E
clauſula generalis nil operat̉ quo ad p̄miſſavt notat̉ ſupra. §. ꝓximo.Gr̄a nō pōt dici ſurrepticia qn̄ facta ē ex certaſciētia. noͣ. glo. in. c. ij. de fi. preſ. ⁊ noͣ. Io. an.in. c. olim. de ꝟbo. ſigni. ſuꝑ v̓bo aperiendū.ſꝫ nō d̓r ex certa ſciētia facta niſi hoc expͥmat̉.noͣ. glo. in. c. ſtatutū. de reſcrip. li. vj. ſuꝑ verbo lr̄aꝝ. ⁊ in clemē. etſi pͥncipalis. e. ti. in glo.fina. vl̓ niſi aliqͥd tl̓e dicat̉ ex quo appareat papam ſcire. noͣ. Inn. de eta. ⁊ qͣli. eam te. ⁊ Io.an. de ꝯfir. vti. vel inuti. porrecta. ⁊ ant. in. c.jͣ. de ꝯſti. li. vj. in. vj. oppo. vel niſi ſcd̓a iuſſio ītercedat que motu ꝓprio equiparat̉. noͣ. bal.C. d̓ p̄ci. impera. offe. l. nec dānoſa. ⁊ Io. an.⁊ anth. in. d. c. porrecta. ⁊ plus operat̉ gr̄a facta ex certa ſciētia qͣꝫ ſi fiat motu ꝓprio. vt ptꝫex nota. in. §. ſe. in fi. Dicit̉ etiā ex certa ſcientia fieri qn̄ in gr̄a ꝯfirmatiōis inſerit̉ tenor cōfirma. no. ant. in. c. penul. de ꝯfir. vti. vel īuti.vide oīno. jͣ. ſub ꝟbo ſciētia.Gr̄a ſi impetrata fuerit pendēte lite non factamētione de lite: nō valet. qꝛ ſurrepticia ē ſiuecōtineat priuilegiū ſiue ius nouū. ratio eſt. qꝛnō cenſet̉ intentiōis papa velle collitigāti preiudicare. noͣ. Inno. in. c. fi. vt li. pendē. ꝑ quārōneꝫ ptꝫ ꝙ etiā ſi motu ꝓprio gr̄a fiat: collitiganti nō piudicat. qꝛ motus ꝓprius nō tollitdefectū intētionis. vt noͣ. in. c. ſi motu ꝓprio.de p̄ben. li. vj. in nouella. ⁊ ita tenet Hoſtien̄.Io. an. ⁊ anth. in. c. cauſam q̄. ⁊ ibi ponit Io.an. ſuꝑ ſcd̓a glo. plus ergo oꝑat̉ ſi gr̄a fiat excerta ſciētia: qꝛ tūc litigāti p̄iudicat. vt nota.Io. an. in. d. c. fi. vt lite pendē. ſuꝑ. j. glo. ⁊ ī. colim. de ꝟbo. ſigni. ſuꝑ ꝟbo aperiendū.Gratia qn̄ eſt impetrata pēdē. lite nō facta mētione de ip̄a lite lꝫ nō valeat nec ꝓſit impetrāti ꝯͣ aduerſariū in eadē lite: iſtud eſt veꝝ qn̄ impetrat̉ a cōmuni dn̄o partiū. ſecꝰ ſi gr̄a et iusimpetrent̉ a pͥuato: qꝛ tūc illd̓ ius ſuꝑueniēsꝓdeſt impetrāti. noͣ. Ro. ꝯclu. ccxcviij.Gr̄a vt dicat̉ impetrata lite pendēte ſufficit ꝙtꝑe impetrationis reperiat̉ eā eſſe cōmiſſam.qꝛ ꝑ hoc inualidat̉ gralꝫ alius actus nō ſit factus in cauſa. vt in. c. cauſaꝫ q̄. ij. de teſti. ⁊ ibinoͣ. anth. qd̓ eſt verum ſi cōmiſſio fuęrit impetrāti intimata. ſecus al̓s. vt noͣ. ibi. Io. an. ſingulariter: ꝙ lꝫ cōmiſſio nō intimata nō inualidet gr̄am ex toto tn̄ impetrans non poſſit vtidicta gr̄a ad p̄iudiciū litis illius.Gratia impetrata lite pendēte nō facta mentiona de lite non dicit̉ ſurrepticia quādo aduerſarij non intereſt: qꝛ nulluꝫ ius habet nec poſſeſſionē. idem ſi impetrās tacuit appellationēper eum ſuꝑ illo negocio interpoſitam ⁊ partꝭappellate non intereſt. Sed Io. an. videt̉ velle ꝙ lꝫ gratia valeat: tamen impetrās nō poſ-
