A
ē notoriū non reqͥrit̉ citatio qꝛ talis probatioſuꝑuacue fit. ſed quo ad ſentētiā citatio exigitur niſi ad informationē ſuꝑ notorio receptāꝑs fuerit pn̄s. vel niſi ſententia ſit mere d̓claratoria ſententie a iure late. vel niſi ſententiadirigat̉ nō ad finem alicuiꝰ certe ꝑſone cōdēnande. ſed certi actus iniuſti declarādi. vl̓ niſi delictū in cōſpectu iudicis ſit cōmiſſum etiudex in cōtinenti eū iudicet. qꝛ tūc ſola monitio eſt procitatiōe. Cōclude tn̄ ꝙ vbi in p̄miſſis citatio exigit̉ ſufficit ſimplex citatio.nec exigit̉ ſolēnitas ꝑemptorij. nec triū citationū. ⁊ vbi citatio exigit̉ ſi omittat̉. proceſſus eſt nullus. Fallit in ſententia excōicationis ⁊ cēſure. vt no. anth. in. d. c. vr̄a. xxxviij.colū: cū duabus colūnis ſequētibꝰ Adde circa id qd̓ de nullitate proceſſus dicit̉ id quodno. jͣ. §. notoriū an impediat. ⁊ circa hoc qd̓dicit̉ de delicto in cōſpectu iudicis cōmiſſo:adde qd̓ no. s. §. notoriū facti ſi geſtū. Et vide circa om̄ia p̄miſſa qd̓ no s. notoriū. id eſt.ipſa qualitas. Et vide om̄ino. sͣ. ꝟ. citatio. §.citatio nō reqͥritur in ſententia.Notoriū oꝑat̉ ꝙ in eo poſſit procedi abſqꝫ ſolennitate libelli ⁊ petitionis qn̄ ꝓcedi poſſitex officio vt in delictis nō ꝑ viam accuſationis intentatis ⁊ in tangētibus publicā vtilitatem ⁊ vbi agit̉ de materia peccati. debenttn̄ exponi capitula ⁊ factū ꝓ quo citatus eſtꝯtra quē agit̉. ⁊ debꝫ eiꝰ defenſio audiri al̓sſententia nō valeret. ⁊ forte ſufficit id exponi ſine ſcriptura ſi ſcript̉ a nō petat̉. In alijsaūt in quibus procedit̉ ad ꝑtis vtilitatem ſipͥncipaliter petunt̉ exigit̉ talis qualis petitōquā ſufficit ꝟbo expͥmere ⁊ q̄ ꝑ notarium ſcribat̉ in actis. ſed ſi incidenter veniūt. tūc vbiiudex pōt ꝓpter notorietatē de facto ſupplere nō exigit̉ aliqua petitio licet cautū ſit hocaliqn̄ iudici ꝟ̓bo detegi. Et p̄dicta vera ſiueſit notoriuꝫ facti ſiue diſpoſitionis. fictionisaut p̄ſumptionis. In notorio aūt approbationis qd̓ inſurgit ex probatioue iudicialit̓ facta. exigit̉ libellus in prima inſtātia. Sꝫ ſi inalia inſtantia petat̉. niſi ſentētia ex eiſdē actꝭinferat̉ nō requirit̉ libellus quia ſufficit primus. Si aūt noua inſtātia inchoat̉. neceſſe ēiterari libellū. In notorio aūt cōfeſſionis etſententie. ſi illa inſtantia agat̉ officio iudicisad executionē earū nō requirit̉ libellus. ſecꝰſi agat̉ actione in factū. Sed in eadē inſtātiaan exigat̉ libellus in cōfeſſione dubiū ē. Aduerte tn̄ ꝙ licet notoriū qn̄qꝫ excuſat a libello. tn̄ nō excuſat a propoſitione cauſe agēdi.qd̓ tn̄ intellige vt. sͣ. vt no. anth. in. d. c. vr̄a.xlij. colū. ꝟ. tertiū eſt pͥncipiū. Et vide. jͣ. §.notoriū nō excuſat ab ordine. Et circa id qd̓
