas ex titulo p̄ſumpto ꝑ tꝑis lapſuꝫ iuncto vſu vl̓ nōvſu p̄ſcribentis vel eius cōtra quē p̄ſcribit̉.Dic ꝙ qn̄qꝫ deducitur tempus: et nō vſus illius tꝑis ex quo liberatio p̄tendit̉ conſiſtit īpati. et tūc ſi deducit̉ ad ꝓbādā liberationeꝫex lucro odioſo: ꝓbatur liberatio. Un̄ ad ꝓbādū ꝙ vſuras nō debeam. ſi dico ꝙ licet ſūdebitor ſortis: tn̄ eſt iā decenniū ꝙ non ſoluivſuras. ex hoc p̄ſumit̉ liberatio vel veriꝰ nōobligatio in vſuras. Quid ergo ſi apparet d̓obligatiōe vſurarū: nūquid ꝑ lapſum decennij quo vſuras n̄ ſolui p̄ſumitur liberatio abvſuris ſi ipſaꝫ allego: nihil dicit ibi do. anth̓ſed ex his que in fine dicent̉ videt̉ ꝙ liberatio p̄ſumatur licet in fine loquat̉ d̓ vſu mixtoSi aūt agit̉ de liberatione lucri nō odioſi: ettunc ſi liberatio eſt leuis p̄indicij ex lapſu decennij p̄ſumit̉ liberatio allegata. ſecus ſi liberatio eſt grauis p̄iudicij. Qn̄qꝫ vſus ad liberationē inducendaꝫ ſonat in facto poſitiuo.Exemplū. canonici ꝓbāt ſe ſolos elegiſſe. x.annis. et ex hoc velint allegare ꝙ alij d̓ extracollegiū nō debeant intereſſe et allegāt renūciationē iuris. et tūc aūt hec libertas eſt ꝯtraius: et nō p̄ſumit̉ titulus nec liberatio nec renunciatio. Aut nō eſt cōtra ius: et p̄ſumiturQuādoqꝫ vſus libertatis eſt mixtus: partiꝫin nō faciendo. vt quia ſolui centū de feudoomni anno. x. annis et ẜm veritatē debebaꝫducenta. volo deducere hoc tēpus ad ꝓbandum cauſam ꝑ quā nō debeā niſi centum allegando cauſam renunciationis vel liberationis ꝓ reſiduo: tūc lapſu decennij ꝓbaret̉ liberatio niſi ius cōe reſiſteret. no. do. antho.de cēſi. c. ꝑuenit. vlti. colū. et no. ſub verbo pͥꝑdit̉ per nōuſum.

t