ſit illa vti in eadem lite: ſed in alia in futurumſic. noͣ. Ro. ꝯcluſi. ccxcviij. ⁊ hoc noͣ. Io. an.poſt Inno. in addi. in. c. fi. vt lite pendē. qd̓ limita niſi impetrās dolo vel malicia tacuiſſetlitis pendentiā: qꝛ tūc etiā in alia lite nō ꝓdeſſet impetratio facta etiā lite pēdē. vt noͣ. ant.in. d. c. fina. ſed Inno. in. d. c. j. e. ti. dic̄ ꝙ oīsimpetratio etiā facta lite pēdēte: valet dumodo nō fiat in p̄iudiciū iuris aduerſarij ſui. idēdicit Io. an. in. c. cauſam q̄. de teſti. qd̓ limitaẜm lap. qn̄ de iniuſticia aduerſarij ꝯſtaret. ſiinterim qͦ ad illā nō ꝯſtaret: impetratio nō valeret ⁊ ip̄e noͣ. ī. c. j. e. ti. li. vj. vbi oīno vide.Gratiā obtēta per reū poſſeſſorē bn̄ficij nullumius habentē in beneficio ante ip̄am gratiā: nōdicit̉ ſurrepticia lꝫ d̓ gratia aduerſarij ſui quenulla erat ꝓpter ſurreptionē ⁊ de appellatiōeab ea interpoſita nō fecerit mētionē qꝛ quodnullū eſt: nō p̄ſtat impedimentū. ideo lꝫ taceatur nō ſurripit̉. nō Ro. ꝯclu. ccxcviij.Gratia beneficialis ē ſurrepticia ſi in ea tacet īpetrans aliam gratiā ſibi factam lꝫ inualidaꝫẜm Hoſti. ⁊ Io. an. de reſcrip. in noſtra. lꝫ gl.j. in fi. ibi dicat cōtrarium. ⁊ idem dicit glo. j. īin fi. in. c. ex tenore. e. ti. ⁊ de ꝯceſ. p̄ben. cum īnoſtris. in glo. iiij. Pro concordia dici pōt ꝙdictū Hoſti. ꝓcedit quādo prima gratia ē nulla vitio impetrātis: qꝛ tacuit aliqd̓ bn̄ficiū qd̓habebat. al̓s ꝓcederet opinio glo. ⁊ hͦ videt̉ſenſiſſe Io. cal. ⁊ ant. in. d. c. in nr̄a.Gratiā expectatiuam habēs ſi aliam expectatiuam impetrat non facta mētione de prima. ſecūda gratia eſt ſurrepticia. nota. Ro. conclu.ccccxxvj. qd̓ eſt veꝝ etiam ſi impetrans velitpͥme gratie renūciare. vt noͣ. Io. an. ꝯtra Inno. de reſcrip. ī noſtra. ⁊ idem ſi ante impetrationem ſecūde obtulit ſe dimiſſuꝝ primā ī certum euentū quaꝫ nō dimiſerat: qꝛ euentus nōvenerat. nota Ro. cōclu. ccxv. Adde ꝙ ſi impetrās ſcd̓am expectatiuā ignorauit pͥmā veletiā ſciuit ſed nō acceptauit: nō d̓r impetratioſurrepticia lꝫ de pͥma nō fuit mētio facta. no.ant. in. d. c. in nr̄a. ꝟ. tertiꝰ eſt caſus.Gratia beneficialis cēſetur ſurrepticia ſi impetrans habens canonicatū ⁊ p̄bendam expreſſit canonicatū ⁊ tacuit prebendam. quod ē verum quādo p̄bende ſunt in eadem eccleſia diſtincte. al̓s ſecus. noͣ. Ro. ꝯclu. ccccxxx. ſi autem habet ſolum canonicatū ⁊ illum tacet: angratia ſit ſurrepticia. glo. ij. in. c. in noſtra. dereſerip. dicit ꝙ ſic. idem dicit archi. de prehē̓.c. ſi motu ꝓprio. in ꝟbo beneficiū. li. vj. ⁊ videRo. ꝯclu. ccccxxvj. ⁊ ideꝫ dicit lap. in canonicatu etiā ſupra numerario. vt in dicto. c. ſi motu ꝓprio.Gratia ꝑ quā papa ꝓuidet de beneficio ad qd̓