dictū eſt ſententiā nō valere ſi rei defenſio nōaudit̉. vide. jͣ. §. notoriū nō oꝑat̉ ꝙ non audita.Notoriū oꝑat̉ hunc effectuꝫ ꝙ ſi iudex videꝫlibellum. ⁊ petitionē notorie friuolā īueniatpōt illā reijcere. no. anth. in. d. c. vr̄a. lij. colūna. circa medium.Notoriū excuſat a litis cōteſtatione ⁊ iuramēto calūnie ſiue agat̉ ꝯͣpn̄tē ſiue ꝯͣabſentē ſiueſit notoriū fcī ſiue iurꝭ. p̄ſūptōis vl̓ fictōis ſuigentis ex facto notorio. In notorio aūt probationis vel confeſſionis quis ordo exigat̉ īeadem inſtantia. Si petat̉ executio cōfeſſionis officio iudicis. ſummarius ordo exigiturſi petat̉ actione in factum. requirit̉ ordo iuris ẜm naturā cauſe. Probatiōes aūt ⁊ atteſtationes nō pn̄t in alia inſtantia produci vtproſint niſi lite cōteſta. no. anth. in. d. c. vr̄a.xliiij. colum.Notorium oꝑatur ꝙ in criminali pōt procediꝑ inquiſitionē ad penā imponendā ſine accuſatore ⁊ ſine libello. ſiue crimen ſit notoriū facti ſiue p̄ſumptiōis ſiue cōfeſſionis ſiue ꝓbationis etiā ſi probatio ſit facta in tela ſiue inſtantia male inſtituta ꝓpter ſolēnitates ꝑtēreſpicientes dūmodo fuerit inſtituta ad finēpene imponēde. nā ex talibꝰ probationibusſi plene ſint poſſet iudex vt in notorijs ſe fundare ad inqͥſitionē faciendā. qꝛ quo ad iudicem tela dicit̉ ſatis legitima. qd̓ ē notandumvt no. anth. de coha. cle. vr̄a. xxxv. colū. ꝟ.venio ad quartū.Notoriū nō excuſat ab ordine iudiciario obſeruādo vbi agit̉ de crimine ciuilit̓ ad pͥuatūcōmodū ẜm io an. Et ſic reqͥrit̉ libellus ⁊ nōpōt procedi ꝑ inqͥſitionē. Sꝫ dic vbi in ciuiliiudex pōt procedere ex officio vel ſupplet defacto. notorietas excuſat al̓s ſecꝰ. Tūc āt exofficio procedit in ciuilibꝰ qn̄ tangit̉ pͥuata ⁊arguit̉ pctm̄ vel intēdit̉ finis correctiōis peccati ⁊ in materijs annexis. no. anth. in. d. ca.vr̄a. xxxvj. colū. Et p̄dicta procedūt in notorio facti manētꝭ ſꝫ nō in notorio facti trāſeuntis. ſꝫ dꝫ ẜuari ordo iuris. vt no. glo. ⁊ anth.poſt eū de vſuris cū in dioceſi. Item in notorio p̄ſūptiōis. fictiōis. vl̓ diſpoſitiōis ſi agitde probando facto ex qͦ īſurgit p̄ſūptio vel n̄ctio. ſeruādꝰ ē ordo iurꝭ vt no. §. notorium ſigeſtū. sͣ. Et hͦ etiā voluit io. an. in. c. vr̄a. vbidic̄ ꝙ ī notorio p̄ſumptiōis ẜuādꝰ ē ordo iuris. ⁊ vide. sͣ. §. notoriū oꝑat̉ ꝙ in eo.Notoriū ſi ē tale qd̓ excuſat ab ordine iudiciario. iudex tn̄ ſi ẜuat ordinē n̄ viciat̉ proceſſꝰ.ſꝫ ſi ꝑtibꝰ ꝯͣdicētibꝰ ordinē ẜuat: pn̄t ꝑtes appellare ⁊ eſt iuſta cā gͣuaminis. vt no. do. antho. in. d. c. vr̄a. xliiij. colum.