S

quia preſbyter ⁊ monachus non prohibenturlege diuina contrahere ſed ſolum ꝓhibenturex cōſtitutōne canonica. ideo ſi cōſtitutō eccleſie nō emanaſſet matrimoniū contractum perp̄ſbyterū vel monachū valeret. vt no. hoſtiē.⁊ io. an. in. c. rurſus. qui cle. vel vouē. etiamno. in. c. meminimus. e. ti. Votum ergo continentie ⁊ ſolennitas voti non impediūt matrimonium ſed ſola cōſtitutio eccl̓e. vt eſt expreſſum in. c. j. de vo. li. vj. ⁊ ibi etiam no. io. an. īnouella. vide etiā ꝑ ip̄m in regula. ſemel deo⁊. c. actus. de regū. iuris. li. vj. Sicut ergo eccleſia ſua voluntate ſtatuit ꝙ tales nō poſſuntcontrahere matrimoniū ⁊ ſi cōtrahāt non valet. ita ⁊ contraria volūtate poſſet ſtatuere ꝙde cetero matrimonia contracta ꝑ tales valerent. ⁊ ita tenet hoſtiē. ⁊ io. an. ⁊ anth. in. d. c.rurſus. ergo ſi papa poteſt ſtatuere qͦ ad omnes ꝙ preſbyter ⁊ monachus poſſint. contrahere. fortius poterit cū vno diſpenſare ꝙ contrahat. ⁊ hoc articulo vtit̉ hoſtien̄. ⁊ io. an. inc. cum ad monaſteriū. tamen ibi concludūt ꝙrequirat̉ magna cauſa. ſed ratio ⁊ argumētūconcludunt ꝙ talis cauſa nō requirat̉ ꝓpterhoc. quia eius eſt reuocare cuius eſt ſtatuere⁊ cōcedere. niſi dicas ꝙ cum eccl̓a ex magnacauſa ſtatuit ꝙ cōſtitutus in ſacris ⁊ mōachꝰnō poſſint cōtrahere. quā cauſam refert Io.and. in. d. c. j. de voto. li. vj. in nouel. Similit̓abſqꝫ magna cauſa nō debet cōtrariuꝫ ſtatuere nec etiā diſpēſare. ar. l. nihil eſt tā naturaleff. de re. iur̄. et quod no. glo. in. l. minor. in pͥn.Diſpenſatus ꝑ papam vt non teneat̉ ſe faceread ordines ꝓmoueri. ita habet vocem in. c. ⁊quotidianas diſtributōnes ꝑcipere ⁊ optarepoteſt ſi cōſuetudo optandi adeſt ac ſi ꝓmotꝰeſſet. quia impedimentū quod obſtabat ſb̓latum eſt ꝑ diſpenſatiōeꝫ. vt no. io. an. in cle. vthi qui. de eta. ⁊ qua. in glo. ſuꝑ v̓bo annexi. ⁊ſuꝑ verbo in capitulo. ⁊ idem no. pau. ⁊ ant.in. e. clemen.Diſpenſatus nō eſt ideꝫ cū illo qͥ nō eget diſpēſatōe. vt no. io. an. in regula. in generali. li. vjin mercuri. ſub mēbro. xlv. hoc intellige quoad omīa ſed quo ad id in quo eſt diſpēſatꝰ idēcenſet̉. vt ibi no. ⁊ vide. §. v̓ba facientia.Diſpenſatus ad bn̄ficiū curatū nō obſtāte defectu etatis. poteſt cōſequi parrochialē eccleſiaꝫ nec tenet̉ ꝓmoueri ad ſacerdotiū an̄. xxvannū. ⁊ vi talis diſpenſatōnis conſequet̉ fructus etiam ſi ex ꝯſuetudine vel ſtatuto vl̓ alioͣiure debiti eſſent alteri qͣꝫdiu rector eccl̓e nonreciperet ſacerdotiū. quia ꝑ diſpenſatōeꝫ predictā fingit̉ ſacerdos quo ad fructus. vt no.anth. de elec. cum ex eo. ſuꝑ ꝟbo. iuſta de cauſa. in nouel. vide. sͣ. §. diſpenſatus. vt non ob

