A
d̓uoluit ad iudicē ad quē vt ſuſpēdeat a tꝑeqͦ deliberat admittere vel qͦ mittit inhibitoriam. Dicit tn̄ inno. vnū mirabile. ꝙ licꝫ a ſententia lata in notorio nō poſſit appellari: tn̄poſt eā executā pōt de nouo iudiciū exagitari. Et ſi ꝓbet̉ falſum ꝙ notoriū fuit iudicatūvel ſaltē ꝓbet̉ nō notoriū (qd̓ tn̄ ꝓbare ē difficile) pͥmꝰ ꝓceſſus erit nullꝰ. Et etiā ſi factuꝫin ꝟitate erat notoriū ſꝫ ſuberāt excuſatiōesīcognite iudici q̄ modo ꝓbant̉. reuocabit̉ pͥmus ꝓceſſus. Cōclu. inno. ē ꝙ licet a ſententia in notorio lata excludat̉ remediū appellationis. nō excludit̉ tn̄ remediū nullitatꝭ poſtexecutionē factā. Et hec oīa ꝓcedūt in notorio facti ⁊ in notorio p̄ſumptiōis ⁊ fictionisſurgēte a facto notorio. In notorio aūt ꝓbationis planū ē ꝙ audit̉ appellās. licet io. an.dicat ꝙ cōuictꝰ ꝑ teſtes ꝯtra qͦs nihil opponit nō audit̉. In notorio aūt cōfeſſionis dubium eſt. Cōmunis aūt ē opinio legiſtarumꝙ tam in ciuilibꝰ qͣꝫ in criminalibꝰ non audit̉appellās ille qͥ ē cōfeſſus ⁊ cōuictꝰ. ſecus ſi ēcōfeſſus tm̄. io. an. dicit ꝙ cōfeſſus audit̉ appellans ſi vult ꝯfeſſionē ſuā excuſare. taliterꝙ eaꝫ nō perimat. alias ſecus. Tu dic ꝙ ī criminali ſiue ſit cōfeſſus tm̄ ſiue etiā cōuictꝰ etalleget iudicē exceſſiſſe modū in pena audit̉appellans. Idem ſi quid alleget cōtra cōfeſfeſſionē ⁊ ꝯtra ꝓbationes qn̄ ē etiā ꝯuictusſed ſi nihil cōtra alleget. iudex a quo non debet deferre. pōt tn̄ iudex ad quem admittereappellationem ſi ſibi aliqua iuſta cauſa allegetur. et tunc ſuſpendit̉ iuriſdictio iudicis aquo temꝑe inhibitorie miſſe nō ante. In ciuili aūt licet videat̉ eadem rō que in criminalitn̄ tutius ē indiſtincte tenere ꝯfeſſum tm̄ admitti ad appellandū ⁊ appellationē ſuā habere oēm effectū etiā ſuſpēſiuū ciuiliter cū nonreꝑiat̉ ius exp̄ſſum in cōtrariū. Et hec verain cōfeſſione ore ꝓprio facta. ſecus in cōfeſſion facta ꝑ ꝓcuratorē. Et idē in ficta cōfeſſion defuncti vt a ſententia lata poſſit appellare heres: qͥcqͥd dixerit io. an. qd̓ ē notandumIn notorio āt ſnīe dic ꝙ ſi ē pͥma ī ead̓ īſtātiaplanū ē ꝙ pōt appellari. Si āt ē ſnīa nulla ꝓuocatōe ſuſpēſa q̄ in alia inſtātia ꝓducta ꝯfirmata ē. tūc ſi cōtra ip̄am pͥmā ſentētiā allegetur nullitas vel qͥd aliud tribuēs iuſtā defenſionē audit̉ appellans: alias nō vt no. antho.in. d. cvr̄a. penl̓. carta. ꝟ. venio. ad vltimuꝫ.Notoriū licꝫ regularit̓ īpediat appellatiōeꝫ. tn̄ſi in appellatiōe expͥmat̉ rōnabilis cauſa tenetur iudex deferre ⁊ ꝯn̄ter executionē ſententie ſuſpēdere. al̓s licꝫ teneat appellatio nō impedit̉ tn̄ executio. ⁊ tūc hꝫ appellatio effectūdeuolutiuū nō ſuſpēſiuū niſi poſt īhibitionē
