L

ſuꝑ alijs curatis tenēdis ſi eis canonice conferantur. ſi epūs diſpenſat cum clericis non habentibus curata diſpenſatio nō valet nec excuſat tenentem incompatibilia etiaꝫ canoniceacquiſita. qꝛ diſpenſatio fuit contra formā indulgentie. vt no. io. an. de p̄bend̓. non pōt. li.vj. ſuꝑ v̓bo reciꝑe. in nouel.Iſpoſitio quelibet in tꝑus collata. ītelligitur rebus ſic ſe habentibꝰ ⁊ nō mutato ſtatu ꝑſone. no. glo. in. l. qͥd ſeruꝰ.ff. de condi. ob cau. ⁊ eſt tex. in. l. cum qͥd. ī pͥn.C. de ſolū. ⁊.c. quemadmodū. de iureiur̄.Iſtributōnes quotidiane nō debēturduplices vni duo beneficia habēti ī eadem eccl̓a. licet ſi illa bn̄ficia eſſent duorum deberent̉ cuilibet eorum ſimplices diſtributōnes. licet io. an. dicat contrarium. vt no.anth. de re iudi. cum olim. ⁊ ꝓ anth. facit qd̓no. Ro. conclu. cxxx. vbi omnino vide q̄ ibiallegant̉. Etiam hanc opinionē an. ꝓbat tex.in. c. felicis. §. adijcientes. de cenſi. li. vj.Diſtributionū quotidianarū appellatōe comp̄hendunt̉ portiones funeraliū. no. lap. alle. xliij. In contrariū facit textus de cle. nō reſidē.vbi tex. parificat duo p̄dicta. ergo nō ſūt idēSed poteſt dici ꝙ exquo a iure parificant̉. diſpoſitū in vno habet locū in reliquo. ẜm theoricam traditā ꝑ guil̓. ⁊ anth. in. c. de ml̓ta. dep̄ben. ⁊ digni.Diſtributōnes quotidiane an poſſint ex cōſuetudine deberi intereſſenti. vide .sͣ. v̓bo cōſuetudo non valet ꝙ diſtributōnes.Diſtributōes quotidiane ⁊ mortuaria ſiue anniuerſaria non comp̄hendunt̉ in valore bn̄ficij. no. io. an. in addi. ſpe. ſuꝑ rubrica. de conceſ. p̄ben. ꝟ. demū querebat. ⁊ idem dicit oldra. de quotidianis diſtributōibus. in conſilio. cxvij.Iſtrictus qualit̓ accipiat̉. vide glo. incle. ne romani. §. ſanę. de elec. ⁊. e. ti. c.vbi ꝑiculum. §. porro. dicit io. an. ꝙ diſtrictus ⁊ territoriū idem ſunt. in. c. lꝫ. d̓ ꝓba.Diſtrictualiū appellatōne continent̉ etiā clerici quo ad eorū fauores. vt no. io. an. in. c. fi. d̓offi. lega. li. vj. in nouel̓.Iuiſio bonorū cōmuniū debet fieri perfratrem maiorē ⁊ antiquiorē. ⁊ mīor factis partibus habet electōꝫ accipiendiquā partem vult. vt no. anth. ꝑ bar. in. c. j. deparro chijs. Contrariū dicit bar. ꝙ ꝑ ſortemdimittit̉. in. l. j. C. de his qui ſe deferunt. li. x.⁊ in. l. ij. E. qn̄ ⁊ qͥbus debe. quar. pars. e. li.Octor vel eius filius aut nepos an poſIſit ꝓ debito carcerari. vide .s. v̓bo carcer. §. j. ⁊ vide ſub verbo ſcholaris.Doctores decretorū ſunt legū doctoribus p̄fe-

rendi quo ad honores deferendos. in iudicādo autē ⁊ conſulēdo ceteris paribꝰ magis creditur in arte ſua ꝑitis. vt no. an. de iudic̄. at ſiclerici.Doctoris filius eſt ceteris paribus p̄ferendus.l. nemī. L. de aduo. diu̓. iudi. ⁊ ibi no. ꝑ bar.Goctor quibꝰ pͥuilegijs gaudeat. dic ꝙ decemque declarat Fran. de zabo. in cle. ij. in pͥnci.de magiſtris. q. iiij.Olus qualit̓ ꝓbetur. vide bonū tex. ⁊Iglo. de renun. c. ij. li. vj. ⁊ de rerū ꝑmu.c. ij. e. li. in glo. ſuꝑ verbo fraude. ⁊ perio. an. in regula ſciente. li. vj. in nouel. ⁊ ꝑ bartho. in tractatu. de teſte. §. dolus. ⁊ vide ſubverbo. opinio.Omiciliū originis mutari non poteſt.no. glo. ff. de ſena. l. penul. Sed domicilium quod qͥs ex habitatōne ſibi cōſtituit mutare poteſt ꝟbo ⁊ facto trāſferendo ſead aliū locū cum familia ⁊ rebus. vt no. bar.ff. ad municipiales. l. domicilium. ⁊ de fun. inſtruc. l. predia.Ominiū ꝓprie nō cadit in iuribꝰ incorporalibus. ſic nec poſſeſſio ſed appellat̉quaſi dominiū ⁊ qͣſi poſſeſſio. tex. eſt inc. fi. de iudi. ⁊ vide an. in. iiij. notabili. et vides. verbo confeſſio realis. ⁊. jͣ. ꝓbatio. ⁊ in verbo ꝓprietas. ꝑ totum.Dominiū an tranſferat̉ ꝑ ſolam ceſſionem. vide .s. verbo ceſſio. §. cedi poteſt.Dominiū an̄ acquirat̉ ꝑ conſtitutū factū a domino qͥ nō poſſidet. vide bar. in. l. quod in eo.in pͥn. ⁊. l. interdū. §. fi. ff. de acqͥrē. poſſeſ. ⁊. l.celſus. de vſuca.Dominij bonorū eccl̓aſticorū cuiꝰ ſit. vide ſubꝟbo p̄latus. §. p̄lati nō ſunt. ⁊. §. ſequē.Dominij appellatōe intelligit̉ de directo quando ꝟbuꝫ dominiū ꝓfert̉ ab eo qͥ ſuo dominiotantū vti poteſt. ſecus qn̄ vti poteſt ſuo dn̄io⁊ alterius vt in ceſſionario rei vendicatiōis qͥpoteſt vti dominio directo cedentis ⁊ ſuo vtili. tūc em̄ appellatōe dominij venit etiam vtileno. Ro. conclu. cxxiiij. Sed in ſtatutis appellatōne dominij intelligit̉ de directo. no. bar. īl. ij. ff. de vſucapionibus.Dominiū directū ⁊ vtile acquirit̉ ex p̄ſcriptōeinquantū directe ⁊ vtile accipimꝰ ꝓut diſtinguit̉ ex modo vtendi. qꝛ ſcribens ea ſimplicit̓habꝫ omnē vſum ergo habꝫ vtrūqꝫ dominiūal̓s nō haberet dominiū totale ſed partiale. ſꝫaccipiēdo directū dominiū ꝓut directe deſcēdit a iure naturali. vt quādo res vacās occupatur vel a vero dn̄o tradit̉. tale directū preſcriptiue nō querit̉. vt no. io. an. in mercuria.libus. in regula. poſſeſſor. ſuꝑ. iiij. q. in fi.Dominiū pōt ī aliū trāſferri abſqꝫ ꝟa poſſeſſio