ſtan. §. diſpenſatus vt poſſit.Diſpenſatio pape facta ſuꝑ matrimonio contracto lege canonica ꝓhibito. trahit̉ retro vſqꝫ ad pͥncipiū cōtractus. ſecus ſi fuit diuina lege ꝓhibitum. quia tunc diſpenſatō nō trahit̉retro. ſed valet vt ex nunc. nō vt ex tūc. vt no.io. an. in. c. ꝑ venerabileꝫ. qͥ fi. ſunt le. ſuper. ijglo. Sed anth. dicit ꝙ nullo caſu diſpenſatiotrahit̉ retro. vt ipſe no. in. d. c. ꝑ venerabileꝫin. x. colum.Diſpenſare poteſt archiepūs ⁊ legatus ſuꝑ defectu etatis ⁊ ordinū ad epiſcopatuꝫ ex cauſaneceſſitatis vel vtilitatis eccl̓e. vt no. io. an. i.addi. ſpe. in ti. de lega. §. nunc de epiſcoporū.ꝟ. ſed nunqͥd legatus. licet ſpe. ibi teneat contrariū. ⁊ idem quod ſpecū. tenet anth. in. c. p̄terea. de eta. ⁊ quali. ⁊ hoſti. in ſumma. de etate ⁊ quali. §. etas. ⁊ idem ſentit inno. in. c. īnotuit. in. j. glo. de elect̓. vbi dicit ꝙ cauſe maiores ſunt ſedi apoſtolice reſeruate. ⁊ cauſe electionū epiſcoporū ſunt de maioribus cauſis.vt ibi dic̄. ⁊ eſt caſus licet ip̄e non alleget in. c.qͣꝫuis. in pͥn. de elec. li. vj. ⁊ io. an. videt̉ caſusin. c. j. de eta. ⁊ quali. li. vj. vbi a contrario ſēſu colligitur ꝙ in dignitatibus curatis nō poteſt ordinarius diſpenſare ſuꝑ etate. ⁊ ita tenet ibi io. an. in glo. ſuꝑ verbo non imminet. īnouel. ⁊ ſi hoc ꝓhibetur in dignitatibus inferioribus. fortius in dignitate epiſcopatus dicendū eſt qͥ maiorem curā habet cū epiſcopuſcurā habet non ſolū ſui capituli. ſed etiam totius ſue dioceſis. de offi. ordi. ſi epūs. ⁊. c. cuꝫepiſcopus. li. vj.Diſpenſatio facta alicui plura incompatibiliaretinere. reſtringit̉ ad duo tm̄. vt no. anth. d̓elec. dudum. ij. penul. colū.Diſpenſatus an poſſit duo incompatibilia retinere. intelligit̉ de pͥmis duobus que habuitde p̄ben. nō pōt. §. illud. li. vj.Diſpenſandi facultas cōceſſa alicui ꝙ pōt diſpenſare cū aliqͦ vt retineat duo incōpatibiliaſi ei canonice ꝯferāt̉. ſi diſpēſatio fiat cū hn̄tecuratū tꝑe diſpēſatōis. nō valet diſpēſatō qꝛnō eſt ẜuata forma reſcripti ẜm qͦſdam. ſꝫ io.mo. tenet cōtrariū. ⁊ no. io. an. in. c. nō pōt. ſuper ꝟbo reciꝑe. de p̄ben. li. vj. in nouel.Diſpēſandi facultas ꝯceſſa ep̄o vt poſſit diſpēſare ſuꝑ retentōe pluriū incōpatibiliū. ītelligitur ꝙ debeat diſpēſare cū ꝑſonis lr̄atis ⁊ cuꝫiuribꝰ. nō cū alijs. no. inno. ⁊ io. an. d̓ elec. ī. c.dudū. ij. ſuꝑ v̓bo canonice. hͦ veꝝ qn̄ ſacultaſdic̄ ꝙ poſſit diſpēſare cū vno vl̓ pl̓ibꝰ non exp̄ſſis ꝓprijs noībꝰ. ſecꝰ ſi noīa ꝓpͥa expͥmant̉.vt no. ſpe. ti. ij. §. videndū. ꝟ. quid ſi papa.Diſpēſandi ſacultas ꝯceſſa ep̄o vt cū tribꝰ clericis curata bn̄ficia hn̄tibꝰ ꝙ poſſit diſpēſare