factā ꝑ iudicē ad quē no. io. an. de appella. romana. §. ſinaūt. in glo. ſuꝑ v̓bo mādat̉. et innouella ſuꝑ eadē glo. li. vj. Et vid̓ glo. ⁊ qd̓ibi no. io. an. in. c. qꝫ ꝑnicioſum. de vſuris.Notoriū lꝫ qn̄qꝫ excludat r̄mediū appellatōistn̄ nunqͣꝫ excludit remediū nullitatꝭ nec remediū reſtitutionis. no. anth. in. d. c. vr̄a. penl̓.carta. tertia colū.Notoriū nō excuſat appellanteꝫ a grauamineqͥn teneat̉ cām grauaminis expͥmere ⁊ ꝓponere licet ſit notoria: qꝛ notorietas licet excuſet a ꝓbatione nō tn̄ a ꝓpoſitione. no. anth.in. d. c. vr̄a. penl̓. carta. qͣrta colū. Et vid̓ omnino. sͣ. §. notoriū licꝫ nō excuſet: qd̓ aūt dicatur notoriū nō excuſare a ꝓpoſitione. limitaniſi ſit notoriū ex actis apparēs. vt no. anth.ẜm pau. ⁊ la. in clemē. appellanti. de appel.Notoriū oꝑat̉ ꝙ ſententia in notorio lata pōtexecutioni demādari etiā nō expectato lapſu decendij qd̓ dat̉ ad appellandū: qꝛ cuꝫ nōpoſſit appellari: fruſtra differt̉ executio. no.anth. in. d. c. vr̄a. penl̓. carta. qͣrta colū. qd̓ limita ẜm ea que no s. §. notoriū an impediat. ⁊. §. notoriū licet regularit̓.Ouatio fit qn̄ pl̓es obligatiōes coeqͣIles fiūt circa idē. in qͥbꝰ hodie ẜuandaCē. l. fi. C. de noua. Sed in obligatiōibꝰquarū vna ē pͥncipalis ⁊ alia acceſſoria nihilinnouat̉ ꝑ illam. l. ſꝫ ſtant iura antiqͣ. ꝙ nō ſitnouatio ſꝫ actoris electio niſi alid̓ exp̄ſſe actūſit. no. bar. in. l. ita ſtipulatꝰ. d̓ ver. obli. qͣrtacarta. ꝟ. venio ad cōtraria. ⁊ de acti. empti.l. p̄dia. penl̓. ⁊ vltꝭ. colū.Nouitij vide ſub v̓bo religioſus.Ullum an ſit iniquū. vide ſub verboſententia. §. ſententia nulla. ⁊ ibi de hͦplane.Numerus vide. jͣ. ꝟ̓bo pluralis.Unciꝰ ſi refert citaſſe vel ex cōmiſſiōeiudicis feciſſe: nō credit̉ ei de cōmiſſiovne. ideo oportet ꝙ de illis ꝯſtet in actꝭ.nec etiā credit̉ illi d̓ rn̄ſiōe citati ſi forte dicatꝙ citatꝰ rn̄dit ſe nō velle venire. ſꝫ de actu ipſiꝰ nūcij .ſ. de citatiōe an ſibi credat̉: arbitriūē ex qͣlitatibꝰ ꝑſonarū ⁊ qͣntitate p̄iudicij ẜmq̄ ꝯͣ dictū nūcij aliqn̄ admittit̉ ſimplex aſſertio adu̓ſarij aliqn̄ exigit̉ plena probatio. ⁊ ſinūciꝰ dicat ſe alit̓ retuliſſe qͣꝫ notariꝰ ſcripſit:in dubio credit̉ notario niſi notariꝰ alit̓ ſit ſūſpectꝰ. no. anth. de appella. cū ꝑati. de p̄ſcpͥ.ad audiētiā. Idē no. cy. ⁊ ia. d̓ arenaī. l. ſi qͥsdecurio. C. d̓ fal. ⁊ io. an. ī addi. ſpe. ī ti. de inſtru. edi. §. reſtat. ꝟ. ſꝫ qͥd ſi vnꝰ. Et vid̓. sͣ. ꝟbo noͣriꝰ. §. noͣriꝰ ſi ſcribit. ⁊ ſb̓ ꝟbo citatō. §. citatō ſi apꝑet. ⁊. §. ſe. ⁊. §. citatō lꝫ ſit executa.Nūciꝰ qͥ ex cōmiſſiōe ſibi facta dꝫ aliquē cita-